جميع فصول : الفصل -الفصل 7

Tanging ingay ng kubyertos, mahihinang usapan ng customers, tunog ng wine glasses, at sunod-sunod na tawag ng head chef ang maririnig sa loob ng Verdanza Restaurant.Elegant ang buong lugar—dim lights, mamahaling chandelier, soft piano music, at mga taong mukhang walang ibang problema kundi kung anong wine ang babagay sa steak nila.Busy ang lahat.May servers na nagmamadaling maghatid ng orders. May mga couples na nagtatawanan habang magkahawak ng kamay. May businessmen na abala sa pag-uusap tungkol sa pera at negosyo.At ako?Pakiramdam ko biglang huminto ang mundo ko.Nakatayo lang ako sa gitna ng dining area habang hawak ang tray ng mga inumin para sa table twelve. Hindi ako makagalaw. Hindi ako makahinga nang maayos. Para bang may humihigpit sa dibdib ko habang nakatitig sa eksenang nasa harap ko.Kasi nandoon siya.Si Adrian Cortez.Boyfriend ko.O… siguro ex na.Nakaharap siya sa isang babae. Maganda. Mestiza. Mahaba ang buhok at nakasuot ng mamahaling dress na siguradong hindi

Mich's POVMahina kong ibinaba ang maleta sa gilid ng airport chair habang nakatitig sa malaking salamin sa harapan ko. Sa likod noon ay ang runway na nababalot ng dilim at ilaw mula sa mga eroplanong paalis at paparating.People come and go.Parang lahat may pupuntahan.May babalikan.Samantalang ako?Hindi ko alam kung ano ba talaga ang inuuwian ko.I tightened my grip on my boarding pass before closing my eyes for a second. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang pamamaga ng mata ko mula sa pag-iyak kagabi. Kahit anong retouch ko ng makeup kanina bago umalis ng apartment, halata pa rin ang pagod sa mukha ko.Hindi ko alam kung paano ko nagawang tapusin ang shift ko matapos ang nangyari kahapon sa restaurant. Hindi ko rin alam kung paano ko nagawang harapin ang mga katrabaho kong pilit akong tinatanong kung ayos lang ba ako.Because honestly?Hindi ko alam kung ayos pa ba ako.Everything happened too fast.One moment, I was carrying wine glasses and smiling professionally at customers

Hindi niya alam kung bakit pero pakiramdam niya, hindi iyon ang klase ng lalaking nagbibigay agad ng impormasyon tungkol sa sarili niya.Parang punong-puno ng sikreto.At dapat siguro, doon pa lang umalis na siya.Pero hindi niya ginawa.Sa halip, mas lalo siyang lumapit sa panganib.Mas lalo pang lumalim ang gabi sa loob ng Bachelor’s Hub Bar.Mas lumalakas ang tugtog.Mas umiinit ang paligid.At habang tumatagal, mas lalong nawawala ang malinaw na pag-iisip ni Mich.Hindi niya alam kung epekto iyon ng alak o ng lalaking katabi niya.Pero pakiramdam niya, ilang oras pa lang silang magkasama ni Zane ay parang unti-unti nang nagugulo ang mundo niya.Tahimik lang itong umiinom habang paminsan-minsan ay sinusulyapan siya.At bawat tingin nito—parang may kung anong gumuguhit sa balat niya.Mainit.Delikado.Nakakakaba.“Still thinking too much?” mababa nitong tanong habang pinapaikot ang whiskey glass sa kamay nito.Napakurap si Mich bago umiwas ng tingin.“Hindi naman.”Bahagyang umanga