Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 57

ส่งไม่สำเร็จ" พี่ฉาย!? " " หูยยยย ซีนรักกลางฝนเชียวนะเธอ!! " พี่ชายลากเสียงยาวพร้อมเปิดไฟฉายมือถือส่อง" ไม่ได้ทำอะไรนะครับ! " แบดซ์รีบลุก " ไม่ได้ทำเลยเหรอ? " " ทำใจครับ ใจเต้นไม่หยุดเลย… " ไฟเลี้ยวเอามือปิดหน้า " หยุดพูดเลยนะเฮีย!! " ไฟฉายยังไม่ยอมลดไฟฉายมือถือลง ซ้ำยังส่องแบบตั้งใจมาก เหมือนจะจับผิดให้ได้ " ไฟเลี้ยว ทำไมหนูหน้าแดงขนาดนั้นล่ะ~ หรือเพราะอุณหภูมิร่างกายของคนข้างๆ มันสูง? "" พี่ฉาย หยุดเลยนะ! " ไฟเลี้ยวตวาดเสียง แต่อีกฝ่ายยิ่งได้ใจ แบดซ์ที่นั่งอยู่บนฟางยกมือขึ้นป้องไฟฉาย " พี่ฉายครับ แสบตาครับ "ไฟมาได้แสบตาจะแย่แถมไม่ลดไฟลงด้วยนะ" กลัวโดนจับได้ไง! " พี่ชายหัวเราะหึ ๆ แบบไม่ไว้หน้าใคร" คือว่า…ฝนตกแรง แล้วโรงนาไม่มีไฟ เลยแบบ… "" เลยแบบไหนต่อ? " พี่ฉายขมวดคิ้ว ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ" เลยแบบ…ต้องนั่งใกล้กัน เพื่อไม่ให้น้องหนาว " แบดซ์ตอบหน้าตายสุด ๆ เขาว่ากันว่าอุณหภูมิในร่างกายจะช่วยให้อุ่นขึ้น" อู้ววว "" พี่ฉาย พอได้แล้วค่ะ! " ไฟเลี้ยวรีบปัดมือพี่ชายที่ยังถือไฟฉายส่องกราดไปรอบโรงนา " โอ้โห~ ไม่พอไม่ได้แล้วมั้ง นี่มันซีนพีคของละครเย็นชัด ๆ! " พี่ชายย

ทำใจดีดีเธออยู่ใกล้เขาตลอดแต่เขาไม่เคยรู้เลยห่างกันแค่อยู่คนละตึกเองเธออยู่ตึกเอแต่เขาอยู่ตึกบี" มันน่าน้อยใจจัง "" ไม่น้อยใจนะคะ " เธอเอาหน้าไปถูตรงไหล่แกร่งอย่างออดอ้อน" จุ๊บ~ หายงอนนะคะ " เธอจูบไปตรงบริเวณริมฝีปากหนา เขามองหน้าเธอนิ่ง ๆ " แบบนี้เขาเรียกจูบที่ไหนกันเขาเรียกสะกิดเฉย ๆ ถ้าจูบต้องแบบนี้ " เขาดึงรั้งร่างบางเข้ามาใกล้แล้วประคองท้ายทอยเล็กเอาไว้ จากนั้นก็ค่อย ๆ บรรจงจูบอันแสนหวานล้ำให้กับเธอก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเร้าร้อน" อื้ออออ ~ " เธอหลับตามพริ้มพร้อมเปิดปากต้อนรับลิ้นร้อน เธอคิดถึงรสจูบของเขา เขาละเมียดละไมกับการจูบเธออยู่แบบนั้นสักพักใหญ่ก่อนจะผละริมฝีปากออกแล้วเอ่ยแนบชิดริมฝีปากบางว่า" ไปดูหมาที่ห้องพี่ไหมครับ~ "" แต่ว่าหน้าพี่ก็หมานะคะ ไม่ต้องไปดูถึงห้องหรอก คริคริ "" o.o "" ฮ่า ฮ่า ฮ่า หนูหยอกค่าาา " หมาที่ไหนจะหล่อขนาดนี้กัน" หึ แล้วอยากโดนโคยหมาไหมครับ " ว่าจบก็ถลกเสื้อนักศึกษาเธอขึ้นแล้วเอื้อมมือไปบีบนมเธอแรง ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ว่าแต่เหมือนนมเธอจะใหญ่ขึ้นเลยนะหรือว่าเขาไม่ได้สัมผัสนานกันนะ" อื้ออ หนูเจ็บนะ " คนใจร้ายนี่บีบมาได้" ก็มันน่าหมั่นเข

ส่งท้าย4ปีต่อมาหลังจากที่แบดซ์เรียนจบเขาก็เข้ามาทำงานก้บผู้เป็นพ่อเขาเริ่มไต่เต้าตั้งแต่พนักงานต้องรับผู้เป็นพ่อห้ามก็ไม่ฟังเขาบอกกับผู้เป็นพ่อว่าอยากให้ทุกคนยอมรับในตัวของเขาไม่ใช่เพราะเขาเป็นลูกชายของเจ้าสัวกฤษดิ์ จนเขาเป็นที่ยอมรับของพนักงานทุกคน ตอนนี้เขาขึ้นแท่นเป็นรองประทานบริษัทแล้ว และวันนี้เขาเคลียร์ทุกอย่างเพื่อที่จะไปถ่ายรูปรับปริญญาของคนตัวเล็กเขาเอ่ยบอกกับเดย์คนสนิทที่เป็นทั้งมือขวาและเลขาของเขา" วันนี้กูไม่เข้าบริษัทนะ แล้วของที่กูให้มึงเตรียม "" เรียบร้อยแล้วครับ " เขายื่นช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่มาให้ร่างสูงรับไว้แล้วเดินออกจากห้องไป เขารีบมาขับรถมาหาคนตัวเล็กที่หอประชุมของมหาลัย’เขาลงจากรถเดินมาที่สนามหญ้าที่เขาจัดโซนให้บรรดานักศึกษาและญาติ ๆ ร่วมถ่ายรูป เขาใช้สายตากวาดหาคนตัวเล็กไม่นานก็เจอเธอกำลังถ่ายรูปอยู่กับเพื่อน ๆ ในคณะเขาจึงเดินเข้าไปหา บรรดานิสิตนักศึกษาที่เห็นเขาต่างยกมือไหว้ แน่ละไม่มีใครไม่รู้จักเขา เขาเป็นถึงคิงส์บริหารตัวตึงของคณะเชียวนะ เขาเดินไปก็เห็นพวกเพื่อนเขายืนรออยู่แล้วอยู่กันเป็นคู่ ๆ เลยเขาเลิกยักคิ้วให้เพื่อนแล้วเดินไปหาคนตัวเล็ก" ตัวเ