Semua Bab ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย [NC30+]: Bab 91 - Bab 100

เมื่อทหารจัดกระโจมหลวงเสร็จสิ้นพุดตานเข้าไปนอนพักผ่อนหลังกินอาหารเย็นที่มีกับข้าวเป็นปลานัยย่างที่ทหารตกมาได้ และข้าวอีกหนึ่งถ้วยเธอไม่อยากให้สิ้นเปลืองมาก เพราะว่าทหารต้องกินเช่นเดียวกับเธอ เธอจึงเลือกกินแค่กับข้าวแค่อย่างเดียวเช่นเดียวกับจ่างซุนอู๋จี้ที่ทำเช่นนี้มาโดยตลอด แต่ก่อนเขาเป็นหวางเย่จนมา

หลังจากเดินทางมาหกวันเต็มจนมาถึงเมืองหรูจิน เมืองหลวงของแคว้นซู กองทัพนั้นเข้าถึงเมืองหลวงผู้คนต่างออกมาแซ่ซ้องกับชัยชนะเหนือแคว้นหาน อู๋จี้ให้หัวหยางดูแลแคว้นหาน ซึ่งเมืองหวงแคว้นหานมีเพียงซากปรักหักพังด้วยกันทั้งสิ้นจากการเผาเมือง อู๋จี้ให้ที่ชาวเมืองไปปลูกที่ดินใหม่ใกล้เมืองหลวงเดิมของแคว้นหาน ถ้

“งื้อ...งื้อ...งือ...ซี๊ด...อ่า...” เธอร้องครางกระเส่าด้วยความเสียว เขาดันดุ้นเข้าออกช้าๆ เพื่อให้เธอปรับตัว แต่กลีบร่องของเธอนั้นตอนไม่หยุดราวกับว่ามันกำลังขมิบดุ้นของเขา “ซู่เอ๋อร์...อย่าตอดข้าสิ...ข้าไม่อยากเสร็จตอนนี้...โอ้ว...โอ้ว...ซี๊ด...อา...” เขาร้องครางกระเส่า ขณะที่เธอหลับตาลงสติหลุดลอย

“ฟูเหรินเพคะ หวังเตอขอเข้าเฝ้าเพคะ” นางกำนัลคนสนิทของสวี่ฮุ่ยเอ่ยบอกสวี่ฮุ่ยที่กำลังดื่มน้ำชาอย่างสบายอารมณ์ สวี่ฮุ่ยมองไปยังหวังเตอที่ก้าวเดินเข้ามา หวังเตอและขันทีของกานลู่กงต่างถวายบังคมโดยทันที “ขันทีหวัง ต้าหวางมีรับสั่งให้ข้าเขาเฝ้าหรือ” สวี่ฮุ่ยเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เพราะนางรู้ว่าเมื่อหวังเตอมา

จ่างซุนอู๋จี้ก้าวเดินเข้ามาในห้องบรรทมภายในกานลู่กงหลังจากกินเลี้ยงช่วงเย็น ส่วนพุดตานนั้นเข้ามาก่อนเพื่อต้องเตรียมตัวอาบน้ำถวายงานเช่นทุกวัน เขามองเหล่านางข้าหลวงและขันทีต่างถวายบังคมเช่นทุกครั้ง เขากลับเห็นว่าม่านกันนั้นลงมาบังตั่งเตียงถึงสามชั้น ทำให้เขารู้สึกแปลกใจ เพราะเหล่าข้าหลวงจะนำผ้าม่านกั