All Chapters of ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย: Chapter 121 - Chapter 130

ริมฝีปากบางจูบที่หัวดุ้นที่ใหญ่และยาวของเขา นางดูดเลียเบาๆ มองใบหน้าองเขาที่ก้มลงมองใบหน้าของนาง มือหนาจับขอบสระเอาไว้ มือเรียวของนางเคล้าคลึงกลีบร่องของนางข้างหนึ่งที่อยู่ใต้น้ำ นางเองก้รู้ว่าน้ำกามอุ่นๆ ไหลผ่านนิ้วมือของนางผสมกับน้ำอุ่นจัด “อ๊อก…อ๊อก…อ้อ…” นางร้องครางในลำคอ เขากดหัวนางกระแทกเข้าส

ม่านแพรสีเขียวหม่นทิ้งตัวลงจากเพดานสูง ก่อนถูกรวบไว้ด้วยสายรัดปักดิ้นทอง เผยให้เห็นเตียงไม้แกะสลักขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่หลังฉากกั้นลายดอกเหมย เครื่องเรือนทุกชิ้นถูกเลือกอย่างพิถีพิถัน ตั้งแต่โต๊ะเครื่องแป้งไม้จันทน์ กล่องเครื่องประดับหยก โต๊ะเขียนอักษร ไปจนถึงชั้นวางเครื่องดนตรีที่มีทั้งผีผาและฉินวางอ

เสิ่นเยว่หลันปรากฏกายท่ามกลางม่านหิมะบางเบา นางสวมอาภรณ์สีเขียวหยกงดงามจนยากจะละสายตา ราวกับหยกชั้นเลิศที่ได้รับการเจียระไนอย่างประณีตจนเผยความงามออกมาในทุกอณู อาภรณ์ชั้นในสีเขียวหยกเข้มโอบล้อมเรือนกายของนางอย่างอ่อนช้อย สาบเสื้อสีน้ำเงินครามขลิบด้วยลายละเอียดสีเงินอมฟ้าพาดผ่านช่วงอกลงมาจนถึงเอว ตัด

แม้แต่แขกบางคนที่ยืนอยู่บริเวณหน้าหอ ยังอดไม่ได้ที่จะหันกลับมามองนางอีกครั้ง เสิ่นเยว่หลันหาได้สนใจสายตาเหล่านั้นไม่ นางเพียงก้าวเดินลงจากบันไดหน้าหออย่างสง่างาม ท่าทางทุกย่างก้าวล้วนสงบนิ่งและมั่นคง สมกับเป็นนางคณิกาอันดับหนึ่งแห่งนครหลวง ทว่าครั้นเดินมาถึงหน้าหอนารีแดง นางกลับต้องชะงักฝีเท้าเล็ก

เสิ่นเยว่หลันปรากฏกายท่ามกลางม่านหิมะบางเบา เกล็ดหิมะสีขาวโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าอย่างแผ่วเบา ละอองเย็นลอยเคว้งอยู่เหนือพื้นถนนของนครหลวง ก่อนจะตกต้องลงบนชายคา โคมแดง และพื้นหินหน้าหอนารีแดง จนทั่วทั้งบริเวณดูราวกับถูกปกคลุมด้วยม่านสีขาวบางๆรถม้าคันใหญ่เคลื่อนตัวไปตามถนนหลวงอย่างสง่างาม เสียงกีบม้าทั้