“Mommy, okay lang po ba talaga na pumasok ako ngayon sa school... baka po kasi busy ka sa work mo at wala pong magsusundo sa akin mamaya,” ang mahiyain at medyo nag-aalalang tanong ni Noah habang inaayos ko ang kwelyo ng kanyang bagong uniporme sa loob ng sasakyan.Ngumiti ako at dahan-dahan kong hinaplos ang kanyang matambok na pisngi, pilit kong pinapakalma ang sarili ko dahil ito ang kanyang unang linggo ng pagbalik sa paaralan matapos ang kanyang matagumpay na operasyon sa puso. Simula nang ihayag ni Drake ang tungkol sa pambihirang blood type at ang aming kasunduan, naging mas maalaga, protective, at sobrang sweet niya sa amin ng anak ko, gabi-gabi niyang sinisigurado na kumportable kami sa penthouse at walang kulang sa mga pangangailangan namin. Ang pagiging maalalahanin at thoughtful ni Drake ang nagbibigay sa akin ng lakas ng loob na harapin ang panibagong simula na ito para kay Noah, kahit na alam kong marami pa ring nakabitin na tsismis sa paligid.“Oo naman, anak.
Read more