All Chapters of ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย [NC30+]: Chapter 71 - Chapter 80

“ข้ายังไม่เสร็จเลยนะ อย่าพึ่งหลับสิ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าก้มลงจบริมฝีปากบางสอดสิ้นเข้าไปในโพรงปากลิ้นของเธอพันกันอย่างนัวเนียเนิ่นนาน แล้วค่อยๆ ถอนออก “ขอนอนหน่อยนะ...ง่วงไม่ไหว...” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบา เขามองดวงตาเธอทั้งสองข้างปรือด้วยความง่วง แต่มันกลับทำให้เขาลุ่มหลงและอ

หลังจากที่เหล่านางกำนัลแต่ตัวให้เธอเสร็จสิ้น ม่านถัวก็ยกน้ำชาให้เธอ พุดตานรับไว้มาดื่มหนึ่งคำ แล้วมองอาหารที่จืดชืดเช่นทุกวัน ยกเว้นว่าวันไหนที่เธอได้กินหม่าล่ากับม่านถัว รุ่ยอันและอ้วนเสี้ยว หรือไม่ก็ดื่มกินกับเหล่าสหาย พุดตานเองเริ่มเบื่ออาหารจำเจพวกนี้เต็มทนแล้ว ในหัวของเธออยากกินบะหมี่กึ่งสำเร็จ

“ซ่งเฉินเจ้ากลับไป แล้วจัดการให้เรียบร้อยด้วย” อู๋จี้เอ่ยบอกเช่นนี้ “น้อมรับพระบัญชาพระเจ้าค่ะ หม่อมฉันขอทูลลา” ซ่งเฉินเอ่ยบอกและถวายบังคมก้าวเดินออกไปโดยทันที “ซู่เอ๋อร์เป็นอะไรหรือ” อู๋จี้เอ่ยถามรุ่ยอันด้วยความสงสัย “ไป๋ฟูเหรินสุขสบายดีพระเจ้าค่ะ พระนางต้องการให้พระองค์ไปเสวยร่วมกันพระเจ้าค่ะ”

จ่างซุนอู๋จี้สวมใส่ชุดผาวสีขาวทั้งตัว เขาได้เรียกนางกำนัลและเหล่าขันทีในตำหนักมายังโถงกลางตำหนักรับรอง ทอดสายตามองเหล่าข้าหลวงด้วยสีหน้าเรียบเฉย เหล่าข้าหลวงนับสิบต่างก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขา โดยมีหยางจื่อ และหวังเตออยู่ที่นี่ด้วย “ใครดูแลที่นอนข้าในวันนี้” อู๋จี้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย กวาดสายตา

พุดตานสวมใส่ชุดสีแดงชาดใส่เครื่องหัวทำมาจากหินและหยกน้อยชิ้น ซึ่งความจริงแล้วเธอต้องสวมมากชิ้นตามฐานะของฟูเหริน แต่เธอบ่นว่าหนักหัวพวกนางจนปัญญาที่จะบังคับจึงปล่อยเลยตามเลย จนแทบจะแต่งตัวคล้ายนางกำนัลไปทุกที แต่ทว่าความงดงามของเธอก็ไม่ได้จากลงไปแม้แต่น้อย นับวันเธอยิ่งเป็นที่โปรดปรานของจ่างซุนอู๋จี