All Chapters of My Fake Mechanic Is My Son's Billionaire Dad: Chapter 11 - Chapter 20

Celine’s POVNagpatuloy ang usapan namin tungkol sa launch gala, pero hindi naging madali dahil maya’t maya akong inaasar ni Nicholas habang akala mo napaka-professional niyang CEO.“Your team suggested white roses for the centerpiece,” sabi niya habang tumitingin sa tablet. ​“Elegant kasi.” ​“Parang ikaw?” ​“Pero pricely lang.” “Hindi issue ang budget.”“At bakit?”“Celine,” nakangiti niyang sabi habang bahagyang yumuyuko palapit sa akin, “I’m literally a billionaire.” ​“At ako literally stressed dahil sa’yo.”Tumawa siya nang mahina.Bwisit. Nakakainis iyong tawang iyon dahil sobrang pamilyar pa rin.Dumating ang pagkain namin at agad kaming bumalik sa pag-uusap tungkol sa event. Ipinakita niya sa akin ang proposed layout ng ballroom sa tablet niya.“The investors want something elegant pero modern,” sabi niya. “Ayaw nila ng boring corporate setup.”“So basically ayaw nila ng personality mo?”Napahawak siya sa dibdib niya. “Aray.”“Truth hurts.”“You know,” aniya habang nakati

Celine's POVHindi ako nakatulog nang maayos. Ang text message ni Nicholas na dumating kagabi ay paulit-ulit na naglalaro sa aking isip, isang hindi matapos-tapos na LSS ng nakaraan na akala ko’y matagal ko nang binura.​“I’m not letting you go this time.”​Anong karapatan niya? Ang kapal ng mukha niyang mag-dramatic text pagkatapos ng pitong taong pananahimik. Pitong taon na pilit kong binubuo ang sarili ko mula sa mga pira-pirasong iniwan niya. Pitong taon na natuto akong maging matigas para sa aking sarili at para sa batang pinoprotektahan ko nang higit pa sa aking sariling buhay.​Pagdating ko sa opisina ng aking event firm, sinalubong agad ako ni Marga, ang aking assistant na mukhang nakakita ng isang hot celebrity.​"Ma'am Celine! May nag-deliver po ng trunk ng white roses. Wala pong card, pero sa King Enterprise daw po galing. "​Napapikit ako nang mariin. Pakiramdam ko ay biglang kumitid ang espasyo sa loob ng aking opisina. Nicholas, rom-com movie ba tayo?​"Ilabas mo 'yan,

​"Mommy, look!" masayang tawag ni Axel habang karga-karga ang kuting na pinangalanan niyang Cloud. Kumislap ang mga mata ng anak ko, isang ningning na matagal ko nang pinapangarap na mapanatili sa mukha niya.​"Sabi ni Mr. King sa text, pupunta raw siya mamaya para magdala ng mga gamit at pagkain para kay Cloud," excited na kwento ni Axel.​Natigilan ako. Ang mga galaw ko sa pag-aayos ng mesa ay biglang huminto. "Nag-text siya sa'yo?"​"Yes po! Nag-swap kami ng number. Para raw madali kaming makapag-usap tungkol sa mga cat memes at tips para kay Cloud," sagot niya nang walang pag-aalinlangan.​Uminit ang mukha ko—hindi sa kilig, kundi sa matinding inis. Nicholas, ano ba talaga ang laro mo? Bakit mo kailangang dumaan sa anak ko?​"Axel," tawag ko sa kanya, sinusubukang pakalmahin ang boses ko. "Nakita ko ang phone mo kanina. May nabasa akong message na, 'Don't tell your mom yet.' Ano 'yun?"​Bumaba ang tingin ni Axel at biglang naging abala sa paghaplos sa balahibo ni Cloud. "Wala 'yun

Nicholas POV​Pagkapasara ko ng pinto ng bahay ni Celine, nanatili akong nakatayo sa labas ng ilang minuto. Ang gabi ay malamig, pero ang dibdib ko ay tila nagbabaga. Ang bawat salitang binitawan ni Celine kanina—ang pait, ang galit, ang depensibong tindig—ay tila mga piraso ng puzzle na pilit kong binubuo sa isip ko.​Hindi ko alam kung bakit, pero mula nang makita ko ang batang si Axel, nagbago ang ikot ng mundo ko. Dati, ang buhay ko ay umiikot lang sa mga numero, kontrata, at mga taong humahanga sa posisyon ko. Ngunit nang makita ko ang mga mata ng batang iyon—ang ningning, ang inosenteng tuwa habang nagluluto kami ng pasta—pakiramdam ko ay may isang bahagi ng puso ko na matagal nang natutulog ang biglang nagising.​Sumakay ako sa kotse, pero hindi ako agad nag-drive. Tumingin ako sa rearview mirror. Nakita ko ang sarili ko—si Nicholas King, ang lalaking takot sa kahit anong seryosong relasyon—na ngayon ay handang magpakumbaba para lang makapasok sa buhay ng isang babaeng minsan k

Nicholas POV​Pagkatapos ng gabing iyon, hindi ako nakatulog nang maayos. ​Next move? Kailangan ng mas mahabang oras. Kailangan ng lugar na hindi siya pwedeng tumalikod agad at magkulong sa kwarto. Kailangan ko sila sa isang lugar kung saan ang tanging distraction ay kaming tatlo lang.​Kinabukasan, maaga akong nag-abang sa labas ng bahay nila. Nakita ko silang dalawa ni Axel na palabas para pumasok sa trabaho at eskwela. Pagkakita sa akin, agad na bumakas ang inis sa mukha ni Celine, pero si Axel? Halos tumalon siya sa tuwa.​"Mr. King! Anong ginagawa mo rito?" tanong ng bata.​Ngumiti ako at nilapitan sila. "Good morning. May naisip kasi akong plano para sa weekend. Simple lang. Picnic sa lakeside resort sa labas ng lungsod. Fresh air, magandang view, at ang pinakaimportante—walang office, walang stress. Kayo lang ang kasama ko."​Tumingin ako kay Celine. Ang kanyang mga mata ay pilit na nanlalamig, pero ramdam ko ang pag-aalinlangan sa kanyang tindig. "Please, Celine. Isang weekend