Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

ชายหนุ่มจำได้ว่าวันนั้นอาดาวฉายพูดลอยๆ แต่มันกระทบใจเขา เพราะอาดาวฉายช่วยแนะนำทำให้เขาได้ทำงานแผนกกฏหมายบริษัทของคุณมนตรี เขาไม่สนหรอกใครว่าจะว่าเขาเป็นเด็กเส้น หากแต่ความสามารถที่เขามีมันจะชัดเจนที่สุดว่าเขาทำงานเป็น และเป็นคนทำงานจริง “อย่ามาทำเป็นอายเลย อาดูออก” ดาวฉายหัวเราะเสียงใสใส่จริตแต่พองาม รักษาระยะห่างเหมือนว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่กว่า“อดทนรออีกหน่อย ยังไงอาไม่ทำให้หลานชายคนดีผิดหวังแน่” “แต่น้องบัวจะชอบผมหรือครับ” “ชอบหรือไม่ชอบไม่ใช่ประเด็น ยังไงอาทำให้ธีร์ได้แต่งงานกับหนูบัวได้ก็แล้วกัน” ธีรภัทรไม่รู้ว่าอาดาวฉายไปทำยังไงถึงทำให้คุณมนตรีเป็นฝ่ายขอให้เขาแต่งงานกับสโรชา มีเงื่อนไขเพียงอย่างเดียวคือ “แต่งเข้าบ้าน” ฝ่ายหญิง “พ่อมีลูกสาวคนเดียว ไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหูไกลตา” “ได้ครับ คุณมนตรี” “อุ้ย! ได้ไงคะหลานธีร์ ต้องเรียกคุณพ่อซิคะ” “ครับ คุณพ่อ” หลังจากนั้นเขาก็เฝ้านับวันรอที่สโรชากลับเมืองไทย เขาเป็นคนไปรับเธอที่สนามบินเอง ไม่เจอกันสี่ปีเธอกลายเป็นสาวสะพรั่ง ทรวงทรงอ

“แก่คราวพ่อยังมาเที่ยวผู้หญิงอีก” ดาวฉายได้ยินพี่เจย์บ่นแบบนั้น บรรดาสาวไซด์ไลน์ที่ทำงานแบบเดียวกับเธอมักเลือกแขกไม่ได้ แขกแบบเสี่ยๆ มีมามาก กระเป๋าหนักแต่แก่ หัวล้าน ลงพุง ไม่แปลกใจหรอกที่สาวไซดไลน์มักมีแฟนเด็กก็เอาไว้ชดเชยยามเสร็จบริการเสี่ยกระเป๋าหนักทั้งหลาย“ดาวรับได้นะพี่”“เอางั้นเหรอดาว” พี่เจย์เป็นโมเดลลิ่งและยังเป็นเอเจนซี่คอยส่งเด็กๆ ให้ลูกค้าด้วย“จะเป็นอะไรไปคะ” ดาวฉายทำหน้างงๆ “ถ้าเค้าจ่ายค่าตัวดาวไหว ดาวก็รับงานอยู่แล้ว”“คนนี้สายเปย์ ถ้าถูกใจมีทิปให้ด้วย” “แล้วมีอะไรที่ดาวต้องรู้เป็นพิเศษไหมคะ”“ไม่จ๊ะ ถ้าอยากได้อะไรเค้าจะบอกดาวเอง”ดาวฉายไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก พี่เจย์ส่งสถานที่นัดพบเป็นห้องในโรงแรมระดับสามดาว เธอไม่แปลกใจเท่าไหร่เพราะรับลูกค้ามาหลากหลายแนวแล้ว บางคนก็หิ้วเธอไปต่างจังหวัดก็มี หญิงสาวมาถึงและพบว่ามีผู้ชายรออยู่ก่อนแล้ว“ขอโทษนะคะ หนูมาช้าไปหน่อย”“ไม่เป็นไร ฉันมาถึงก่อนเวลา เดี๋ยวนะ” หญิงสาวออกจะแปลกใจที่ลูกค้าดูเหมือนจะยุ่งๆ กับงานในหน้าจอโน้ตบุ๊ค ข้อมูลที่ได้มาคือลูกค้าวัยหกสิบห้า อายุขนาดนี้ดูใช้คอมพิวเตอร์คล่องกว่าเธอเสียอีก เพราความอ

เพียงลงพัดผ่านมาวูบหนึ่ง เธอก็หลับตาลงไม่ให้ฝุ่นผงเข้าตา เมื่อลืมตาขึ้น เบื้องหน้าเป็นบ้านเก่าทรุดโทรมหลังเดิมที่เธอเห็นเมื่อลงจากรถ เธอเดินไปทางด้านหลังซึ่งเป็นห้องครัวประตูเก่าคร่ำครึของห้องครัวบานนั้นไม่ได้ปิดล็อก มันเพียงปิดไว้เฉยๆ หญิงสาวเพ่งมองช่องว่างที่เกิดจากบานประตูที่เผยอแง้มออกเพียงเล็กน้อย มีแสงสว่างจากด้านนอกเล็ดลอดเข้ามา บานพับที่เป็นสนิมเขรอะแสดงถึงอายุการใช้งานที่ยาวนานขาดการดูแล แต่เสียงประตูขยับดังเช่นเดิมอีก 2-3 ระลอกเข้ามากระทบโสตประสาท จู่ๆ ก็รู้สึกแปลกประหลาด เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลซึมจากใบหน้าขาวซีด เธอปิดเปลือกตานิ่ง และเหมือนประตูทุกบานในบ้านจะลั่นเอียดอาดพร้อมกัน! ร่างกายบอบบางที่นั่งบนเก้าอี้ในห้องครัวสั่นเทา เธอกำมือแน่นเล็บยาวจิกฝ่ามือตัวเองที่กำแน่นจนเลือดซึม ความเจ็บปวดโถมเข้าใส่เหมือนเข็มเล่มเล็กพุ่งเข้าทิ่มเนื้อหัวใจ เธอเปิดเปลือกตาเพ่งมองไปที่ประตูบานนั้น ปรากฏมีนิ้วมือเล็กๆ ของเด็กราว 4 ขวบจับที่ขอบประตูที่แง้มอยู่“เด็ก!” หญิงสาวสะดุ้งเฮือกลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างแรงจนมันล้มลง เสียงดังของมันทำให้ทุกเสียงที่เคยได้ยินเงียบนิ่งสนิท เธอสะบัดศีรษ

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นแล้วผ้าผืนหนึ่งก็ทาบทับดวงตาเธอปิดไว้ หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย แต่เขากระซิบบอกไว้ก่อน“ไม่ต้องกลัว ผมทำตามกฏของคุณ คุณเล่นตามเกมของผมก็พอ”เพราะเสียงทุ้มนุ่มนั้นทำให้เธอไม่กลัวเขา เคยโดนมัดมือมัดเท้ามาแล้ว แค่ผ้าปิดตาไม่เท่าไหร่หรอก เธอจึงได้แต่พยักหน้ารับ แต่ที่จะแปลกใจก็น่าจะเป็นเสียงทุ้มต่ำไม่เหมือนคนแก่ที่เคยเจอมาธีรภัทรได้แต่มองหญิงสาวในชุดกระโปรงลายดอกไม้ของสโรชา เขาหยิบชุดของเธออกมาด้วย บางครั้งเขาช่วยตัวเองกับเสื้อผ้าของเมียตัวเอง น่าเศร้าจริงที่มีเมียสาวสวยแต่ยังทำอะไรไม่ได้ เขามองผู้หญิงที่สั่งมาแล้วก็พยายามไม่คิดเรื่องอื่น ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง เขาคงหงุดหงิดจนทำอะไรไม่ได้แน่ เขาจำเธอได้ เธอเป็นนักเต้นบทเวที รูปร่างเล็กแต่นมโต ก้นงอน ผมยาวคล้ายเมียที่เขาอยากกอดนักชายหนุ่มผู้คิดถึงเมียแสนสาหัส กดริมฝีปากซุกไซ้ซอกคอหญิงสาวที่ละม้ายคล้ายเมียตัวเองนัก อีกฝ่ายเพียงยกมือคล้องคอของเขาไว้ เขาประคองร่างบางลงบนที่นอน มือหยาบขยุ้มไปที่หน้าอกบีบเคล้นจนได้ยินเสียงครางของอีกฝ่าย ไอซ์เคยผ่านลูกค้ามามาก แต่หลายคนไม่ค่อยเล้าโลมเธอนัก พอเจอลูกค้าเป็นฝ่ายเล้าโลมเธอก่อนก็ถ

ดาวฉายเป็นน้องสาวคนเล็กของคุณพ่อของธีรภัทร พ่อของเขาเป็นลูกชายคนโตมีน้องชายน้องสาวหลายคน อาดาวฉายเป็นน้องคนสุดท้องอายุห่างจากพ่อเขาสิบห้าปีเลยทีเดียว ทำให้เขากับอาดาวฉายอายุเหมือนจะไล่เลี่ยกันด้วยซ้ำไป พ่อของเขาไม่ชอบอาดาวฉายสักเท่าไหร่ อาจเพราะเป็นลูกคนเล็กที่ใครๆก็ตามใจซ้ำยังเรียนหนังสือไม่จบปริญญาตรี เปลี่ยนผู้ชายไปเรื่อย สุดท้ายมาได้ผัวแก่คราวพ่อจนได้ ดีที่ผัวคนนี้ร่ำรวยทำให้ครอบครัวไม่ต้องมาเดือดร้อนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของอาดายฉายเหมือนที่ผ่านๆมาธีรภัทรเองก็ไม่ค่อยได้เจออาคนนี้บ่อยนัก หากวันนั้นเขาไม่ได้ไปสมัครงานที่บริษัทของคุณมนตรีแล้วนามสกุลของเขาเป็นนามสกุลเดียวกับภรรยาเจ้าของบริษัท เขาก็คงไม่ได้งานง่ายดายแบบนี้หรอก เอาเถอะ ถึงใครจะมองว่าเขาใช้เส้นใช้สายอะไรก็ช่าง แต่เขาก็ทำงานเต็มที่เสมอ เพราะไอ้เส้นสายที่ว่ามันไม่มีความหมายเลย หากทำงานเองไม่เป็น และเขามักได้มาที่บ้านของคุณมนตรีบ่อยๆ เพราะอาดาวฉายเรียกมาพบ และทุกครั้งที่มาที่นี่เขาก็มักพบเจ้าหญิงน้อยๆของเขา ‘สโรชา’“ชอบน้องบัวใช่ไหม” ดาวฉายกระเซ้าหลายชาย“อาพูดอะไรออกมา” เขาทำหน้าไม่ถูกที่โดนจับได้ขนาดนี้ “ต๊าย ตาย หน้าแด