บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ ดูท่าทางเธอจะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมลูกพี่ลูกน้องของตัวเองสักเท่าไหร่หรอก “นอนพักซะ เดี๋ยวอาหารเสร็จแล้วจะยกมาให้” “ฉันทำเองก็ได้ค่ะ มันควรเป็นหน้าที่ของฉัน” กีณรินรีบลุกขึ้นแต่ราฟาเอลใช้นิ้วจิ้มหน้าผากและกดเบาๆ ให้เธอลงนอนตามเดิม “ฉันไม่ใส่ยาพิษให้กินหรอกน่า” เขาหัวเราะเบาๆ “รอเดี๋ยว” ราฟาเอลเดินกลับออกไปแล้ว กีณรินจึงลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอน รู้สึกเขินอายที่ตัวเองสวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำแบบนี้ และถ้าเดาไม่ผิดขนาดเสื้อที่ใหญ่โตกว่าเธอมากเป็นของเขา หญิงสาวลุกจากเตียงเดินมาที่หน้าต่างมองไปด้านนอก เขาบอกว่าเธอหลับไปสามวัน ถ้าอย่างนั้นสามวันก่อนที่เขาขับรถฝ่าฝนกระหน่ำก็คงมาที่บ้านหลังนี้ ท่าทางจะเป็นบ้านในหมู่บ้านจัดสรร บ้านแต่ละหลังดูใหญ่โตสวยงามแตกต่างกันไป แต่บ้านหลังนี้กลับมีต้นไม้น้อยใหญ่ปลูกได้อย่างร่มรื่น ‘เธอคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะฆ่าเธอ’ เสียงทุ้มต่ำของราฟาเอลยังคงกระซิบอยู่ในโสตประสาทจนเธอยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของตนเอง ราวกับฝันไปทีได้เห็นเขายิ้มและหัวเราะใบหน้าที่เธอเคยเห็นมักจะเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและกระด้างจนไม่กล้าสบตาแม้จะรู้สึกว่าดวงตาสีเทาคู่นั้นช่างเ

สุรัตไม่รู้ความคิดของเจ้านายแต่ก็รับคำสั่งเหมือนทุกครั้ง เขาเดินออกมาที่หน้าบ้านพบหญิงสาวร่างเล็กที่ดูจะเพลิดเพลินกับการจัดวางกระถางดอกไม้เล็กๆ ที่เพิ่งไปซื้อมาเมื่อวานนี้ กีณรินเงยหน้าเมื่อรู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ใกล้ๆ “คุณสุรัต มีอะไรหรือเปล่าคะ”“บอสให้ผมชวนคุณออกไปข้างนอกนะครับ” เขาเอ่ยตรงๆ“ชวนออกไปข้างนอก” กีณรินทวนประโยคที่ได้ยิน เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเหมือนข่มความเจ็บปวดภายในก่อนเงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มให้ “ขอเวลารินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักครู่นะคะ”“ครับ” กีณรินยิ้มบางๆ แล้วยกกระถางดอกไม้เล็กๆ ไว้รวมๆ กันไม่ให้เกะกะทางเดิน เธอล้างมือชำระล้างเศษดินออกแล้วลุกขึ้นเดินมาที่ห้องนอน ตลอดสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมานี่ เธอใช้ชีวิตอยู่กับราฟาเอลในห้องนอนเดียวกัน กินอาหารพร้อมกัน เธอจะเห็นเขานั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขามักจะนั่งหน้าเครียดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เธอจะทำอาหารง่ายๆ เท่าที่สุรัตซื้อของสดมาไว้ให้ หลังจากนั้นก็ทำความสะอาดบ้านหรือซักเสื้อผ้า ในค่ำคืนหลังจากดูรายการทางเคเบิลทีวีแล้วก็เข้านอน ไม่นานนักเธอก็จะรู้สึกถึงเตียงที่ยวบลงและไออุ่นจากวงแขนของเขาที่เข้ามาโอบกอดบทความร

แต่เพราะเคยเปิดมาแล้วเจออรพิมกับหนุ่มๆ ที่อรพิมพามานอนที่บ้านกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเมามันเลยทำให้เขาขยาด ชายหนุ่มมองไปยังร่างอวบอิ่มที่นอนเหยียดขายาวบนโซฟา แต่แอบแปลกใจที่ห้องพักสะอาดผิดหูผิดตา เขายิ้มกว้างทันที คนที่จะทำความสะอาดบ้านได้ดีขนาดนี้มีแต่กีณรินเท่านั้น!กีณรินปิดน้ำฝักบัวแล้วห่อตัวด้วยผ้าขนหนูรู้สึกสบายเนื้อสบายตัวมากขึ้น เธอเปิดประตูห้องน้ำออกมาโดยไม่รู้ว่ามีชายหนุ่มรออยู่ด้านนอก เธอไม่ทันตั้งตัวก็ถูกนัทธีปราดเข้ามากอดทันทีจนเธอเผลอหวีดร้องออกมาเพราะตกใจ“ริน รินกลับมาแล้ว”“นัท...นัทปล่อยรินก่อน” กีณรินพยายามดันนัทธีออกแต่ชายหนุ่มกลับกอดรัดร่างเธอแน่นขึ้น“รู้ไหมนัทเป็นห่วงรินแค่ไหน รินหายไปไหนมานัทตามหารินทั่วเลยนะ” เขาพร่างพรูคำพูดพร้อมกระชับวงแขนแน่นขึ้นด้วยความคิดถึง“นัท นัทปล่อยริน ปล่อยรินก่อน” กีณรินดันเขาออกสุดแรงแต่ไม่อาจสู้แรงของนัทธีได้“นัทรักรินนะ รินอย่าจากนัทไปไหนอีก” เขาจับไหล่เธอแล้วโน้มหน้าลงประทับจูบอย่างรวดเร็ว หญิงสาวตกใจสุดขีดไม่คิดว่าเพื่อนชายที่สนิทที่สุดจะทำกับเธอแบบนี้ เธอเม้มปากแน่นไม่ยอมรับจูบจากเขา เมื่อมือข้างขวาของ

“อร...อรทำตัวเองนะอย่าไปโทษคนอื่นซิ” บารมีถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ “เธอนี่ต่างจากกีณรินลิบลับเลยนะ”“กีณริน พี่คิดว่าแม่นั้นมันเป็นนางฟ้านางสวรรค์หรือไง” อรพิมอดใจไม่ไหวโต้ออกมาบ้าง “รู้ไหม เดี๋ยวนี้รินก็ไม่ได้ดีไปกว่าอรนักหรอก มันไปเป็นเมียเก็บของฝรั่งที่ชื่อราฟาเอลอะไรนั่นแล้ว แถมยังมั่วผู้ชายอีกต่างหาก”“หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้วอรพิม กีณรินไม่วันเป็นแบบนั้นหรอก” บารมีหัวเสียเสียงดังใส่อรพิมบ้าง“นี่นะเหรอคนดีของพี่บอย แบบนี้ชัดไหม” หญิงสาวน้อยใจที่ไม่มีใครเชื่อคำพูดของตัวเอง เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากระเป๋าสะพายแล้วเปิดคลิปที่กีณรินถูกนัทธีกอดรัดให้บารมีดูบารมีดูคลิปในมือถือของอรพิมถึงกับตกใจหน้าถอดสี เขาไม่คิดว่าหญิงสาวที่แสนน่ารักจะทำขนาดนี้ ในคลิปเริ่มที่กีณรินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวและมีชายหนุ่มมากอดจูบโดยที่หญิงสาวไม่ขัดขืนและเพียงแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นภาพก็ตัดไปแต่ภาพที่เห็นมันก็ทำให้เขาตะลึงงันได้จริงๆ“ไม่จริง”“ยังไม่เชื่อเหรอ เชิญเอาไปดูตามสบายเลย” อรพิมยัดโทรศัพท์ใส่มือบารมีแล้วหันไปยิ้มเยาะคาร่า ก่อนสะบัดหน้าเดินออกไป“จะเป็นไปได้ยังไง” บารมีบ่นพึมพำกับตัว

“ไป ไป ไปที่ห้องนอนได้ไหมคะ” เธออ้อนวอนอย่างเขินอายเมื่อรู้ว่าไม่อาจต้านทานสัมผัสของเขาได้ ราฟาเอลหัวเราะในลำคอเขาอุ้มเธอขึ้น เธอคิดว่าเขาจะพาเธอไปบนห้องนอนแต่เขากลับพาเธอเดินไปที่สระน้ำ ดวงตากลมโตมีแววสงสัยแต่แล้วเขาก็โยนเธอลงสระน้ำ หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวตกใจจนเผลอร้องกรี๊ดแต่ไม่กี่อึดใจร่างสูงใหญ่ก็พุ่งลงในน้ำตามเธอมาแล้วดึงร่างเล็กๆ ขึ้น “คุณ”“ฉันร้อน เล่นน้ำดีกว่า” เขาหัวเราะเหมือนเด็กหนุ่มแล้วดึงกีณรินลงดำลงไปใต้ใต้น้ำก่อนจะจุมพิตเธออย่างดูดดื่มจนเธอครางในลำคอ ราฟาเอลโผล่ขึ้นจากน้ำแล้วถอดเสื้อเชิ้ตของตนเองออกโยนไว้ที่ขอบสระและตามด้วยกางเกง“คุณ ทำอะไร”“นี่บ้านเราจะอายทำไม” เขาหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดีอาจเพราะเริ่มผ่อนคลายจากการเขียนแปลนรีสอร์ทและวางแผนงานใหม่เกือบทั้งหมด‘บ้านเรา’กีณรินสะดุ้งกับคำที่ได้ยิน เขาคงพูดแบบไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้คิด คำว่า ‘เรา’ หมายถึงคนสองคนหรือเขาหมายถึงตัวเขาคนเดียว “เป็นอะไร” ราฟาเอลว่ายน้ำมากอดหญิงสาวแล้วจ้องมองในดวงตาคู่สวย กีณรินส่ายหน้าไปมาแล้วเป็นฝ่ายจูบเขาเร็วๆ แบบเขินๆ เขาตอบรับอาการของสาวขี้อายอย่างเพลิดเพลินจนร่าง