Todos los capítulos de THE BILLIONAIRE'S SECOND TASTE OF LUST: Capítulo 31 - Capítulo 40

“That's not what I said,” mabilis niyang depensa.“But that's what it sounds like,” malamig na sagot ni Daveron.“Daveron, please,” pakiusap niya habang nagsisimula nang mabasag ang kaniyang boses.Hindi agad ito sumagot.“Kailangan ko munang isipin kung paano ko ito sasabihin sa kaniya,” dagdag ni Kristine habang pinipigilan ang paghikbi.Bahagyang bumaba ang tingin ni Daveron.“So, you are going to tell him something,” mababa niyang sambit, habang may kung anong unti-unting nabubuo sa kaniyang isip.Hindi sumagot si Kristine.Ngunit sapat na ang katahimikan niya upang mas lalo pang lumakas ang hinala ni Daveron.Dahan-dahan itong umatras. Ilang segundo siyang nakatingin lamang kay Kristine bago mapait na napangiti.“Fine,” malamig nitong sabi habang pilit kinokontrol ang emosyon.Napatingin si Kristine sa kaniya.“Daveron—”“You want time?” putol niya habang dahan-dahang itinaas ang isang kamay.Tahimik siyang tumango.“I'll give you time,” sabi ni Daveron, ngunit may bigat ang bawa

Matapos umalis ni Daveron, ilang minuto pang nanatiling nakaupo si Amber sa sofa habang nakatitig sa pintuang kakasara lamang nito. Tahimik ang buong bahay, ngunit sa loob ng kaniyang isip ay tila walang tigil ang ingay ng mga salitang binitiwan ng lalaki. Paulit-ulit na bumabalik sa kaniya ang isang pangalan na hindi niya kailanman narinig mula kay Daveron noon. At sa bawat pagbanggit nito sa kaniyang isip ay mas lalo lamang bumibigat ang pakiramdam sa kaniyang dibdib. Kreivor.“His son,” mahina niyang inulit habang nakatitig sa kawalan.Nanigas ang kaniyang mukha habang dahan-dahang pinupunasan ang mga luha sa kaniyang pisngi. Hindi niya alam kung bakit, ngunit ang paraan ng pagkakasabi ni Daveron sa mga salitang iyon ay sapat upang maramdaman niyang hindi lamang basta hinala ang lahat. May kung anong nagbago sa mga mata ng lalaki nang banggitin nito ang batang maaaring anak niya.“Kristine, peste ka talaga sa buhay ko!” mahinang sambit ni Amber habang unti-unting tumitigas ang kani

Makalipas ang ilang minuto ay naiwan si Kristine sa kusina habang si Kreivor ay patuloy na nagtatanong kay Nanay Pasha tungkol sa kaniyang ama. Hindi mawala ang ngiti sa mukha ng bata habang iniisip kung ano ang magiging hitsura ng kanilang unang tunay na pagkikita. Sa kabilang banda, si Kristine naman ay nakatitig lamang sa kaniyang cellphone. Ilang beses niyang binuksan ang contact number ni Daveron ngunit ilang beses din siyang umatras.Hanggang sa wakas ay pinindot niya ang call button.Ilang segundo lamang ang lumipas bago may sumagot.“Kristine?”Napalunok siya.“Hi.”Saglit na natahimik si Daveron sa kabilang linya.“Is everything okay?” agad nitong tanong, halatang nag-aalala.Huminga nang malalim si Kristine.“Yes.”“Then why are you calling?”Saglit siyang napapikit.“Because I'm ready.”Tahimik si Daveron.“What?”“I talked to Kreivor.”Mahigpit na napahawak si Daveron sa kabilang linya.“Kristine…”“He knows.”Hindi agad ito nakasagot.“You told him?”“Yes.”Huminga nang m

Samantala, ilang metro lamang ang layo mula sa bahay ay nakaparada ang isang itim na sasakyan. Tahimik na nakaupo si Amber sa loob habang mahigpit ang pagkakahawak sa manibela.Hindi siya kumikilos.Hindi rin siya umaalis.Sa halip ay nakatitig lamang siya sa hardin.Sa bintana ng sasakyan ay malinaw niyang nakikita ang pagtawa ni Daveron habang nakikipaglaro kay Kreivor. Ang bawat ngiti ng lalaki ay tila unti-unting nagpapaliyab sa galit na matagal na niyang pilit kinokontrol.“So this is what you chose,” mahina niyang sambit.Mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa manibela.“You chose them.”Napapikit siya sandali.Ngunit nang muling bumukas ang kaniyang mga mata ay wala nang bakas ng luha sa mga iyon.Galit na lamang ang natira.“After everything I did for you.”Mula sa passenger seat ay dahan-dahan niyang kinuha ang isang maliit na bag. Ilang segundo niya itong tinitigan bago marahang binuksan.Nasa loob ang isang baril.Nanigas ang kaniyang mukha.Hindi niya alam kung kailan nag

Lumipas pa ang ilang oras bago tuluyang nagising si Kristine. Nang dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata ay una niyang nakita ang puting kisame ng silid. Mabigat pa rin ang kaniyang katawan at may kirot sa kaniyang tagiliran. Ngunit agad na napalingon si Daveron nang mapansin niyang gumalaw siya. Halos hindi nito mapigilan ang sarili nang makita niyang mulat na ang mga mata ng babae.“Kristine,” basag ngunit puno ng ginhawang tawag ni Daveron.Bahagyang napalingon si Kristine.“Daveron?”Agad siyang lumapit sa kama.“I'm here.”Nanlabo ang mga mata ni Kristine.“Are you okay?”Napatawa si Daveron sa kabila ng kaniyang pagluha.“You got shot, and you're asking me if I'm okay?”Bahagyang napangiti si Kristine.“Habit.”Biglang yumuko si Daveron at maingat siyang niyakap. Hindi niya hinigpitan ang yakap dahil takot siyang masaktan ang babae, ngunit sapat iyon upang maramdaman ni Kristine kung gaano siya natakot.“I thought I lost you,” nanginginig niyang bulong.Napapikit si