Semua Bab Dolunay Laneti: Bab 11 - Bab 20

"Demek iki arkadaşın şu aptal insanla takılıyor ve..." Sözünü bitirmesine fırsat kalmadan Cole yolcu koltuğundan fırlayıp büfeye doğru yürümeye başladı. Siktir. Başını hızla bana doğru çevirdi. "Üç arkadaşın daha mı onunla takılıyor? Bir gecede lisenin sürtüğü falan mı oldu bu?" diye cıyakladı. Clara'nın ona sürtük demesine çok öfkelendim. "Sadece çeneni kapat, Clara. Filmi izlemeye çalışıyorum." Öfkemi dizginlemeye çalışıyordum, şu an ihtiyacımız olan son şey Clara'nın Amy'yi savunduğumu görmesiydi. Bu, bardağı taşıran son damla olurdu. Bana inanmayan gözlerle bakakaldı ve kapıyı sertçe çarparak arabadan çıktı.Ellerinde içeceklerle, Walker'ın SUV'sine doğru yürüyen Amy ve Dallas'ın yanına doğru gitmeye başladığını gördüm. İçimden iç çekerek arabamdan indim. Amy'ye öldürücü bakışlar atan Clara'nın yanına gidip durduğumda, Dallas bana ne halt ediyorsun der gibi baktı. Evet, bu benim suçumdu, kabul ediyorum. Bu sapıklık macerama Clara'yı hiç dâhil etmemeliydim ama bu şekilde daha az di

Görünmemeye çalışarak ağaçların arasından eve doğru yürürken dışarısının oldukça soğuk olduğunu fark ettim. Üzerime sadece ince bir ceket almıştım çünkü gideceğimizi sandığım sinema salonunun içerisi sıcaktı. Üstelik çıktığımızda hava bu kadar soğuk değildi. Arabalı sinemaya gideceğimizi tahmin etmemiştim ama arabada herkes bir aradayken hiç de üşümemiştim. Ancak şimdi bu kararımdan pişmanlık duyuyordum.Olanlardan sonra ne hissetmem gerektiğinden emin değildim. Bütün bunların planlarını hayata geçirmek için sergiledikleri iyi bir gösteri olup olmadığını bilmiyordum ama açıkçası işe yarıyordu. Clara gelene kadar bu gece gerçekten çok güzel vakit geçirmiştim. Sanki hepimiz arkadaştık ve asırlardır bu böyleydi. Fakat Clara'yı görmek beni çok korkutmuştu ve hayatta iyi olduğum tek şey saklanmaktı, ben de saklandım.Dallas'ın çıldırdığını ve Mia'nın onu teselli ettiğini gördüm, bunların hepsi gerçek gibiydi. Ayrıca Liam'ın Clara'yı sanki ayakkabısının altındaki bir sakızdan farksızmış gi

Merdivenlerden yavaşça aşağı indim, bu partiye gitmeye hiç niyetim yoktu. Her şeyin bu kadar değişmiş olmasından nefret ediyordum. Bir planım vardı ve beni rotamdan saptıracak hiçbir şey yapmak istemiyordum ama sürüden benim için orada olacak birkaç kişinin daha var olduğunu hissetmek güzeldi. Belki de sandığımdan daha çok ilgiye açtım. Mantığım sürekli bana bunların hepsinin bir şaka olduğunu söylüyordu. Onu dinlemem gerektiğini biliyordum ama kalbim bunun gerçek olmasını istiyordu. Benim yanımda duran birden fazla kişinin olması... Mia yeterli olmadığından değildi, o fazlasıyla yeterliydi ama bilmiyorum işte. İçimde bir yerde, onların arkadaşlığının gerçek olmasını ve benimle oyun oynamamış olmalarını o kadar çok umuyordu ki. Tabii, bu şekilde hissetmem aslında onların ekmeğine yağ sürüyor olabilirdi.Homurdanarak ön verandaya oturdum ve Liam'ın evini izlemeye koyuldum. Üzerimde kot pantolon, dar gri uzun kollu bir tişört, Dallas'ın ceketi ve hiç çıkarmadığım kolyem vardı. Gümüşten

Mia'nın arkadaşlarından biri neredeyse onun üstüne yığılarak yanımıza geldi. "İnsanların eğlenmeyi bildiğini kim bilebilirdi ki?" Sanırım adı Kiera'ydı. Dallas'ın sırtımdaki eli beni ona daha da yaklaştırdığında başımı öne eğdim. Mia kendi ayakları üzerinde durabilmek için arkadaşını üzerinden itti. "Ben biliyordum." dedi bana doğru gülümseyerek. "Ama ben çoğu kişi gibi dar görüşlü değilim." diyerek sözünü bitiren Mia, Kiera'ya ters ters bakarken Dallas kıkırdadı. Kiera savunma pozisyonu alarak ellerini havaya kaldırdı. "Hey! Nefret yok. Sadece seni dışarıda görmek güzel. Mia'ya seni davet etmesini her söylediğimizde bizi hep reddediyorsun." Haksız sayılmazdı, okuldaki herkes bir süredir benden nefret ediyordu. Bu yüzden ne zaman Mia ile takılmak isteseler ve o da benimle takılmak istese bazen beni de davet ediyorlardı. Ben her zaman hayır derdim çünkü onların bana acımasını ve bütün gece arkada kendi başıma oturmayı istemiyordum. Zaten sırf Mia'yı getirtebilmek için beni davet ediyorl

Yüzüme baktı, gözleri bir anlığına tamamen siyaha döndü. Sonra tekrar eski haline geldi. Kapı kulpunu tutuşu sıkılaştı ardından da yavaşça bıraktı. "Size katılmamın bir sakıncası var mı?" diye sordu Liam. Sadece bana bakıyordu. Son zamanlarda yaşananları düşünecek pek vaktim olmamıştı ama şöyle bir odanın etrafına göz gezdirdim. Diğerlerinin yüz ifadesi kafamı karıştırmıştı, kimin ne düşündüğünü anlayamıyordum ama sonra Liam'ın en iyi arkadaşlarının bu odada oturduğunu fark ettim. Onların hepsini ondan kopardığım için kendimi kötü hissetmiştim ve bu ilk defa da olmuyordu. Dün de aynısı yaşanmıştı. "Evet, gelsene Liam." dedim umursamaz bir tavırla. Bunu olduğundan daha büyük bir mesele haline getirmek istemiyordum. Nihayetinde Liam tepki verecek imkanı bulduğunda Clara'yı üzerimden fırlatıp atmıştı. Her neyse, sadece birkaç saat sürecekti ve ardından Mia hariç hepsi evlerine dönecekti. Mia'nın gece yine burada kalmayı planladığına emindim.Liam kapıyı kapatıp kanepeye doğru yürüdü ve b