All Chapters of THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Chapter 41 - Chapter 50

“Ang cellphone ko?” biglang sambit ni Vera. Agad niyang kinapa ang bulsa ng kanyang damit bago napatingin sa paligid. “Nasaan ang phone ko?” Doon lamang niya napagtantong wala sa kanya ang kanyang cellphone. Sa sobrang pagmamadali niya kanina nang matanggap ang mensahe, hindi na niya naalala kung saan niya ito nailagay. Mabilis niyang binalikan sa isip ang mga nangyari. Mula sa silid niya, tumakbo siya papunta sa pool nang hindi na nag-isip pa. Pagdating niya roon ay nakita niya agad si Draven na nakasubsob sa tubig. Pagkatapos noon, wala na siyang inatupag kundi iligtas ito. “Baka... baka nahulog ko habang tumatakbo ako,” nag-aalalang saad niya. “O baka naman nahulog sa pool nang tumalon ako.” Agad siyang napatingin sa tubig. Bahagyang kumunot ang noo ni Brooklyn. “Wala sa iyo ang cellphone?” Umiling si Vera. “Kanina nasa kamay ko pa iyon. Binabasa ko pa nga ang text message.” Tumayo si Brooklyn at pinagmasdan ang paligid. “Kung ganoon, hanapin natin.” “Dad, hindi n

Tinitigan ni Draven si Savannah habang papalayo ito sa kanya. Nanatili siyang nakatayo roon ng ilang sandali, tila may mabigat na pasyang kinakaharap. "Sorry, Savannah..." mahinang bulong niya sa sarili. "Pero hindi na ikaw ang laman ng puso ko." Napapikit siya habang unti-unting bumalik sa kanyang alaala ang nakaraan. "Kailangan kong mabawi si Vera mula sa ama ko. Kailangan ko ring sabihin kay Dad ang totoo... na si Vera ang babaeng nakasama ko noon, ang babaeng naging live-in partner ko bago ako tuluyang umalis sa bahay." Napabuntong-hininga si Draven. Alam niyang kapag nalaman ng ama niya ang katotohanan, maraming bagay ang magbabago. Samantala, habang naglalakad palayo, hindi maalis ni Savannah ang kakaibang pakiramdam na bumabagabag sa kanya. Ilang beses siyang napalingon kay Draven, at sa bawat sandaling iyon ay lalo lamang tumitindi ang kanyang pagdududa. "Hindi... imposible," bulong niya habang mahigpit na nakakuyom ang kanyang mga kamao. "Hindi pwedeng mawala an

Akmang lalapitan sana ni Draven ang babaeng kamukha ng kanyang ina nang may lumapit na isang lalaking halos kaedad niya at nakipagkamay sa kanya bilang pagbati. Dahil dito, napilitan siyang ihinto muna ang balak niyang lapitan ang babae. Mula sa kinatatayuan niya ay pinagmasdan na lamang niya ito. Samantala, hindi nakapagpigil si Velma. Agad siyang naglakad palapit sa babaeng matagal na niyang hindi nakita. "So... nagbalik ka rin pala," malamig na bungad ni Velma. Dahan-dahang napalingon si Lucita Villareal. Bahagya itong ngumiti. "Velma. Hindi ko inaasahang magkikita tayo rito." "Siyempre naman. Villareal Gala ito. Pagmamay-ari pa rin ng kapatid ko ang kumpanyang ito." Saglit na natahimik si Lucita bago napansin ang binatang kasama niya. Agad naman iyong napansin ni Velma. "Siya ba ang dahilan kung bakit ka umalis noon?" tanong niya habang nakatingin sa binata. "Mukhang mas bata pa yata siya kay Brooklyn." Agad na kumunot ang noo ni Lucita. "Anong ibig mong sabihin?" "H

"Bakit kailangan kong tumigil, Draven?" mataas na boses na saad ni Lucita. "Kabit siya ng ama mo!" Agad na napatingin sa kanila ang mga taong nasa paligid. "Mama..." pigil na pigil na saad ni Draven. "Matagal na kayong hiwalay ni Papa. Kaya pakiusap, huwag na kayong gumawa ng eskandalo rito. Nakakahiya na." Ngunit lalo lamang tumigas ang ekspresyon ni Lucita. "Nakakahiya?" ulit niya. "Bakit ako ang dapat mahiya?" Bago pa muling makapagsalita si Draven, sumingit si Velma. "Tama ang mama mo, Draven," aniya. "Hindi pa naman sila tuluyang naghiwalay ng kapatid ko noon." Lalong nagulo ang usapan. Samantala, si Vera ay nanatiling tahimik. Hindi siya nakisali sa pagtatalo. Mahigpit niyang kinalong si Yannah at dahan-dahang umatras. Ayaw niyang marinig pa ng bata ang mga akusasyon at sigawan. Kaya maingat siyang lumiko, balak na lamang umalis sa ballroom upang maiwasan ang mas malaking gulo. Ngunit hindi iyon nakaligtas sa paningin ni Savannah. "Ay, saan ka pupunta?" malakas nit

Habang naglalakad palabas ng ballroom si Brooklyn, agad niyang tinawag ang isa sa kanyang mga executive assistants. "Tapos na ang gala." Nagulat ang lalaki. "Sir?" "Ipaalam mo sa lahat ng bisita na matatapos nang mas maaga ang programa ngayong gabi." "Pero, Sir, may nakahanda pa pong closing remarks at presentation." "Wala na." Malamig ang boses ni Brooklyn. "I-reschedule na lang ang mga natitirang agenda." "Yes, Sir." Agad namang kumilos ang mga tauhan ng Villareal Group. Ilang minuto lamang ang lumipas, inanunsyo ng host ang desisyon. "Ladies and gentlemen, sa utos po ni Mr. Brooklyn Villareal, matatapos na po ang programa ngayong gabi. Maraming salamat po sa inyong pagdalo." Agad na nagkaroon ng bulungan sa buong ballroom. "Ano?" "Pinapauwi na tayo?" "Biglaan naman yata iyon." "Wala bang importanteng sasabihin si Mr. Brooklyn?" "Akala ko may major announcement pa siya ngayong gabi." "Bihira mangyari ito." "Oo nga. Kilala si Mr. Brooklyn na hindi basta-basta kina