All Chapters of The Heartbeat Between Us: Chapter 71 - Chapter 80

l“Noah, baby... as in walang totoong salita sa mga narinig mo, kaya huwag mong iisipin na masamang tao ang Mommy mo,” ang pakiusap ko habang mabilis akong lumapit sa pintuan ng master bedroom upang luhuran ang nanginginig na katawan ng anak ko.“Pero Doc Drake, bakit po nila sinasabi sa internet na ginagamit lang daw po namin kayo para sa pera niyo... as in iyon po ang pinag-uusapan ng mga parents ng classmates ko kanina bago ako iuwi dito,” ang umiiyak na sagot ni Noah habang ang kanyang maliliit na kamay ay mahigpit na nakakapit sa tablet na naglalaman ng mga mapanirang artikulo tungkol kay Claire.Agad kong kinuha ang gadget mula sa kanyang hawak at ibinigay ito kay Claire na kasalukuyan nang humahagulgol sa likuran ko dahil sa tindi ng sakit na dulot ng inosenteng tanong ng bata. Binuhat ko si Noah nang may labis na lambing at pag-aalaga, ang aking malalapad na braso ay naging kanlungan niya habang dahan-dahan ko siyang inilalapag sa aming malaking kama upang magkasama s

“Noah, hey buddy... as in gising ka na pala, lower na ang fever mo kaya huwag ka nang matakot,” ang masuyo kong sabi habang dahan-dahan kong inilalapag ang digital thermometer sa side table bago ko hinaplos ang kanyang mabasang noo nang may labis na lambing.“Doc Drake, Mommy... as in bakit po kayong dalawa ay gising pa rin hanggang ngayon sa tabi ko?” ang inosente at pabulong na ulit ni Noah habang tinitingnan niya kaming dalawa ni Claire gamit ang kanyang malalaking mata na punong-puno ng pagtataka.“Kasi binabantayan ka namin ng Mommy mo, baby... as in hindi kami pwedeng matulog hangga't hindi umaayos ang pakiramdam ng aming munting bayani,” ang sagot ko habang pinipisil ko ang kanyang maliit na kamay, pinaparamdam sa kanya ang isang matatag at thoughtful na presensya na ngayon lang naging ganito kalalim para sa isang pasyente.Tiningnan ko si Claire na kasalukuyang nakaupo sa kabilang panig ng higaan, ang kanyang mga mata ay basang-basa pa rin mula sa tindi ng emosyo

“Claire, please look at me... as in sabihin mo sa akin ang lahat, wala nang dapat pang itago dahil andito na ako at hinding-hindi na kita hahayaang harapin ang mga pasanin na ito nang mag-isa,” ang seryosong pakiusap ni Drake habang dahan-dahan niyang hinahaplos ang aking mga pisngi, ang kanyang mga mata ay puno ng matinding sinta at pagmamakaawa na tunay na nagpapakita ng kanyang pagiging vulnerable sa harap ko.“Drake... as in paano ko ba sisimulan? Ang totoo ay natatakot ako na baka kapag nalaman mo ang lahat, isipin mo na ginamit lang kita para sa pera o para sa pangalan ng mga Valencia, pero ang totoo ay mahal na mahal kita noon pa man,” ang umiiyak kong tugon habang isinusubsob ko ang aking mukha sa kanyang mainit na dibdib, nararamdaman ang mabilis na tibok ng kanyang puso na tila ba sumasabay sa aking emosyonal na pagbagsak.“Claire, ang pagmamahal ko sa’yo ay hindi nakabase sa kung sino ka o anong estado mo sa buhay... as in ikaw ang babaeng nagpabago sa cold at per

“Hindi mo ako matatakot gamit ang mga kasinungalingan mo, Cecilia... as in matagal na akong tapos sa pagiging sunod-sunoran sa inyong pamilya dahil ang tanging layunin ko lang ngayon ay protektahan si Noah mula sa inyong lahat,” ang sigaw ko habang nanginginig ang aking mga kamay sa tindi ng aking galit, ang aking boses ay umalingawngaw sa buong penthouse habang itinuturo ko ang pinto patungo sa labas.“Ang kapal ng mukha mong magsalita nang ganyan sa harap ko... as in wala kang laban sa kapangyarihan ng pamilya ko, at sisiguraduhin kong pagkatapos ng araw na ito, magsisisi ka sa bawat desisyon mong lumapit sa anak ko,” ang mapang-aping sagot ni Cecilia habang unt-unti siyang humahakbang patungo sa akin, ang kanyang mga mata ay puno ng pagkamuhi at paghamak sa aking pagkatao.“Sige, gawin mo ang lahat ng gusto mo, pero tandaan mo na hinding-hindi ko hahayaang hawakan ng kahit sino sa inyong mga Valencia ang anak ko... as in si Noah ay dugo at laman ko, at ang bawat patak ng

"Huwag mo akong talikuran, Claire, dahil hindi pa tayo tapos mag-usap tungkol sa kung paano mo dinala ang anak mo sa pamilya ng mga Valencia," ang mariin at sarkastikong boses ni Vanessa ang bumasag sa musika habang hinihila niya ang braso ko palayo sa gilid ng dance floor."Bitawan mo ako, Vanessa, dahil wala akong oras para sa mga kung ano-anong paratang mo ngayong gabi," pabulong kong sagot habang pilit kong binabawi ang kamay ko, ramdam ko ang panlalamig ng aking mga daliri sa tindi ng kaba habang pinapasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa."Akala mo ba talaga makukuha mo ang yaman ni Drake sa pamamagitan ng pag-arte na parang isang kawawang biktima mula sa probinsya?" ang nakakarimarim na bulong niya sa aking tainga, ang kanyang mukha ay punong-puno ng pambansang pambabastos na tila ba dumi ako sa kanyang harap.Lumingon ako sa paligid ng marangyang ballroom upang hanapin si Drake, subalit kasalukuyan siyang pinaliligiran ng mga board members at mga