All Chapters of ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย: Chapter 141 - Chapter 150

ทุกก้าวที่นางเดินเข้าไป ราวกับกำลังทิ้งชีวิตเดิมไว้เบื้องหลังทีละน้อย หอนารีแดงของเยว่เหนียง เสียงพิณ เสียงหัวเราะของเหล่าหญิงคณิกา กลิ่นกำยานในห้องเดิม ผู้คนที่นางคุ้นเคย ทั้งหมดกำลังอยู่ไกลออกไปทุกที นางหยุดอยู่ตรงธรณีประตูครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองด้านหลัง ประตูตำหนักยังเปิดกว้าง แต่เส้นทางที่ท

แต่ที่นี่ไม่เหมือนกัน วังหลวงไม่จำเป็นต้องใช้เสียงหัวเราะเพื่อซ่อนคมมีด เพราะทุกคนต่างซ่อนมันไว้ใต้แขนเสื้อ ตำหนักเยวี่ยหัวงดงามกว่าหอนารีแดงนับร้อยเท่า ผ้าแพรทุกผืนประณีต เครื่องหอมทุกชนิดล้ำค่า อาหารทุกสำรับพิถีพิถัน และแม้แต่น้ำในอ่างสรงของนางยังถูกเตรียมด้วยดอกไม้ราคาแพง ทว่าความงดงามเหล่านี้กลั

ยามค่ำคืนคลี่คลุมพระราชวังซีอวี้ด้วยความเงียบงัน แสงจันทร์สีเงินส่องผ่านช่องหน้าต่างลายฉลุ ทาบลงบนพื้นไม้ขัดมันเป็นริ้วบาง ๆ ขณะที่แสงจากตะเกียงและเชิงเทียนหลายสิบเล่มสั่นไหวอยู่ตามมุมห้อง กลิ่นกำยานอ่อนๆ ลอยปะปนกับกลิ่นดอกเหมยและดอกกุ้ยฮวาที่จัดไว้ในแจกันหยก เสียงสายลมยามราตรีลอดผ่านม่านลูกปัดดังแผ

ชายหนุ่มก้าวเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสง่างาม ใบหน้าเงียบขึมมองมาที่นางที่นั่งมองเขาอย่างเงียบงันโดยไม่พูดสิ่งใดออกมา นางค่อยๆ ลุกขึ้น ใช้มือขวาทับมือซ้ายไว้ตรงหน้าโน้มตัวเล็กน้อยตามที่นางกำนัลสอนนางมา ถือเป็นการคารวะเจ้าแคว้น “ต้าหวาง” นางเรียกเขาด้วยตำแหน่งของเขา เขาเผยรอยยิ้มเล็กน้อย “เจ้ารอข้าน

เสิ่นเยว่หลันโอบรอบคอแกร่ง พลอยขยับกายตอบรับจังหวะการหลอมรวมที่ค่อยๆ ปรับเปลี่ยนจากความนุ่มนวลเป็นความเร่าร้อนและดุดันตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น เสียงอาภรณ์กระทบเตียงและเสียงหายใจสะท้อนในความมืด คืนแรกภายใต้เงาแห่งอำนาจ ดำเนินไปอย่างลึกซึ้งและผนึกหัวใจสองดวงไว้ด้วยกันท่ามกลางความเสน่หาที่ไร้ทางถอนตัว