All Chapters of Nadisgrasya Ko Si Gracia!: Chapter 31 - Chapter 38

38 Chapters

Disgrasya 31

Tulala ako habang abalang nagluluto sa kusina para sa dinner. Umaandar ang oras ngunit ang isipan ko, kanina pa naglalayag dahil sa problema."Talagang isasama mo 'yang bote ng soy sauce sa paghihiwa?" dinig kong tanong ni ma'am Elizabeth, dahilan kaya't nagising ang diwa ko. Ngayon ko lang napansin na hawak-hawak ko ang bote ng soy sauce kaysa carrot."S-Sorry..." sambit ko na lang bago ipinagpatuloy ang ginagawa ko."Bakit para kang problemado? Ano'ng iniisip mo?" tanong pa ni ma'am Elizabeth ngunit umiling lang ako sa kaniya. "Yung totoo, Gracia."Dahil ayaw akong tantanan, huminga ako nang malalim at nagsabi kay ma'am Elizabeth, "Y-Yung tiyahin ko po kasi, e, tinawagan ako kanina. Nanghihingi po ng pera sa 'kin para sa kuryente at tubig sa bahay. Nabigyan ko na po siya no'ng nakaraan, kaya lang, pinangsugal. Ayun, kaya nagalit po siya sa 'kin."Narinig ko ang paghinga nang malalim si ma'am Elizabeth at ang pag-irap niya sa ere."Bakit ka kasi pumapayag na ginagano'n ka ng tiyahin

Disgrasya 32

Nang maupo kami sa dining area, abala kong sinandukan ng pagkain si sir Rommel nang magsalita naman itong bigla, "Hindi muna ako papasok ngayon since wala naman akong meeting."Napahinto at napatingin kami sa kaniya."Why not? Masama ba ang pakiramdam mo?" tanong ni ma'am Elizabeth."Nope," sagot ni sir Rommel at hinawakan ang kamay ko. "May pupuntahan kami."Kumunot ang noo ko sa sinabi niya dahil parang wala naman kaming napag-usapan na may pupuntahan kami."Saan na naman? Nagbakasyon na kayo nitong nakaraan, ah?" tanong ni ma'am Elizabeth."Mom, let them be," sagot ni Camille bago inumin ang hawak niyang tasa ng kape."It is important, Mom. Very important."Napakamot sa ulo si ma'am Elizabeth habang ako sa lihim na sinenyasan sa mata si sir Rommel, tinatanong kung saan kami pupunta.KUNOT-NOO kong tinitigan ang bahay ng tiyahin ko kung saan ay nakaparada kami sa harapan nito."Dito?! Wala naman tayong pinag-usapan na—Hindi. Ayoko..." tanggi ko. Akmang bubuksan ko ang pinto ng sasak

Disgrasya 33

Napatakip sa bibig si T'yang sa nalaman."Alam ba niya na—""Hindi," sagot ko agad. "Walang ibang nakakaalam na siya ang ama ni Gray, maliban sa 'ting dalawa. At ayokong lumabas pa ang tungkol doon.""Ha? Ano ka ba, Gracia? Mayamang pamilya sila, hindi ba? Bakit ayaw mong ipaako? Kahit na ipa-DNA pa nila ang bata, makikita nilang kadugo nila siya. Magmamana si Gray nang kayamanan nila."Tss... ito na nga ba ang sinasabi ko."Hindi ko po kailangan ng yaman nila, T'yang. At hindi na rin kailangan pa'ng makilala ni Gray na si sir Rommel ang ama niya. Ngayon, kapag bumalik na ang alaala ni sir Rommel, makukuha ko ang malaking halaga ng pera mula sa mga magulang niya. Sapat na 'yon para gumanda ang buhay natin at makapag-aral si Gray. Kaya pakiusap ko sa 'yo na h'wag kang masyadong maingay. Ganito, kunwari, matagal na kaming kasal ni sir Rommel. Basta gano'n. Paniwalain natin siya na matagal na kaming kasal. Hayaan mo, may parte ka rito."Dahil sa pera, wala namang pag-aalangang nag-agree

Disgrasya 34

"Hmm! This is good!" puri ni sir Rommel sa nilutong Nilagang Baka ni t'yang. Panay ang higop niya sa sabaw. Samantalang hindi na niya napansin yung paborito niyang hipon na niluto ko."Mabuti naman at nagustuhan mo," sabi ni t'yang bago muling harapin si Gray. "Ito, oh. Kumain ka pa, apo."Pinagmamasdan ko ang anak kong sumusunod sa kaniyang lola t'yang. Simula no'ng ipagbuntis at maipanganak ko si Gray, si t'yang ang palaging nand'yan para sa 'kin. Kahit na nakakainis man siya palagi, pero madalas naman siyang maaasahan.Babalik pa lang ako sa pagkain ngunit napansin ko ang pagkatulala ni sir Rommel kina T'yang at Gray. Yung mukha niya, hindi ko alam kung nata-touch ba siya o nalulungkot."May problema ba?" tanong ni T'yang nang maabutan niya rin ang reaksyong 'to ni sir Rommel. Agad itong nagising sa pagkatulala."H-Huh? Uhmm... nothing," sagot lamang ni sir Rommel."Yung totoo?" paninigurado ni t'yang upang hulihin si sir Rommel. Gusto pa sanang mag-deny ni sir Rommel ngunit suming

Disgrasya 35

"R-Rommel..." sambit ko ngunit agad ng umalis si sir Rommel. Sandali kong tinignan ang gawi ni ma'am Elizabeth na nananatili pa rin sa kinaroroonan niya bago ko sundan ang kaniyang anak.Pinaubaya ko muna sa kasambahay ang anak kong si Gray bago ko tinungo sa kwarto si sir Rommel. Bakas sa mukha niya ang inis kaya't nilapitan ko siya."Hindi mo dapat sinagot ang Mommy mo," bungad ko sa kaniya ngunit hindi niya ako pinakikinggan. "Rommel, ano ba? Pakinggan mo naman ako.""She shouldn't do that to you. You are my wife. The mother of my son. She should respect and love you as I do," sagot niya sa 'kin."Naiintindihan ko ang galit mo pero nanay mo pa rin siya. Naiintindihan ko siya dahil ina rin ako. Naghihigpit ako para sa ikabubuti ng anak," mahinahon kong depensa."But I also have a child. Alam ko kung ano ang ikabubuti sa anak, pero hindi 'yon madadaan sa pangbabalewala ng mga taong nakapaligid sa kaniya. Gaya mo, you know how she feels pero hindi niya alam kung ano ang nararamdaman m

Disgrasya 36

Wala akong katulog-tulog. Parang mulat ang diwa ko sa buong gabi habang iniisip kung paano ko mapapalayo ang loob sa 'kin ni sir Rommel.Nang marinig ko ang kumukulong tubig sa takure ay agad ko iyong inasikaso. Nagtimpla ako ng kape at saka hinain ang huling pagkaing niluto ko.Dapat nga, hindi na ako nagluto, e, kaso iniisip ko na kung hindi ako ang maghahain ng pagkain ni sir Rommel, baka naman kung ano-ano ang ipakain sa kaniya at lalo siyang magkasakit?"Mama..." sambit sa 'kin ni Gray nang puntahan niya ako. Niyakap at hinalikan ko siya sa kaniyang pisngi."Good morning, everyone!" bati ni Camille na tila maraming enerhiya ang na-consume. Pumwesto na siya sa dining area at uminom ng tinimpla kong kape. "Hmm! Sarap!"Ilang sandali pa ay nakita ko ang pagdating ni sir Rommel kasama ni ma'am Elizabeth. Mukhang okay na sila dahil parehas na silang nakangiti ngayon."Good morning, Wife," bati ni sir Rommel sa 'kin. Nakatingin lang ako sa kaniya na may tipid na ngiti. Nang sulyapan ko

Disgrasya 37

Nanlalaki ang mga mata ko habang naririnig si Melvs na palalapit dito sa kusina. Bigla ay humiwalay sa 'kin si sir Rommel at kunwaring nag-asikaso."Mrs. Ore—Oh? I-I'm sorry. Hindi ko alam na—""It's okay," agad na sagot ni sir Rommel at saka ako tinignan. "Mamaya na lang namin itutuloy ng asawa ko ang pinag-uusapan namin. I'll go back to the company, wife. I love you."Hindi ako nakasagot dahil sa naiwang shock sa dibdib ko. Ngumiti nang nakakaloko si sir Rommel na tila nagustuhan niya ang ginawa namin bago siya tuluyang umalis."S-Sorry, susunod na lang ako," tanging sabi ko kay Melvs. Tumango siya sa 'kin bago bumalik sa library room.SIMULA no'ng halikan ako ni sir Rommel, para na akong wala sa sarili. Natutulala na lang ako sa tuwing may pagkakaabalahan ako. At ang hindi ko pa maintindihan, kakaiba ang pintig ng puso ko.Normal pa ba 'to?"Ano?! Paano nangyari 'yon?! Bakit kumalat sa—Argh!"Nagtaka ako dahil sa reklamo ni ma'am Elizabeth. Bakas sa boses niya ang irita at inis."G

Disgrasya 38

"H-Ha? Ano'ng mahal?" tanong ko. Hindi ko na napigilan pa ang mautal."Kunwari ka pa," bulong ni Camille matapos niyang sikuin nang marahan ang tagiliran ko. "Alam ko na minahal mo si kuya. Mahal ka naman din niya, ah? Kaya wala namang problema 'yon.""Camille, hindi ko mahal ang Kuya mo. Hindi ko nga siya gusto, e," pagde-deny ko. Sa totoo lang ay nararamdaman ko ang bilis ng pintig ng puso ko sa kaba."Sana nga, totoo ang sinasabi mo. But anyway, after nating mag-dinner, tuturuan na kita ng proper etiquette kung paano gumalaw bilang isang sosyal at mayamang babae. Naituro ko naman na 'to sa 'yo noon so ire-recap ko na lang.""K-Kailangan ko ba talagang gawin 'to?" tanong ko."Ano ba sa tingin mo?" tanong din niya pabalik. Ako tuloy ang napaisip ng isasagot sa sarili kong tanong.Tss! Mukhang wala talaga akong choice!NAKATALIKOD ako ng pagkakahiga mula kay sir Rommel. Alas dos na ng madaling araw pero hindi ako makatulog. Kaninang 12AM pa natapos ang pagpa-practice ko, sa tulong ni

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP