All Chapters of The Heartbeat Between Us: Chapter 101 - Chapter 110

"Claire, kailangan mong maging matatag... hindi makakatulong kay Noah kung hihimatayin ka rin dito sa hallway," sabi ni Chloe habang mahigpit niyang hinahawakan ang nanginginig kong mga balikat."Hindi ko kaya, Chloe... kasalanan ko ang lahat ng ito... kung hindi ko pinilit umalis, hindi magkaka-ganito ang anak ko," umiiyak kong sagot habang unt-unting nanghihina ang mga tuhod ko sa malamig at sterile na sahig ng operating wing.Ang buong paligid ay amoy antiseptic at parang umiikot ang mundo ko sa tindi ng guilt na nararamdaman ko bilang isang single mother. Buong buhay ko, pinagpalit ko ang sarili kong kaligayahan at nagtiis ako sa hirap, nagtatrabaho sa call center at factory, para lang mapanatiling ligtas si Noah. Ngunit sa isang iglap lang, dahil sa pride ko at sa takot kong masaktan muli ng pamilya ni Drake, nalagay sa bingit ng kamatayan ang pinakamahalagang tao sa buhay ko. Ang mga luha ko ay walang tigil sa pagdaloy, binabasa ang aking mukha habang ang pulang ilaw sa ibabaw n

"Bitiwan mo ako, Chloe... kailangan kong kunin ang gamit ni Noah, nandoon ang paborito niyang laruan na laging nagpapakalma sa kanya," pakiusap ko habang pilit kong inaalis ang kapit ng kaibigan ko sa aking braso."Claire, maupo ka muna... baka kung ano nang mangyari sa iyo riyan habang hinahanda ang operating room," sagot ni Chloe, na may matinding pag-aalala sa kanyang mukha habang nakatayo kami sa tapat ng isolation zone."Hindi ako pwedeng walang gawin... mababaliw ako rito sa kakahintay habang ang anak ko ay unti-unti nang nawawalan ng lakas sa loob," giit ko habang mabilis kong hinila ang maliit at kulay asul na backpack ni Noah na nakapatong sa dulo ng mahabang bench.Ang aking mga kamay ay nanginginig pa rin mula sa trauma ng pagpirma sa high-risk waiver na iniabot ni Dr. Ortiz kanina. Bawat sulok ng marangyang ospital na ito ay parang sumasakal sa akin, isang malupit na paalala na ang yaman ng pamilya Valencia ay hindi sapat para garantiyahan ang bawat hininga ng aking anak.

"I-secure ang main arterial line, kailangang steady ang focus nating lahat dahil hindi ito ordinaryong re-operation," utos ko habang naglalakad ako pabalik sa operating theater, ramdam ko ang lamig ng aircon na direktang tumatama sa aking likod."Nakahanda na ang internal defibrillator pads, Doc Drake, at naka-sync na rin ang central monitor sa closed-circuit broadcast ng hospital board," sagot ni Lucas Reyes habang inaayos ang kinalalagyan ng surgical boom light sa itaas ng mesa."Patayin niyo ang transmission sa board room kung ayaw nilang makakita ng madugong eksena... wala akong paki sa mga shares nila ngayon," mariin kong sabi habang itinataas ko ang aking dalawang kamay na balot ng sterile gloves, senyales na opisyal nang magsisimula ang pinakamahirap na anim na oras ng buhay ko.Isang matinding emosiyonal na digmaan ang kasalukuyang nagaganap sa aking sistema habang nakatitig ako sa maliit na katawan ni Noah na natatakpan ng green surgical drapes. Ang bawat tibok ng monitor ay

"Buhay siya, Claire... stable ang sinus rhythm niya sa ngayon pero hindi pa tayo pwedeng magdiwang nang tuluyan dahil nasa deep post-operative coma pa ang anak natin," bulong sa akin ni Drake habang dahan-dahan niyang itinutulak ang heavy glass door ng high-security ICU, ang kanyang mukha ay halatang bagsak at pagod na pagod mula sa anim na oras na pakikipaglaban sa kamatayan."I don't care kung gaano karaming tubes ang nakakabit sa kanya, Drake... ang mahalaga ay humihinga siya at naririnig ko ang tibok ng puso niya," sagot ko habang mabilis akong pumasok sa loob, hindi pinapansin ang tunog ng mga whirring life-support machinery na nakapalibot sa maliit na kama ng anak ko."Kailangan nating bantayan ang bawat paggalaw ng central monitor... ang mechanical valve repair na ginawa ko ay napaka-delikado kaya bawal tayong magpabaya kahit isang segundo," mariing sabi niya habang inaayos ang kinalalagyan ng IV poles at ang positioning ng thermal blanket na nakatakip sa katawan ni Noah.Nangh

"Gising na, anak... please naman oh, huwag mo namang tiisin si Mommy nang ganito katagal dahil literal na hindi ko na yata kaya," pagmamakaawa ko habang nakasubsob ang mukha ko sa gilid ng mamahaling puting kama, hinahayaang pumatak ang aking mga luha sa luxury sheets ng isolation room."Claire, kailangan mong huminga nang malalim dahil hindi makakatulong kay Noah kung pati ikaw ay magpa-panic nang ganyan," seryosong bulong ni Drake habang marahan niyang pinipiga ang aking nanginginig na balikat gamit ang kanyang malaking palad."Madaling sabihin sa 'yo 'yan kasi sanay ka sa mga ganitong emergency, pero ako... bawat kurap ng mga screen na 'yan ay parang kutsilyong sumasaksak sa utak ko," gumaralgal ang boses ko habang pilit kong itinutulak ang aking trendy Taglish facade para lang mailabas ang hilaw na sakit na pitong taon kong kinimkim bilang isang single mother.Humarap ako sa salamin na pader ng high-security ICU kung saan sumisira na ang mga unang sinag ng liwanag ng umaga. Ang bu