All Chapters of The Heartbeat Between Us: Chapter 61 - Chapter 70

“Claire, ubusin mo na itong natitirang sabaw ng noodles kahit malamig na... as in kanina mo pa hawak ang reseta ni Noah pero hindi ka pa rin kumakain mula kagabi,” ang mahinang tawag sa akin ni Ate Marites habang inaayos ang mga paninda niya sa gilid ng bangketa.Umiling ako habang pilit na ngumingiti kahit ramdam ko na ang matinding hilo at panghihina ng buong katawan ko. Hawak ko ang lukot na piraso ng papel kung saan nakasulat ang tatlong klase ng maintenance na gamot para sa puso ng anak ko, mga gamot na kailangang inumin ni Noah araw-araw para lang hindi siya biglang kapusin ng hininga habang natutulog. Tiningnan ko ang laman ng lumang wallet ko, eksaktong limang daang piso na lang ang natitira, kulang na kulang pa para sa isang linggong supply ng gamot kung ibibili ko pa ang sarili ko ng kahit na anong pagkain.“Salamat na lang po, Ate Marites... pero kailangan ko na pong dumeretso sa botika bago magsara... as in okay lang po ako, sanay naman po akong magpalipas ng gutom basta m

“Doc Drake, sigurado ka ba na gusto mong buksan ang main archive sa ganitong oras kahit walang clearance mula sa board of directors?” ang nag-aalalang tanong ng head na si Nurse Elena habang pilit niyang pinipindot ang keycard sa labas ng central records room ng St. Jude Heart Center.“Ako ang chief ng department na ito at pamilya ko ang nagmamay-ari ng ospital na ito, Elena... as in hindi ko na kailangan ng kahit anong piraso ng papel para tingnan ang medical records ng sarili kong pasyente,” ang malamig ngunit seryoso kong sagot habang diretsong nakatitig sa bumubukas na pinto ng archive room.Pumasok ako sa loob ng malaking silid kung saan nakatago ang libo-libong database ng mga taong sumailalim sa operasyon sa puso sa aming institusyon. Ang isip ko ay kasalukuyan nang nilalamon ng isang matinding obsesyon na patunayan ang teoryang binuo ko kagabi habang nakatitig sa natutulog na mukha ni Noah sa aking penthouse. Pagkalabas ko sa master bedroom kanina ay iniwan ko si Claire na mah

“Mommy, okay lang po ba talaga na pumasok ako ngayon sa school... baka po kasi busy ka sa work mo at wala pong magsusundo sa akin mamaya,” ang mahiyain at medyo nag-aalalang tanong ni Noah habang inaayos ko ang kwelyo ng kanyang bagong uniporme sa loob ng sasakyan.Ngumiti ako at dahan-dahan kong hinaplos ang kanyang matambok na pisngi, pilit kong pinapakalma ang sarili ko dahil ito ang kanyang unang linggo ng pagbalik sa paaralan matapos ang kanyang matagumpay na operasyon sa puso. Simula nang ihayag ni Drake ang tungkol sa pambihirang blood type at ang aming kasunduan, naging mas maalaga, protective, at sobrang sweet niya sa amin ng anak ko, gabi-gabi niyang sinisigurado na kumportable kami sa penthouse at walang kulang sa mga pangangailangan namin. Ang pagiging maalalahanin at thoughtful ni Drake ang nagbibigay sa akin ng lakas ng loob na harapin ang panibagong simula na ito para kay Noah, kahit na alam kong marami pa ring nakabitin na tsismis sa paligid.“Oo naman, anak.

“Claire, please look at me... as in hindi ko kayang makita na inilalayo mo ang sarili mo sa akin pagkatapos ng lahat ng nangyari ngayon,” ang masuyong pakiusap ni Drake habang dahan-dahan niyang hinuhuli ang aking nanginginig na kamay para pisilin ito nang may matinding lambing.“Natatakot lang ako, Drake... as in kapag nakikita ko ang mga larawang ito sa tablet, mas lalong nagiging totoo ang lahat ng kinatatakutan ko para sa hinaharap ng anak ko,” ang basag kong sagot habang pilit kong iniiwas ang aking paningin mula sa screen ng device.Niyakap ako ni Drake mula sa likod nang napakahigpit, ang kanyang malalapad na braso ay tila naging isang matibay na pader na pilit sumasalba sa nagluluksa kong sistema mula sa tuluyang pagbagsak. Ipinatong niya ang kanyang baba sa aking balikat habang ang kanyang mainit na hininga ay gumagapang sa aking leeg, isang pamilyar at senswal na pakiramdam na palaging nagpapahina sa aking mga tuhod. Ang kanyang thoughtful at caring na presensya ay

“Claire, please makinig ka naman sa akin... as in hindi ko hahayaan na saktan ka ng pamilya ko o ng kahit sino pa,” ang masuyong pakiusap ni Drake habang hinuhuli niya ang aking nanginginig na kamay para pisilin ito nang may matinding lambing.“Paano ako maniniwala sa’yo, Drake... as in nakita ng dalawang mata ko ang nakasulat sa tablet na iyon habang ikaw ay abala sa pag-aayos ng mga bagay na pilit mong itinatalaga para sa amin?” ang emosyonal kong sagot, ang aking boses ay tuluyang bumasag sa katahimikan ng gabi habang pilit kong binabawi ang aking palad mula sa kanyang hawak.Hinarap niya ako nang may kasamang kakaibang pag-aalaga, ang kanyang mga mata na kadalasang malamig ay binalot ng labis na pag-aalala at seryosong emosyon na tanging sa akin lamang niya ipinapakita. Hinila niya ako lalong paitaas mula sa sofa hanggang sa maramdaman ko ang lapit ng kanyang dibdib, ang init ng kanyang katawan ay pamilyar na sumalubong sa aking nanghihinalang sistema na kasalukuyang pin