Startseite / Romance / THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER / Kapitel 1 – Kapitel 10

Alle Kapitel von THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Kapitel 1 – Kapitel 10

164 Kapitel

Became 1.

C H A P T E R -O N EV E R A : P O V“Argh! Aaah… faster, Draven… faster…”Iyon ang unang bumungad sa akin pagkatungtong ko pa lang sa inuupahan naming bahay ng nobyo ko.Kakagaling ko lang kasi sa center para magpacheck-up, at doon ko nalaman ang pinakamagandang balita na matagal kong hinihintay—buntis ako. Buong biyahe ko pauwi, hindi ko mapigilang ngumiti habang iniisip kung paano ko sasabihin kay Draven na magkakaanak na kami.Mahigpit ko pang hawak ang maliit na papel ng resulta habang iniisip ang magiging reaksyon niya. Akala ko yayakapin niya ako. Akala ko matutuwa siya. Akala ko… magiging masaya kami.Pero pagpasok ko pa lang sa loob ng bahay, ibang ingay ang sumalubong sa akin.“Ahh… Draven…” ungol muli ng isang babae, kasabay ng mahinang pag-uga ng kama mula sa silid namin.Biglang nanlamig ang buo kong katawan. Parang may mabigat na bagay nabumagsak sa dibdib ko habang unti-unting nanghihina ang mga tuhod ko. Hindi agad nagsink in sa isip ko ang naririnig ko, pero sapat na

Became 2.

V E R A : P O V “Hoy Vera, huwag ka nang patayo-tayo riyan. Sumunod kayo sa akin ni Yannah. Ayaw kasi nila ng bata rito kaya bilisan mo, baka makita pa tayo ni Don Brooklyn,” bulong ni Marie sa akin. Kaya agad kaming naglakad patungo kung saan man niya kami dadalhin. Siguro sa silid ng mga katulong ang punta namin. Habang naglalakad kami, hindi ko napigilang magtanong kay Marie. “Ang pamilya Villareal ba ay nasa mansion na ito?” “Ahh… huwag kang mag-alala. Si Master Draven, wala rito. At ang Donya naman, matagal nang pumanaw kaya wala kang dapat ipag-alala. Basta kung ano lang ang sasabihing trabaho sa’yo, iyon lang ang gagawin mo,” sagot niya habang dire-diretso sa paglalakad. Hindi ko mapigilang mag-alala matapos kong marinig ang sagot ni Marie. Paano kung bigla na lang dumating si Draven at palayasin kami ng anak ko? Wala pa naman kaming kakilala rito sa Maynila na puwede naming puntahan kung sakaling mangyari iyon. Napatigil ako sa pag-iisip nang biglang may malalim at malak

Became 3.

V E R A : P O V Ito ang unang araw ko sa trabaho… kaya kailangan kong kumilos nang maayos. “Mas maganda kung kay Don Brooklyn ka muna magsisimulang maglinis,” bilin ni Marie bago ito umalis papuntang palengke. “Kailangan malinis lagi ang silid ng mga amo.” Tumango naman ako. Alas kuwatro pa lang ng madaling-araw ay gising na kami ni Yannah. Mahigpit ko pa siyang pinagsabihan kagabi na huwag na huwag lalabas ng silid hangga’t wala ako. Dahan-dahan akong lumabas ng quarters at nagtungo sa second floor ng mansyon. Tahimik pa ang paligid kaya mas lalo akong kinabahan. Pagpasok ko pa lang sa silid ni Mr. Villareal, agad sumalubong sa akin ang mabango nitong pabango. Hindi iyon amoy matanda—mas lalo pa nga itong amoy binata. Malinis, elegante, at sobrang masculine ng dating ng buong kuwarto niya. Habang nagpupunas ako ng mga kagamitan, napansin kong walang tao sa higaan niya. Kinabahan agad ako. “G-gising na kaya ang Don? B-bakit wala na siya sa higaan niya?” bulong ko sa sarili hab

Became 4.

V E R A : P O V“Oh by the way, Yaya Vera… gusto kong sumama ka sa akin mamaya sa airport.” Napakurap ako at agad napatayo nang tuwid. “P-po? A-ako po? B-bakit po?” kinakabahang tanong ko habang hindi mapakali ang mga kamay ko. Mabagal niya akong nilingon. Malamig ang tingin at seryoso ang mukha. Unti-unti siyang lumapit sa kinaroroonan ko hanggang sa halos maramdaman ko na ang bigat ng presensya niya. “Kailangan ko pa bang ipaliwanag sa’yo kung bakit?” mababa ngunit mariin niyang tanong. Napalunok ako. “I'm your boss, Vera,” dugtong niya habang diretsong nakatitig sa akin. “At lahat ng sasabihin ko, kailangan mong sundin. Kung gusto mong manatili sa mansion na ito bilang personal maid ko, kailangan mong sumunod sa bawat utos ko.” Parang nanlamig ang buo kong katawan. “O-opo, Sir…” mahina kong sagot, halos kusang lumabas sa bibig ko. Ngunit hindi pa rin matahimik ang isip ko. “P-pero Sir… ano po bang gagawin natin sa airport?” maingat kong tanong. Bahagya siyang napabuntong

Became 5.

V E R A : P O V “Ma’am, dito po tayo,” magalang na tawag sa akin ng isang staff habang itinuro ang hanay ng mamahaling damit sa loob ng boutique. “Mamili na po kayo ng damit na gusto ninyong isuot.” Napakurap ako at agad napalingon kay Sir Brooklyn. “Pero… Sir,” mahina kong saad habang kinakabahan, “wala po akong pambayad, saka kakaumpisa ko pa lang po ng trabaho—” “Psssstt…” putol niya habang bahagyang ngumiti. “Pumili ka na. Libre ko na ito.” Parang biglang tumigil ang mundo ko sa sinabi niya. Hindi ko alam kung mahihiya ba ako o matutuwa. Sa buong buhay ko, ngayon lang ako nakapasok sa ganitong klaseng tindahan. Ang bawat damit na nakasabit ay tila mas mahal pa kaysa sa ilang buwang kinikita ko. Ilang oras ang lumipas, maingat akong namili hanggang sa napunta ang tingin ko sa isang simpleng dress. Hindi iyon ang pinakaengrande, pero para sa akin, iyon na ang pinakamahal na damit na nahawakan ko sa buong buhay ko. Nang maisuot ko iyon, halos hindi ako makapaniwala sa babaeng

Became 6

V E R A : P O V Huminga ako nang malalim saka ako lumingon na may magalang na ngiti sa babaeng kasama ni Draven—ang ama ng anak ko. Alam kong hindi na niya ako makikilala sa itsura ko ngayon. Naging lusyang na kasi ako sa kakakayod at kakadiskarte para lang maitaguyod ang anak ko. Malayo na sa dating Vera na kilala nila. “Naku, Madam… sorry po, mali po kayo ng iniisip.” pilit kong kalmadong saad kahit halos manginig na ang tuhod ko. “Bakit ko naman po aakitin si Sir, Ma’am? Isa lang po akong hamak na katulong at isinama lang po ako ni Sir Brooklyn para magbuhat ng—” Naputol ang sasabihin ko nang biglang bumukas ang driver’s door ng sasakyan at lumabas doon si Sir Brooklyn. Pakiramdam ko, nagslow motion na naman ang buong paligid. Parang kusang humina ang ingay sa paligid habang nakatingin ako sa lalaking matagal ko nang pilit kinakalimutan. Kahit ilang taon na ang lumipas, gwapo pa rin talaga si Draven. Iyong tipong kahit nakasimangot, parang may photoshoot pa rin. Walang dudang

Became 7

Tahimik na umandar ang sasakyan habang ako naman ay pilit na nakatingin lang sa labas ng bintana. Kahit anong iwas ko, ramdam ko pa rin ang bigat ng presensya ni Draven sa likuran. At mas lalong ramdam ko ang kaba ko. Paminsan-minsan, sumisilip ako sa salamin sa harapan at doon ko nahuhuling nakatingin pa rin siya sa akin. Iyong tipong para bang may gusto siyang maalala pero hindi niya mabuo. Diyos ko… sana naman tigilan niya na ang kakatingin. Baka pati kaluluwa ko makilala pa niya. “So, Dad…” biglang saad ni Savannah habang busy pa rin sa pagche-check ng mukha niya sa maliit na salamin. “How long will we stay here in the Philippines?” “Depende sa usapan,” maikling sagot ni Sir Brooklyn habang nakatutok sa pagmamaneho. Napansin kong napabuntong-hininga si Savannah bago siya sumandal. “It’s kinda hot here…” Muntik na akong mapatawa. Nasa Pilipinas ka, Madam. Malamang mainit talaga rito. Hindi naman ‘to loob ng refrigerator. Pero syempre, sa isip ko lang sinabi iyon. Tahimi

Became 8

“Yaya…” biglang tawag ni Savannah sa isa sa mga katulong. “Buhatin mo nga ang maleta ko at dalhin mo sa silid namin ni Draven.” “Opo, Ma’am,” agad namang sagot ng isang katulong bago mabilis na kinuha ang pink na maleta nito. Naiwan si Draven sa sala habang hawak pa ang ilan nilang gamit. Samantalang si Sir Brooklyn naman, napansin kong nakatitig pa rin sa akin na para bang may gusto siyang sabihin. Hanggang sa tuluyan siyang nagsalita. “Mrs. V, come to my room shortly,” kalmado niyang saad. Bahagya pa akong natigilan dahil sa sinabi niya. Pero bago pa ako makasagot— “No, Dad,” biglang sabat ni Draven habang diretso ang tingin sa ama niya. “Tutulungan muna ako ni Yaya V na iakyat ang mga gamit namin ng fiancée ko.” Saglit na natahimik ang paligid. Tumingin muna si Sir Brooklyn kay Draven bago marahan na tumango. “Alright,” maikli niyang saad bago tuluyang umakyat sa kaniyang silid. At doon kami naiwan ni Draven sa napakalawak na sala ng mansion. Tahimik siyang napaupo sa m

Became 9

“Wag mo akong gawing tanga, Vera! Kung ano man ang naging kasalanan ko sa’yo noon… please, kalimutan mo na—” “Matagal ko nang kinalimutan ‘yon simula nang iwan mo kami… ako…” Biglang natigilan si Draven. Unti-unting kumunot ang noo niya habang nakatitig kay Vera, tila sinusubukang iproseso ang sinabi nito. “Sandali…” mahinang saad niya. “Ano’ng ibig mong sabihin sa ‘kami’?” Napalunok si Vera at agad na umiwas ng tingin, pero huli na. Napansin na iyon ni Draven. “Vera…” mas naging seryoso ang boses nito. “Wag mong sabihing?” Hindi agad nakasagot si Vera. Mahigpit lang niyang hinawakan ang handle ng maleta na para bang doon niya ibinubuhos ang tensyon. Dahil sa pananahimik niya, lalong naghinala si Draven. “Anak ko ba ang batang ‘yon?” diretsahan nitong tanong. Agad namang napailing si Vera. “Draven, tama na—” “Paano mangyayari ‘yon?” putol niya. “Noong nagsasama tayo, malinaw naman na wala tayong… alam mo na.” Bahagyang nag-iwas ng tingin si Draven bago muling tumingin sa kan

Became 10

“Wag na wag mo akong tatalikuran kung ayaw mong mawalan ka ng trabaho!” Mabilis na hinablot ni Draven ang kamay ni Vera dahilan para mapahinto ito sa paglalakad. “Ano ba, bitawan mo nga ako, Draven! Nasasaktan ako!” pilit na nagpupumiglas si Vera habang sinusubukang kumawala sa mahigpit nitong pagkakahawak. “Baka mamaya makita pa tayo ng fiancée mo o kaya ng ama mo! Baka kung ano pa ang isipin nila sa atin!” Ngunit tila wala nang naririnig si Draven. Namumula ang mga mata nito habang mariing nakatitig kay Vera, tila unti-unting nauubos ang kontrol sa sarili. “S-sino ang gumalaw sa’yo noong nasa hotel tayo?” madiin niyang tanong. “Sino?!” “Ano bang pinagsasasabi mo, D-Draven?” nanginginig na saad ni Vera habang pilit hinihila ang kamay. “Nasasaktan ako… please, bitawan mo ang kamay ko baka—” Pero imbes na bitawan siya ay bigla siyang siniil ni Draven ng halik sa labi. Nanlaki ang mga mata ni Vera sa gulat. Mabilis niyang itinulak ang dibdib nito ngunit lalo lamang siyang hinig

ZURÜCK

...

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status