جميع فصول : الفصل -الفصل 40

Sa mismong sandaling marinig ni Jane ang pangalang "Marah Pedregosa," tila huminto ang pagdaloy ng oras sa kanyang paligid. Iyon ang pangalang taglay niya bago siya napabilang sa pamilya Rivera.Napakaraming taon na ang lumipas at napakarami na ring nangyari sa kanyang buhay, hanggang sa siya mismo ay halos makalimutan na ang tunay niyang pangalan. Sa napakahabang panahong ginugol niya bilang ibang tao, ang pangalang Marah Pedregosa ay unti-unting nalibing sa pinakamalalim na sulok ng kanyang alaala.Hindi niya kailanman naisip na mayroon pa palang taong nakaaalala sa pangalang iyon. Lalo na hindi niya inasahang si Warren ang taong magbabanggit nito. Sa isang iglap, marahang gumalaw ang damdaming matagal na niyang ikinulong sa kaibuturan ng kanyang puso.Noong nasa high school pa sila, iyon ang pinakamadilim na yugto ng kanyang kabataan. Halos araw-araw siyang binubully, pinagtatawanan, nilalait, at isinasantabi ng mga kaklase. Para siyang isang taong hindi nakikita, o kung mapansin m

Si Celeste ang kinikilalang pinakamagandang babae sa No. 1 High School. Simula pa lamang noong unang taon niya roon, wala nang sinuman ang nagduda sa posisyong iyon. Isa siyang dalagang ipinanganak na may likas na kagandahan, elegante sa bawat kilos, at palaging nasa sentro ng atensyon saan man siya magpunta.Ngunit nagbago ang lahat nang lumipat sa kanilang paaralan si Jane.Sa unang tingin pa lamang, kapansin-pansin na ang pambihira nitong kagandahan. Hindi iyon ang tipong nakasisilaw at mapang-akit, kundi isang uri ng ganda na malinis, payapa, at madaling pagkatiwalaan. Dagdag pa roon ang kanyang napakabait na ugali, pagiging magalang, at tahimik na personalidad.Dahil dito, mabilis siyang minahal ng halos lahat ng tao sa paaralan. Nang lalo pang lumutang ang kanyang katalinuhan at sunod-sunod niyang makuha ang pinakamataas na marka sa buong baitang, nagsimula nang sabihin ng marami na siya ang tunay na school beauty. Mas maganda raw siya kaysa kay Celeste. Mas matalino rin siya ka

Ang paliwanag ni Matthew ay walang anumang butas. Lohikal iyon, malinaw, at sapat upang maunawaan ng sinumang makaririnig. Kung pagbabatayan lamang ang sitwasyon ng kaso at ang mga posibilidad na maaaring mangyari sa hinaharap, wala talagang mali sa naging desisyon niya. Bilang pinuno ng Rivera Corporation, natural lamang na piliin niya ang paraang pinakamainam upang maprotektahan ang kumpanya laban sa anumang panganib.Gayunpaman..."Napakaraming abogado sa Trinidad Law Firm. Bakit si Jane pa ang partikular na itinalaga sa Rivera Corporation?"Kalmadong sumagot si Matthew habang nananatiling walang pagbabago ang ekspresyon ng kanyang mukha. "Posibleng may iba pa siyang hawak na ebidensyang makapipinsala kay Joaquin. Kung mananatili siya sa Rivera Corporation, mas madali nating makokontrol ang sitwasyon. Iyon ang pinakaligtas na paraan.""Naiintindihan ko..."Bagama't walang maipupunang mali sa paliwanag na iyon at sapat naman ang dahilan ni Matthew, hindi pa rin tuluyang nawala ang p

Alas-siyete y medya na ng gabi.Pagkatapos ng trabaho, dumiretso si Jane sa isang childcare center na malapit sa urban village kung saan sila nakatira. Ilang beses na siyang naghanap ng mapagkakatiwalaang part-time na babysitter, ngunit wala siyang mahanap na pasok sa kanyang budget at maaasahan para sa tatlo niyang anak. Dahil doon, wala siyang ibang mapagpipilian kundi ang iwan ang mga bata sa childcare center tuwing pagkatapos ng klase. Doon sila nananatili habang nagtatrabaho siya hanggang matapos ang kanyang oras sa opisina.Tatlo ang kanyang mga anak.Isang libong yuan ang buwanang bayad niya sa childcare center para sa kanilang tatlo. Sa lungsod na iyon, halos wala nang mas mababang halaga kaysa roon. Napakamura na ng singil kumpara sa iba, kaya kahit medyo mabigat pa rin iyon para sa kanya, pinipilit niya itong pagkasyahin sa kanyang buwanang gastusin. Mas mahalaga sa kanya ang kaligtasan at maayos na pag-aalaga sa mga bata habang wala siya.Karaniwan, hanggang alas-otso y med

Pagkapasok pa lamang ni Matthew sa loob ng River Villa, agad siyang sinalubong ng init ng tahanan. Tahimik ang kabuuan ng mansiyon, ngunit ang katahimikang iyon ay napalitan ng masiglang yabag ng maliliit na paa. Mula sa sala ay mabilis na tumakbo ang isang munting batang nakasuot ng kulay rosas na damit. Para itong isang maliit at malambot na bulaklak na buong tuwang dumiretso sa kanya.Niyakap ng bata ang kanyang binti gamit ang maliliit nitong braso. Itinaas nito ang mapupulang pisngi at bilugang mukha upang tumingin sa kanya bago matamis na ngumiti. "Daddy! Miss na miss na kita!"Bahagyang lumambot ang malamig na ekspresyon sa mukha ni Matthew. Ang dati niyang seryosong anyo ay tila nabawasan ng bigat nang makita ang kanyang anak. Walang sabi-sabi niyang iniabot sa yaya ang amerikanang nakasampay sa kanyang braso bago marahang binuhat si Marielle."Naging masaya ba ang isang buwang bakasyon mo sa ibang bansa?"Masayang hinawakan ni Marielle ang mukha ng kanyang ama gamit ang dalaw