Lahat ng Kabanata ng Strangers After Midnight : Kabanata 21 - Kabanata 30

Zane’s POV Mahigpit kong hinila pababa ang necktie ko pagkapasok sa penthouse unit ko. Tahimik agad akong sinalubong ng madilim na paligid. No voices, No family, No expectations. Just silence. Pero imbes na gumaan ang pakiramdam ko, mas lalo lang sumikip ang dibdib ko habang naaalala ang naging usapan namin kanina. Veronica, Marriage, Obligations, and Legacy. Paulit-ulit na lang. Parang wala silang ibang nakikita sa akin kundi isang lalaking kailangang sumunod sa plano nila. Mahina akong napamura bago dumiretso sa mini bar at nagsalin ng whiskey sa baso. One shot. Then another. Pero kahit gaano karaming alak ang inumin ko, hindi pa rin nawawala ang isang mukha sa isip ko. Mich. Fuck. Tatlong taon na. Tatlong taon ko nang sinusubukang kalimutan ang babaeng iyon pero parang mas lalo lang siyang tumatatak sa utak ko habang tumatagal. Hindi ko na nga maalala ang mukha ng ibang babaeng nakasama ko noon. Pero siya? I could still remember every detail. Her eyes. Her laugh. The

Zane’s POV “Your father moved the meeting tomorrow.” Hindi ko agad pinansin si Damon habang abala sa pagpirma ng documents sa office ko Sunod-sunod ang meetings buong linggo dahil sa bagong expansion project ng kumpanya. Investors. Business partners. Press conferences. Everything felt repetitive. Controlled. Empty. “At bakit parang wala kang pake?” dagdag ni Damon habang nauupo sa sofa ng office ko. Mabagal akong napatingin dito. “Because I don’t.” Natawa ito nang mahina bago basta kumuha ng whiskey mula sa mini bar ko na parang sarili nitong opisina ang lugar. “Your father does.” Expected. Napailing na lang ako bago muling ibinalik ang tingin sa documents sa mesa ko. Pagod na akong marinig ang parehong argumento araw-araw. Family obligations. Marriage alliances. Protecting the Villanueva name. As if my entire life only existed for business arrangements. Biglang bumukas ang office door dahilan para mapatingin ako roon. My secretary walked in nervously habang may hawak na folde

Zane’s POV “This meeting better be quick.” Tahimik lang si Damon habang nakasunod sa akin palabas ng elevator ng hotel. “As always,” sambit nito habang inaayos ang cuffs ng suit niya. “Ang aga-aga bad mood ka na.” “I’m always in a bad mood.” Natawa lang ito habang tuloy-tuloy kaming naglalakad sa private hallway ng hotel. Hindi pa nagsisimula ang charity gala. This was only a private coordination meeting between the Delos Reyes Group and selected business partners para sa final preparations ng event sa susunod na linggo. And honestly? Ayoko talagang pumunta rito. Pero syempre, wala na naman akong choice. Family image. Business ties. Public appearances. Paulit-ulit na lang. “Sir, the Delos Reyes representatives are already in the conference hall,” sambit ng assistant ko habang nakasunod sa amin. Tumango lang ako nang walang interes habang nakatingin sa paligid ng hotel. Busy ang buong place kahit maaga pa. Staff running around. Designers carrying fabric samples. Coordinator

Zane's POV “Sir, tomorrow's schedule has been finalized.” Hindi ko agad pinansin ang assistant ko habang nakatingin sa floor-to-ceiling windows ng opisina ko. Sa ibaba, buhay na buhay ang siyudad. Busy. Chaotic. Predictable. Just like every other day. “Your morning meeting with the Singapore investors starts at nine. The Delos Reyes pre-gala briefing is at two. Then dinner with your father and Miss Veronica at seven.” Napairap ako. “Cancel the dinner.” “Sir—” “Cancel it.” Nag-alangan ang assistant ko. “Your father personally requested—” “I don't care.” Tahimik itong tumango bago isinara ang tablet. Sanay na ito. Lahat naman ng tao sa paligid ko sanay nang kontrahin ko ang ama ko. Unfortunately, hindi ibig sabihin noon ay nakakatakas ako. Biglang bumukas ang pinto ng opisina. Damon. Of course. “Look at you,” sambit nito habang umuupo sa sofa. “Parang gusto mong manakal.” “Leave.” “No.” Napailing ako. “Do you actually work?” “Sometimes.” Natawa ito habang kumukuha ng bottl

Zane's POV "I swear, one of these days I'm going to stop attending these events." Napailing si Damon habang inaayos ang cufflinks ng suit niya. "You say that every time." "Because I mean it every time." "Yet here you are." Napairap ako. Unfortunately, tama siya. Nasa loob kami ngayon ng isa sa pinakamagarbong hotel sa lungsod para sa Delos Reyes Gala. A charity gala. A networking event. A gathering of powerful people pretending they liked each other. Everything I hated in one place. "Smile," sabi ni Damon. "No." "At least try." "No." Natawa lang ito bago humigop ng champagne. Samantalang ako, nakatayo lang sa gilid ng ballroom habang pinagmamasdan ang mga tao. Politicians. Business owners. Investors. Socialites. The usual crowd. Mga taong sanay magsuot ng mamahaling ngiti. At sanay magsinungaling sa likod nito. "Your father is watching." Napalingon ako sa kabilang bahagi ng ballroom. Nakita ko si Dad na may kausap na ilang investors. Mukhang seryoso na naman. Nothing new.