บททั้งหมดของ BadLove มัดใจนายเพลย์บอย: บทที่ 21 - บทที่ 30

57

ตอนที่ 21

พี่สัญญา เขาก็ยกมือขึ้นไปจับมือบอบบางลงมากจับของรักของหวงของเขา ทำให้ร่างบางตาเบิกโพลงรวมไปถึงใบหน้าแดงก่ำจากความเขินอาย เธอพยายามดึงมือออกแต่ไม่เป็นผล เมื่อร่างสูงครุ่นคิดวิธีให้เธอยอมสิโรราบแล้วยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้น " แต่มันมีวิธีหนึ่งที่ไม่ต้องสอดใส่ว่าแต่หนูต้องเป็นคนทำให้พี่หนูจะโอเคไหมคะ " เขาพูดจาคะขาใส่เธออย่างอ้อน ๆ ขณะมือก็ยังกุมมือเล็กที่จับส่วนแข็งขึงไว้ คนตัวเล็กเอ่ยถามสีหน้างุงงง " วิธีไหนเหรอคะ? " ร่างสูงได้ยินดังก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วจัดการปลดเข็มขัดแล้วถอดกางเกงสแล็คสีดำออกจากตัวอย่างรวดเร็วท่อนล่างจึงเหลือเพียงบ็อกเซอร์ คนตัวเล็กเห็นก็เบิกตาโพลงแล้วหันหน้ามองไปทางอื่น " ทำให้พี่หน่อยครับ " " ทะ ทะ ทำอะไรคะ " เธอถามเสียงสั่น ๆ เขางัดท่อนลำขนาดมหึมาออกมาแล้วจับมือบอบบางมาสัมผัสผิวเนื้อแทนการสัมผัสบนผิวผ้า " สัมผัสมันหน่อย ทำความคุ้นเคยกับมันหน่อยครับมันเป็นของหนู นับจากนี้มันจะเป็นแค่ของหนูคนเดียวไฟเลี้ยว อ่าาาาาาส์~ " เพียงแค่เธอแตะนิดหน่อยเขาก็รู้สึกเสียวซ่านแทบปริแตก " หนะ หนู ทำไมเป็นค่ะ " " จับเบา ๆ แล้วรูดขึ้นรูดลงแบบนี้ครับ " เขาสอนประสบการณ์แปลก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 22

หนีเที่ยวจนเจอดีมหาวิทยาลัย KS ช่วงสัปดาห์ต่อมาทุกอย่างดำเนินไปเรื่อย ๆ ความสัมพันธ์ของแบดซ์และไฟเลี้ยวก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ เช่นเดียวกันจนกระทั่ง มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาคุณได้รับข้อความจาก 087xxxxxxx087xxxxxxx : อีโง่ !!087xxxxxxx : เขาไม่ได้มีมึงคนเดียว087xxxxxxx : หายโง่สักที087xxxxxxx : send pictures เธออ่านข้อความคนแปลกหน้าที่ไม่รู้ว่าเป็นใครหรือต้องการอะไร บุคคลปริศนาส่งข้อความมาให้เธอสักพักใหญ่แล้ว แต่เธอคิดแค่ว่าเป็นพวกบรรดาผู้หญิงที่มาก่อกวนจนกระทั่งเธอคนนั้นส่งรูปมา เธอนิ่งงันอยู่พักนึงจนได้ยินเสียงเมญ่าพูด ปัดเรื่องนี้ออกไปเธอคิดว่าเขาคงไม่ทำแบบนั้นเธอเชื่อใจเขา จึงหันกลับมาสนใจเพื่อนเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋า" มึงพี่น้ำตาลทักมาบอกกูว่าเขาจะเลี้ยงฉลองที่มึงชนะการประกวดดาว "" อื้ม เมื่อไหร่ "" ศุกร์นี้ "" โอเค " " แล้วมึงต้องบอกพี่แบดซ์ไหมเนี่ย " คะน้าเย้าแหย่" ไม่ต้องหรอกกูกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันแค่คุยกัน " ที่เธอพูดแบบนี้เพราะเราคุยกันอยู่จริง ๆ ตัวเขาเองก็ไม่เคยเอ่ยขอเธอเป็นแฟน" น้อยใจป่ะเนี่ย " เมญ่าแซว" เปล่า แบบนี้ก็ดีแล้วให้อิสระกัน " พบจบทั้งสี่ค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 23

คนแรก" มึงใส่อะไรในแก้วเหล้าให้เมียกู " คนตัวเล็กตาเบิกโพลงกับสรรพนามที่เขาเรียก ตอนนี้เธอรู้ว่าเขาโมโหมากและรู้ว่าปฏิกิริยาที่เป็นอยู่ตอนนี้คืออะไร ตอนนี้เธออยากให้เขาจัดการธุระตรงนี้ให้เสร็จเพราะเธอเริ่มจะไม่ไหวแล้ว เธอยืนบิดเล้าพร้อมก็มีเหงื่อซึมตากรอบหน้า ร่างสูงอัดบุหรี่เข้าปอดหนัก ๆ มองหน้าบุคคลที่จะขยี้พรหมจรรย์คนสวยของเขากัดฟันกรอดแล้วเอ่ยถามพร้อมกับตะบันหน้าไอ่ดิวสุดแรง" กู ถาม ว่า มึง ใส่ อะ ไร ลง ไป ใน แก้ว "" พลั๊วะ " หมัดเดียวทำให้มันล้มตัวนอนจมกองเลือด" พะ พี่แบดซ์ " เธอไม่ได้ตกใจที่เขาทำร้ายใครแต่ตอนนี้ร่างกายเริ่มไม่ไหวแล้วคนตัวเล็กทรุดตัวนั่งลงกับพื้นเหงื่อไหลเต็มกรอบหน้า ร่างสูงหันมาดูรีบตรงดิ่งเขามาหาคนตัวเล็กทันที" ไหวไหม "" มะ มันร้อน " เขาหันไปเอ่ยบอกลูกน้องและเพื่อนของเขาเสียงกร้าว" พามันไปไว้ในดังกูจะกลับมาจัดการมันเอง "" ครับ "" เออรีบไปน้อยจะไม่ไหวแล้ว " เสือที่สังเกตเห็นอาการเสือเอ่ยบอกแบดซ์ก่อนจะหันไปบอกมังกร" ไอ่กร กูฝากไปส่งสายน้ำหน่อยเดี๋ยวกูจะจัดทางนี้ต่อเอง " มังกรพยักหน้าไม่ได้พูดอะไร แล้วกำลังจะหันกลับไปหาสายน้ำที่โต๊ะแต่ไม่รู้ว่าเธอมายืน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 24

มันกลืนได้ค่ะช่วงเช้าวันต่อมาร่างเล็กที่งัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะความอึดอัดบริเวณหน้าท้องและความปวดร้าวตามร่างกายนี่เราโดนผีอำเหรอ จะลุกก็ลุกไม่ขึ้นได้แต่กะพริบตาถี่ ๆ พอม่านตาปรับโฟกัสได้ก็มองสำรวจทั่วห้อง" นี่มัน..ไม่ใช่ห้องฉัน แล้วห้องใครอย่าบอกนะว่า " เธอยกถ้าห่มดูโอเคใส่เสื้อเรียบร้อยแล้วก็เอาผ้าห่มลงว่าแต่แขนใคร" คิดได้ดังนั้นก็ตะครุบมือปิดปากทันที "พี่แบดซ์ฉันมานอนนี่ได้ยังไงว่าจบก็ค่อย ๆ จับมือร่างสูงออกอย่างเบามือแล้วลุกออกจากเตียงทันที ระหว่างที่กำลังลุกทำให้เธอล้มพับลงไปกองกับพื้นทันทีเพราะความรู้สึกเจ็บหน่วงบริเวณกลางกายสาว" ตุ๊บ โอ๊ยเจ็บชะมัด "คนตัวเล็กพึมพำเบา ๆ กลัวเขาจะตื่น แบดซ์ที่นอนคว่ำหน้าคว้าเอวเล็กกอดไว้ เขาตื่นมาก็ได้ยินเสียงของคนตัวเล็กคุยกับตัวเองก่อนหน้านี้ก็ยกยิ้มจะรอดูว่าเธอจะทำอะไรต่อแต่ไม่คิดว่าเธอจะพรวดพราดลุกไปแบบนี้เลยรีบลุก" ไฟเลี้ยว เจ็บไหมครับ "" .... "ทำไมเขาไม่ใส่เสื้อแล้วดูสิ ซิกแพ็กขึ้นเป็นลอนสวยน่าลูบนั่นอีกนี่เขายั่วฉันเหรอ ตั้งใจยั่วกันใช่ไหม เธอตบตีกับความคิดตัวเองจนกระทั่งมองต่ำลงไปเรื่อย ๆ ก็เห็นท่อนลำยาวใหญ่ตั้งลำในตอนเช้า" อึก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 25

หวานมากหลังจากอาบน้ำเสร็จทั้งสองสั่งอาหารง่าย ๆ มานั่งกินกันจากนั้นก็มานั่งดูเน็ตฟลิกซ์ที่โซฟาตัวใหญ่ร่างสูงกอดคนตัวเล็กไม่ยอดปล่อย คนตัวเล็กนั่งดูหนังอยากใจจดใจจ่อต่างจากร่างสูงที่ได้แต่มองเสี้ยวหน้าสวยอย่างหลงไหลหลังจากดูหนังอยู่สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้จับโทรศัพท์จึงเอ่ยถาม" พี่แบดซ์เห็นกระเป๋าหนูไหมคะ "" .... " เขาไม่ตอบแต่เดินไปเอาสิ่งที่คนตัวเล็กต้องการมายื่นให้หลังจากที่คนตัวเล็กรับมาก็เปิดแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็เห็นเบอร์เพื่อนโทรมายี่สิบกว่าสายได้แล้วข้อความกลุ่มอีกหลายข้อความกลุ่ม โฟร์แองเจิ้ลเมญ่า : กลับยัง?เมญ่า : เลี้ยวเมญ่า : อีไฟเลี้ยวเมญ่า : ตอบกลับเพื่อนด้วยค่ะคะน้า : มันอยู่กับพี่แบดซ์ไม่เป็นไรหรอกสายน้ำ : เราว่าไม่มีอะไรหรอกเมญ่า : ไม่! กูกลัวมันจะทำไรพี่แบดซ์ ฮ่า ฮ่า ฮ่าคะน้า : อ่าว อีเวรคิดว่าห่วงเพื่อน ฮ่า ฮ่า ฮ่าสายน้ำ : ฮ่า ฮ่า ฮ่าเมญ่า : โนว! จ๊ะ ผู้มาก่อนอันดับหนึ่งถ้าแม้จะพูดแบบนั้นแต่ในใจลึกๆก็ยังมีความห่วงใยเพื่อนแต่เธอรู้ว่าไปกับแบดซ์คงไม่มีอะไรน่าห่วงอยู่ในที แค่พูดให้เพื่อน ๆ มีอารมณ์เพื่อให้เพื่อนสาวทั้งสองไม่ต้องคิดมากร่าง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 26

สั่งสอนเขากดวางสายแล้วหันมามองคนตัวเล็กที่กำลังหลับอยู่ในอ้อมกอดแล้วเกี่ยวผมที่ปิดบังในหน้าออกแล้วเอ่ยบอกคนตัวเล็กถึงแม้ว่าเธอจะไม่รับรู้อะไร" เดี๋ยวพี่มานะครับ " ว่าจบก็จูบหน้าผากมนอีกครั้งจัดท่าให้เธอได้นอนสบาย ๆ แล้วดึงรั้งผ้าห่มมาห่มให้คนตัวเล็กของเขาจากนั้นก็ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมุ่งหน้าสู่โกดังร้างย่านชานเมืองด้วยสายตาที่แข็งกร้าวทันที...โกดังร้างย่านชานเมืองร่างสูงเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาในโกดังเพื่อนทั้งสามหันไปมองเอ่ยแซว" กว่าจะโผล่หัวออกมาได้ " แล้วหันไปบอกลูกน้อง" ไปเอามันออกมา " พวกเพื่อนเขามองดูท่าทางนิ่ง ๆ ของคนตัวสูงแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ลูกน้องของเขานำไปเอาตัวดิวออกมาเขามองใบหน้าอาบด้วยเลือด ตาบวมปูดแทบจะลืมไม่ขึ้น หัวแตกที่ยังมีเลือดซึมอยู่ส่วนริมผีปากที่มีเลือดซิบทั้งสองข้างเขามาด้วยความเรียบนิ่งที่คาดเดาได้ยากว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ดิวที่เห็นเขาเดินเข้ามาจึงเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบาอย่างไร้เรี่ยวแรง" พะ พี่แบดซ์ ผมขอโทษปล่อยผมไปเถอะ "" หึ " ร่างสูงหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเพื่อระงับอาการโทสะเขาอัดนิโตคินเข้าปอดหนัก ๆ แล้วเดินเก้าขายาว ๆ เข้ามาประกบร่างดิวแล้วเป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 27

ตอแหลระหว่างเดินทางมามหาวิทยาลัยร่างสูงเหลือบเห็นอยู่ไกล ๆ ว่าร้านขายยาอยู่ทางด้านซ้ายจากนั้นร่างสูงก็ตบไฟเลี้ยวแล้วจอดข้างขอบฟุตบาทคนตัวเล็กเห็นจึงหันไปมองร่างสูง" มีอะไรเหรอคะ?"" เดี๋ยวพี่มานะครับ " เธอขมวดคิ้วคิ้วมุ่นแล้วหันไปมองทางด้านซ้ายมือของตัวเจอจึงเห็นมีร้านขายยาอยู่" พี่ไม่สบายเหรอคะ?" " หึ เดี๋ยวพี่มานะคะ " เขาลูบแก้มนุ่มนิ่มเบา ๆ ไม่ได้ตอบคำถามเธอแล้วเปิดประตูรถลงไปทันทีไม่นานร่างสูงก็เดินกลับมาที่รถ คนตัวเล็กมองเขาอย่างไม่ละสายตาพรางคิดในใจเขาป่วยเหรอจนลืมคิดถึงตัวเองพอร่างสูงเดินมานั่งในรถแล้วยื่นยาแล้วขวดน้ำดื่มที่เขาเปิดให้แล้วเพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องเจ็บมือเปิดเอง" คะ?"" เมื่อคืนรวมถึงตอนเช้าพี่ปล่อยลูก ๆ พี่เข้าไปข้างในอัดเต็มสูบไม่มีเล็ดรอดพี่เลยไปซื้อยามาให้ครับ แต่หนูอย่าเข้าใจผิดนะครับไม่ใช่ว่าพี่จะไม่รับผิดชอบพี่พร้อมรับผิดชอบหนูทั้งชีวิตของพี่แต่ตอนนี้หนูยังเรียนอยู่เข้าใจพี่ที่พูดใช่ไหมครับ " เอ่ยพูดนัยน์ตาอบอุ่นพลางลูบผมคนตัวเล็กเบา ๆ" .... " คนตัวเล็กได้แต่พยักหน้าเบา ๆ ด้วยความเขินอายและใบหน้าแดงก่ำแล้วรับยารับน้ำมาดื่มกิน จากนั้นก็ออกรถขับไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 28

หน้างอคอหักลานกิจกรรมหลังจากเลิกเรียนสามสาวหนึ่งชายไม่แท้ย่างกายเข้ามาในลานกิจกรรมที่มีพี่ ๆ สันทนาการปีสองรออยู่ พวกเธอจึงเดินไปเข้าแถวรวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ จากเพื่อรอพี่ ๆ เข้าแจ้งรายละเอียดการเดินทางไปรับน้องที่ทะเลเอาละคะน้อง ๆ มาครบกันแล้วใช่ไหมคะ วันนี้ไม่มีอะไรมากค่ะ พี่จะแจ้งว่าวันศุกร์นี้เราจะไปรับน้องที่ปราณบุรีนะคะ ไปทั้งหมดสองคืนสามวัน โดยให้มารวมตัวกันที่หน้าคณะตอนเช้าของวันศุกร์ล้อหมุนหกโมงเช้านะคะมาให้ตรงเวลานะคะส่วนใครที่ไม่มาไม่ผ่านกิจกรรมนะคะ ส่วนการแต่กายไปรเวทได้ค่ะ แต่ให้เตรียมกางเกงขายาวไปด้วยเราจะมีกิจกรรมปลูกป่าชายเลนกันนะคะ และมีการประกาศสายรหัส น้อง ๆ คงเจอพี่รหัสกันแล้วใช่ไหมคะ หลังจากพี่น้ำตาลพูดจบคนตัวเล็กก็เหมือนพึ่งจะนึกได้“ พะโล้ยายนงค์แล้วอีเลี้ยวน่าทุบกระบาลฉิบหาย “ หญิงสาวพึมพำ“ เป็นอะไรของมึง ”“ กูยังหาลุงรหัสกูไม่เจอ ”“ อ้าว กูเห็นมึงเงียบคิดว่าเจอ ”“ เจอกับผีสิคนหรือผีหาตัวไม่เจอสักที อีเลี้ยวจะเครซี่ ” พูดแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ จากนั้นก็ฮึ้บไว้แล้วฟังรุ่นพี่บอกกล่าวชี้แจงรายละเอียดไม่นานก็แยกย้ายกันกลับทางด้านร่างสูงที่นั่ง หน้างอคอหั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 29

รับน้อง🌊หน้าตึกคณะช่วงเช้าวันศุกร์ที่เหล่านักศึกษาปีหนึ่งมารวมตัวกันลงทะเบียนแล้วพี่ ๆ ก็จัดให้ขึ้นรถทัวร์เพื่อที่จะเดินทางปราณบุรีที่อยู่ในจังหวัดประจบคีรีขันธ์ทั้งสี่สาวกำลังเลือกที่นั่งอยู่นั้นน้ำตาลรุ่นพี่สาวก็เข้ามาบอกตำแหน่งที่นั่งที่ถูกจัดวางไว้แล้วก่อนหน้า“ น้องไฟเลี้ยวคะ เดี๋ยวน้องนั่งทางด้านซ้ายนะคะ ส่วนน้องคะน้านั่งเบาะตรงข้ามเดี๋ยวจะมีเพื่อนมานั่งด้วยค่ะ ส่วนสองสาวนั่งด้วยกันนะคะ ”ทางด้านสาว ๆ ถึงแม้จะงุนงงแต่ก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย จนกระทั่งถึงเวลาเดินทางก็ได้ยินเสียงฮือฮาซึ่งคนตัวเล็กก็ไม่ได้สนใจอะไรจนกระทั่งเบาะที่นั่งด้านข้างยวบลงจึงละสายตาจากโทรศัพท์เครื่องหรูแล้วหันไปมองก็ต้องตกใจ“ นี่พี่มาได้ไง ”เป็นเขาไม่ใช่ใคร ไม่ใช่แค่เขาแต่รวมถึงเพื่อนเขาทั้งหมด ด้านข้างเธอที่เป็นเขานั่ง ส่วนด้านข้างคะน้าก็พี่วาโยที่กำลังถกเถียงกัน ส่วนด้านหลังฝั่งตรงข้ามของสายน้ำก็คือพี่มังกรกับพี่เสือ“ เดินมาค่ะ ”ร่างสูงของแบดซ์พูดจากวนประสาทใส่คนตัวเล็ก“ จิ๊ ”คนตัวเล็กจิปากไม่พอใจที่เขากวนประสาทเธอ“รู้ค่ะเดินมาแล้วที่ตรงนี้มีเจ้าของแล้วค่ะ ”“ ก็ตรงนี้แหละที่ของพี่ ”“ อย่าบอก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 30

ลุงรหัสของน้องไฟเลี้ยวจากนั้นร่างสูงก็หยิบโทรศัพท์มาโทรหาผู้จัดการโรงแรมพอปลายสายรับสายจึงเอ่ยบอกสิ่งที่ตัวเองต้องการ แล้วคุยธุระกับเพื่อนสักพักก็เดินออกมาจากห้องประจวบเหมาะกับสี่สาวที่เดินออกมาพอดีร่างสูงที่เดินเคียงข้างมากับคนตัวเล็กหันมองคนตัวเล็กที่เดินเงียบไม่สนใจคนข้างกายจนเขาใจแป่ว ไม่นานก็เดินมาถึงริมชายหาดที่มีต้นมะพร้าวและต้นสนสลับเรียงรางให้ร่มเงาบดบังแสงแดด จากนั้นพี่บูมพี่สันทนาการก็เอ่ยบอก“ น้อง ๆ ครับเข้าแถวเรียงหน้ากระดาน วันนี้ช่วงบ่ายพี่จะรีบทำกิจกรรมให้เสร็จพรุ่งนี้เราจะได้พักก่อนกลับไปทำหน้าที่ของเราต่อดีไหมครับ ” น้ำเสียงแข็งกร้าวเอ่ยพูดออกมา“ ดีค่ะ / ดีครับ ”“ เอาล่ะ คณะเราจะเน้นการทำกิจกรรมร่วมกันมากกว่า พี่จะให้น้อง ๆ จับคู่กันแล้วนั่นครับต้นโกงกางให้น้อง ๆ หยิบมาคนละมัดแล้วเดินตามพี่มาครับ ”ว่าจบทุกคนก็เดินหยิบต้นกล้าของต้นโกงกางแล้วเดินตามรุ่นพี่ปีสองไปเดินมาร่วมหนึ่งกิโลก็มาถึง พื้นที่โล่งกว้างพื้นด้านหน้าเป็นดินโคลนโดยมีรุ่นพี่เดินนำลงไปก่อนเพื่อรอรับน้อง ๆ กลัวว่าจะทรงตัวไม่อยู่พากันล้มทันทีที่เห็นคนกลุ่มคนตัวเล็กเดินมาร่างสูงก็รีบไปจับมือเธอคนตัวเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-06
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status