Library

Maghanap

Home / Romance / THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER / Kabanata 61 - Kabanata 70

Lahat ng Kabanata ng THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Kabanata 61 - Kabanata 70

114 Kabanata

Became 61

Pagkarating nina Draven at Savannah sa hapagkainan, naupo rin ang mga ito at nagsimulang mag-almusal kasama ng iba. Paminsan-minsan ay may nag-uusap at nagbibiruan, ngunit kapansin-pansin pa rin ang tensyon sa pagitan nina Velma at Lucita. Makalipas ang ilang minuto, napalingon ang lahat nang makarinig sila ng mga yabag mula sa ikalawang palapag. Nakita nilang pababa ng hagdan si Brooklyn habang karga-karga si Yannah. Agad na napatingin sa likuran nito sina Velma, Lucita, Luxer,Draven, at Savannah. Parang may hinahanap silang lahat. "Nasaan si Vera?" tanong ni Velma sa sarili. Ngunit ilang sandali lamang ay muling napatingon ang lahat sa hagdan. Laking gulat nila nang makita si Vera. Dahan-dahan siyang bumababa habang nakahawak sa railings ng hagdan. Simple lamang ang kanyang ayos. Magaan ang kanyang make-up na lalo pang nagpatingkad sa kanyang natural na ganda. Nakasuot siya ng eleganteng puting dress na hanggang tuhod, malinis tingnan at walang anumang mamahaling palamuti.

Became 62

“Tama na, Papa,” sabat ni Draven upang maputol ang tensyon sa hapag. “Hindi naman natin kailangang pag-awayan ito.” Napatingin sa kanya ang lahat. “Kung birthday trip lang naman ang pag-uusapan, bakit kailangan pang sa Boracay?” pagpapatuloy niya. “Bakit hindi na lang sa probinsiya ni Vera?” Agad na natigilan si Vera. “At bakit doon?” tanong ni Brooklyn. Bahagyang nagkibit-balikat si Draven. “Kung balak mo naman siyang pakasalan, hindi ba mas magandang makilala mo rin ang pamilya niya?” Natahimik ang buong mesa. Napatingin si Brooklyn kay Vera bago muling bumaling kay Draven. “Anong ibig mong sabihin?” Napansin ni Savannah ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon ni Vera. “Draven...” mahinang tawag niya bilang babala. Ngunit huli na. “Wala naman akong masamang ibig sabihin, Papa,” sagot ni Draven. “Natural lang na magsaliksik ako. Magiging stepmother ko siya. Gusto ko lang malaman ang background niya.” Lalong kinabahan si Vera. Tahimik niyang kinuyom ang kan

Became 63. Natasha Mendoza

“Draven, bakit ngayon ka lang tumawag? Miss na miss na kita,” malambing na saad ni Natasha. “And I miss you too, Natasha,” sagot naman ni Draven. “By the way, nahanap mo na ba ang bruha kong kapatid? Matapos ng gabing iyon, parang bula na lang siyang nawala. Hehehe...” may halong panunukso niyang tanong. “...Oo. Nahanap ko na siya.” Biglang natahimik si Natasha. “T-teka... huwag mong sabihing nagkabalikan kayo? Kahit alam mong may nangyari sa ating dalawa?” Bago pa makasagot si Draven, may boses ng batang lalaki ang narinig sa kabilang linya. “Mommy, sino po ang kausap mo?” Ngumiti si Natasha bago sinadyang lakasan ang boses. “Daddy mo, baby. Sa wakas tumawag na rin.” “Ano?” gulat na gulat na saad ni Draven. “Bakit? Nagulat ka ba?” malamig ngunit tusong tanong ni Natasha. “Hindi mo ba naisip na maaaring nagbunga ang gabi

Became 64. Birthday party

Makalipas ang isang linggo… Kaarawan na ni Yannah Mendoza. “Happy birthday, anak!” masayang bati ni Vera. Nakaharap si Yannah sa malaking salamin sa loob ng kanilang silid habang inaayos ang suot niyang magandang gown na espesyal na ipinabili ni Brooklyn para sa pagdiriwang ng kanyang kaarawan. “Mommy, ang bait-bait po ni Daddy Brooklyn. Kahit hindi ko siya tunay na daddy, ibinibigay niya po ang halos lahat ng gusto ko,” inosenteng sabi ni Yannah. Ngumiti si Vera at marahang hinaplos ang buhok ng anak. “Oo, anak. Mabuti siyang tao kaya huwag na huwag kang magbabago. Tandaan mo, kung sino tayo noon, ganoon pa rin tayo ngayon. Hindi sukatan ng pagkatao ang pera o marangyang buhay. Maging mabait ka sa lahat at huwag kang magmataas dahil pantay-pantay lang tayong mga tao.” “Opo, Mommy,” masunuring tugon ni Yannah bago muling humarap sa salamin at ngumiti. Makalipas ang ilang oras… Unti-unti nang nagsidatingan ang mga bisita. Halos lahat ng kilalang negosyante, politiko,

Became 65

“Hindi na iyon mangyayari dahil nagkaharap na kami ng harapan ng babaeng iyon,” muli pang sabat ni Lucita habang nakataas ang noo. Napatingin sa kanya ang ilan sa mga bisita. “Kung ganoon, Mrs. Lucita, ayos lang sa inyo na hindi na kayo ang kinikilalang asawa ni Mr. Brooklyn?” diretsahang tanong ng isang babae. Sandaling natahimik si Lucita bago pilit na ngumiti. “Alam mo, mabait naman akong tao. Hindi ko ugaling ipilit ang sarili ko sa mga taong ayaw na sa akin. Kung saan masaya ang isang tao, hinahayaan ko siya.” Bahagya siyang huminto bago muling nagsalita. “Ang dahilan kung bakit narito kami ngayong gabi ay hindi para gumawa ng eksena. Narito kami para sa karapatan ng anak kong si Luxer. Matagal na panahon siyang nawalay sa kanyang ama, at bilang isang ina, iyon lamang ang ipinaglalaban ko.” Napatingin ang ilang bisita sa isa't isa. Ang iba ay tila naantig sa kanyang sinabi, habang ang iba naman ay naghihintay pa rin sa buong katotohanan. Ngunit bago pa man makapagsalita m

Became 66

“Anong ginagawa ng babaeng 'yan? Hindi ba siya ang fiancée ni Draven? Bakit bigla siyang gumagawa ng eksena at sinasabing paano sila ng bata? At sino ba ang batang kasama niya?” bulungan ng lahat. “Sandali… huwag mong sabihing anak nila ni Mr. Brooklyn 'yang bata?” nagtatakang sabi ng isang bisita. “Hindi ba't si Savannah ang ipinapakilala bilang magiging asawa ni Draven? Bakit parang may tinatago silang malaking sikreto?” “Grabe naman kung totoo 'yan. Hindi ba't inaangkin pa ni Mr. Brooklyn ang batang si Yannah bilang anak niya? Ibig bang sabihin, may anak pala talaga siya sa fiancée ng sarili niyang anak?” “Nakakagulat naman! Kung gano'n ang nangyari, anong klaseng pamilya ito?” “Hindi ako makapaniwala. Akala ko napakaperpekto ng mga Villareal, pero mukhang may mas malalim palang kwento sa likod ng lahat.” “Kaya pala biglang sumulpot ang babae. Baka kaya niya ipinaglalaban ang bata dahil may katotohanan ang mga sinasabi niya.” “Pero kung walang ebidensya, bakit siya maglalaka

Became 67

Dahan-dahang iniabot ni Savannah ang sobre kay Brooklyn. Matatag ang kanyang tindig at walang bakas ng takot sa kanyang mukha. Sa halip, tila kumpiyansa pa siyang mananalo sa gabing iyon. “Basahin mo,” malamig niyang saad. “Doon mo makikita ang katotohanan.” Tahimik na tinanggap ni Brooklyn ang sobre bago ito binuksan sa harap ng lahat. Isa-isang inilibot ng kanyang mga mata ang nilalaman ng dokumento. Hindi man lang nagbago ang kanyang ekspresyon. Nanatili siyang kalmado. “Bakit parang wala siyang reaksyon?” mahinang bulong ng isang bisita. “Kung ako ang inaakusahan ng gano'n, baka nagwala na ako.” “O baka naman alam niyang wala siyang kasalanan.” Samantala, nanatiling nakataas ang noo ni Savannah. “Magsalita ka, Brooklyn,” hamon niya. “Tahimik ka yata dahil alam mong wala kang maitatanggi.” Marahang isinara ni Brooklyn ang sobre at muling itinaas ang kanyang mga mata. “Tapos ka na ba?” Napakunot-noo si Savannah. “Ano'ng ibig mong sabihin?” “Ang ibig kong sabihin,” mal

Became 68

Tahimik lamang na pinagmasdan ni Brooklyn si Savannah. Walang bakas ng galit o pagkabahala sa kanyang mukha. Nanatili siyang kalmado habang marahang ibinaba ang mikropono. Pagkaraan ng ilang sandali, saka siya muling nagsalita. “Kung gano'n, hindi na natin kailangan pang pagtalunan ito.” Itinaas niya ang tingin kay Savannah. “Maghintay muna kayo ni Hannah sa gilid.” Bahagya siyang tumigil bago idinugtong, “Kapag dumating na ang independent forensic team na ipinatawag ko. Kukunin nila ang DNA sample nating dalawa ni Hannah sa loob lamang ng ilang minuto.” “Kapag natapos iyon, ipapadala agad ang mga specimen sa laboratoryong napagkasunduan ng magkabilang panig.” “Sa paraang iyon, walang sinuman ang makapagsasabing may daya.” Nanatiling tahimik si Savannah. Habang ang mga bisita naman ay nagkatinginan. “Mukhang desidido talaga si Mr. Brooklyn.” “Mas mabuti na rin iyon para matapos ang usapin.” “Kung pareho lang naman ang lalabas na resulta, wala nang dapat ikatakot.” Nguni

Became 69

“Bwisit kang bata ka!” Sino nagsabi sayong sabihin mo yan!” Malakas na sigaw ni Savannah. Sa isang iglap ay napatigil ang lahat. Nanlaki ang mga mata ng mga bisita habang hindi makapaniwalang napatingin sa babaeng kanina lamang ay nag-aastang mapagmahal na ina. Maging si Hannah ay napaatras sa takot. Agad siyang napayuko habang tahimik na pumapatak ang kanyang mga luha. “Tita…” nanginginig ang tinig ng bata. Bago pa muling makapagsalita si Savannah, biglang may isang boses na umalingawngaw mula sa hanay ng mga bisita. “Tama na!” Nagkahiwa-hiwalay ang mga tao nang may isang babae ang mabilis na lumapit sa gitna ng bulwagan. Lahat ng mata ay napako rito. Si Natasha Mendoza. Agad nitong niyakap si Hannah at inilayo kay Savannah. “Huwag n'yo na pong saktan ang anak ko!” Sunod-sunod ang pagpatak ng mga luha ni Natasha habang mahigpit na yakap ang nanginginig na bata. “Pasensya na po kayong lahat…” Humarap siya sa mga bisita na tila hirap na hirap magsalita. “Ako po ang tun

Became 70

Tahimik na pinagmasdan ni Mr. Brooklyn ang kanyang anak. Walang bakas ng galit sa kanyang mukha. Sa halip, isang bahagyang ngiti ang sumilay sa kanyang labi. “Wow…” mahinahon niyang saad habang hawak ang mikropono. “Ito ba ang sinasabi mo sa akin noon, Draven? Na balang araw ay ipapakilala mo sa akin ang apo ko?” Napatingin siya kay Hannah na mahigpit na nakahawak sa kamay ni Natasha. “Kung gano'n, magkakaroon na pala ng kalaro si Yannah.” Saglit siyang tumigil bago muling ibinaling ang tingin kina Vera at Natasha. “At mukhang napakaliit nga talaga ng mundo.” “Magkapatid pala sina Vera at Natasha.” Nagkatinginan ang mga bisita habang muling nagsimula ang bulungan. “Kung gano'n…” “Magpinsan sina Yannah at Hannah.” Samantala, tila natulos sa kinatatayuan si Vera. Unti-unti niyang naramdaman ang panlalamig ng kanyang buong katawan. Paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isipan ang mga salitang binitiwan ni Draven. “Ako ang ama ni Hannah.” Kasabay nito, biglang bumalik ang

PREV

...

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status