LOGIN"She hid his child. He hid his billions. But little Cupid will bring them together.” Nagpanggap na isang mahirap na mekaniko ang bilyonaryong si Nicholas King para makahanap ng tunay na pag-ibig, at nahanap niya ito kay Celine Dela Cruz. Ngunit matapos ang isang mapusok na gabi, biglang naglaho si Nicholas nang walang paalam upang protektahan si Celine mula sa isang banta sa kanyang buhay. Ang hindi niya alam, nabuntis niya si Celine. Pitong taon ang lumipas, matagumpay na CEO ng isang Event Planning Company si Celine. Muli silang nagtagpo sa isang engrandeng ball ng King Enterprise, at doon lang nalaman ni Celine na ang "mahirap na mekaniko" na nang-iwan sa kanya ay ang pinakamayamang bilyonaryo pala sa bansa. Upang itago ang katotohanan, nagsinungaling si Celine na ang anim na taong gulang na anak niyang si Axel ay anak niya sa ibang lalaki. Dahil kamukha ng ina ang bata, naniwala naman si Nicholas. Ngunit dahil kay Little Cupid na si Axel, naging kliyente ni Celine si Nicholas. Walang kamalay-malay ang henyo at pilyong si Axel na si Nicholas ang kanyang tunay na ama, pero ito agad ang pinili niyang maging "perfect match" para sa kanyang Mommy. Gamit ang kanyang talino, palihim na mag-iimbento si Axel ng mga fake dates at accidental meetings para paglapitin ang dalawa. Kaya ba ni Celine na panindigan ang kanyang lihim kung ang sarili niyang anak ang tumutulong para mapalapit muli sila ni Nicholas? Ano ang gagawin ni Nicholas kapag nalaman niyang ang batang "Little Cupid" sa kanila ay ang sarili niya palang anak?
View MoreCeline’s POV
Malakas ang buhos ng ulan nang alas otso ng gabi nang tuluyang bumigay ang makina ng lumang kotseng minana ko pa kay Papa. Nasa gitna ako ng isang madilim na kalsada; walang ibang sasakyang dumadaan, at ang cellphone ko ay walang signal. Naiiyak na ako sa inis at frustration habang paulit-ulit na sinusubukang paandarin ang sasakyan, ngunit tanging tunog lang ng makina ang naririnig ko. "Great, Celine. Perfect timing talaga," inis kong bulong sa sarili habang ang ulan ay humahampas nang malakas sa aking windshield. Sa kabilang kalsada, napansin ko ang isang kupas na signboard: QUICK-FIX AUTO SHOP. Wala na akong ibang choice. Kinuha ko ang aking bag at kumaripas ng takbo papunta don. Pagdating ko sa talyer, kinalampag ko ang pinto. "Hello?! May tao ba rito?!" sigaw ko. Ilang sandali pa, bumukas ang pinto at bumungad sa akin ang isang lalaking hubad ang itaas na bahagi ng katawan. Puro grasa ang kanyang braso, dibdib, at maging ang bahagi ng kanyang mukha. "Anong oras na, Miss? Sarado na kami," malamig niyang sabi. Napatitig ako sandali. Sa kabila ng grasa at pagod na bakas sa kanyang mukha, hindi ko maikailang napakaguwapo niya. May natural siyang dating na kahit magulo ang buhok ay hindi nawawala ang kanyang karisma. "Nasiraan ako. Please, tulungan mo naman ako," pakiusap ko habang nanginginig sa lamig. Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa bago siya napabuntong-hininga. "Sige. Tingnan natin." Sa loob ng talyer, habang inaayos niya ang kotse ko, hindi ko maiwasang hindi siya pagmasdan. May kakaiba sa kanya—hindi siya mukhang mekaniko. "Mukhang radiator ang problema," sabi niya habang nakahiga sa ilalim ng sasakyan. "Matagal ba 'yan?" tanong ko. "Depende kung gaano ka kaswerte," sagot niya. " Pilosopo lang, kuya." napairap ako Mahina siyang napatawa. "Ano'ng pangalan mo?" tanong niya bigla mula sa ilalim. "Celine Dela Cruz. Eh, ikaw?" "Nico King." Napatawa ako nang malakas. "Joke ba 'yan? May apelyidong King? Ano ka, hari?" Tawa lang ang naging sagot niya. Mula ng gabing iyon, hindi na tumigil si Nico. Isang linggo pa lang kaming nagkakilala, pero para kaming mga magnet na hindi mapaghiwalay. Inaya niya ako sa mga simpleng date: sa mga karinderyang masarap ang pagkain, sa mga parke habang nagkukuwentuhan tungkol sa buhay, at sa mga lugar na kahit payak, nagiging espesyal dahil siya ang kasama ko. Isang gabi, inimbitahan niya akong uminom sa loob ng talyer. Sa gitna ng tawanan at pag-inom, unti-unti kaming nalasing hanggang ang haplos at tinginan ay humantong sa maliit niyang kama sa loob ng talyer. "Fuck! Bakit hindi mo sinabi na virgin ka? Damn it!" galit na bulalas ni Nico habang habol-hininga sa ibabaw ko. Nanginginig ang buong katawan ko sa sakit at hapdi na tila bumibiyak sa aking pagkatao. "Bakit nagagalit ka diyan?" matapang kong sagot. "Dapat nga masaya ka nakatikim ka ng virgin." Ramdam ko ang pag-igting ng bawat kalamnan ni Nico. Tila nagpigil siya ng hininga at akmang aalis na, ngunit hinawakan ko ang kanyang balikat. "Ituloy mo," utos ko. "Sure ka ba rito, Celine? Habang kaya ko pa pigilan ang sarili ko..." tanong niya. "Oo. Dami mo pang daldal!" sagot ko nang may diin. Bigla niya itong isinagad. "Aray ko naman, Nico! Teka lang!" daing ko. "Kala ko ba sure ka na?" napangisi siya, pero agad din siyang bumawi sa pamamagitan ng paghalik sa aking mga labi. Ang bawat halik at haplos niya ay puno ng init. Unti-unti, ang hapdi ay napalitan ng isang kakaibang sensasyon. "Ipapasok ko na lahat. Tiisin mo na lang muna," bulong ni Nico sa aking tainga. Ang boses niya ay malalim, garalgal, at punong-puno ng pagnanasa. Ramdam ko ang mainit niyang hininga tuwing dumadampi ang kanyang labi sa katawan ko. Yumakap ako nang mahigpit sa kanyang malalapad na balikat, ang aking mga kuko ay bahagyang bumaon sa kanyang balat, at mariin akong pumikit. "Please, be gentle, Nico," pakiusap ko. Naramdaman ko ang dahan-dahan at maingat niyang paggalaw. "Shit! Hindi ko maipasok lahat," narinig kong saad niya. Huminto siya sandali, hinahayaan ang katawan ko na mag-adjust. "Nico..." ungol ko nang mag-umpisa siyang gumalaw. Marahan lang at puno ng pag-iingat. Ang bawat diin niya ay sinusundan ng paghalik sa aking leeg at paglaro ng kanyang dila sa aking mga nipples. Napasinghap ako nang bigla niyang isinagad ang kanyang alaga. Sobra hapdi ang bigla ko naramdaman pero tiniis ko. "Fucking tight! Sobrang sikip mo, Celine! Ang sarap mo!" gigil na sabi ni Nico. Ang kanyang mga mata ay punong-puno ng pagnanasa. Bumilis ang bawat pagbayo niya. "Ahh! Nico... ang sarap," napaungol ako. Pakiramdam ko ay lumulutang ako, nawawala sa realidad, at tanging ang ritmo lang ng aming katawan ang mahalaga. Ang maliit na kama sa talyer ay tila yayanig na sa bawat malakas at malalim na pagbayo niya. "Celine, ahh!" tawag niya sa pangalan ko. Ang bawat paggalaw niya ay nagiging mas agresibo, mas madamdamin, at mas mapang-angkin. Sa bawat pag-ungol ko, mas lalo niyang binibilisan, hinahanap ang sweet spot na magdadala sa aming dalawa sa rurok. Hindi ko na alam kung saan pa ako kakapit; ang mga kamay ko ay nakahawak na sa kanyang buhok, pilit ko siyang idinidikit sa akin. "Nico, huwag kang titigil... please!" pakiusap ko sa gitna ng aming paghingal. "Ang sarap mo talaga," sabi niya sa pagitan ng mga ungol. Biglang bumilis ang tibok ng aming mga puso, at sa isang napakalakas na pagbayo, naramdaman ko ang pagputok niya sa loob ko—ang mainit na katas na pumupuno sa akin. "Celine, ahh!" malakas ang ungol niya habang unti-unting humihina ang kanyang mga galaw, hanggang sa napayakap siya nang mahigpit sa akin, pareho kaming humihingall, habang ang pawis ay naghahalo sa aming mga katawan. Pagkatapos ng matinding tagpong iyon, nanatili kaming magkayakap. "Mahal na kita, Celine. Kahit maikling panahon lang tayo nagkakilala," bulong niya sa aking tainga, at sabay kami nakatulog sa pagod.Celine's POV Ang umaga ay bumungad sa akin na may kakaibang bigat sa dibdib. Hindi ito 'yung pagod na dulot ng overtime kagabi; ito ay ang bigat ng pag-aalinlangan. Nakatitig lang ako sa labas ng bintana habang hinihintay na magising si Axel para sa school. Ang mga salita ni Nicholas kagabi—ang kanyang pangako na hindi na siya aalis—ay patuloy na naglalaro sa isip ko. Hinding-hindi na kita sasaktan. Napakadaling sabihin ng mga salitang 'yan. Pero sa loob ng anim na taon, natutunan ko na ang mga pangako ay parang kristal; madaling mabasag kung hindi mo ito hahawakan nang maingat. Paghatid ko kay Axel sa school, sinalubong ako ng isang text message mula kay Nicholas. “Good morning. Pick you up at 7 PM for dinner? Gusto ko lang sabihin na kahit anong mangyari, I’m here. Just for you and Axel.” Napangiti ako nang hindi ko sinasadya. Masyado siyang persistent. Masyado siya parang... Nico. Ang lalaking dati ay hindi marunong mag-antay, ngayon ay handa nang maging pasensyoso para
Celine's POV Ang opisina ay nababalot ng katahimikan, tanging ang ugong lang ng aircon at ang mahinang tunog ng keyboard ang naririnig. Alas-syete na ng gabi. Ang mga empleyado ay kanina pa umuwi, naiwan na lang kami ni Nicholas sa loob ng conference room para tapusin ang preparasyon para sa susunod na malaking event ng kumpanya. Nakapatong sa mesa ang mga dokumento, mga layout ng venue, at mga listahan ng bisita. Sa gitna ng lahat ng ito, naroon si Nicholas. Hindi na siya ang CEO na nakasuot ng mamahaling suit; nakatupi ang sleeves ng kanyang polo hanggang siko, at ang kanyang buhok ay medyo gusot na—isang senyales na pagod na rin siya, pero hindi sumusuko. "Celine, tingnan mo ang slide na 'to. Sa tingin mo ba masyadong formal ang font?" tanong niya, sabay lapit sa akin. Naramdaman ko ang presensya niya. Masyadong malapit. Amoy kape at ang pamilyar niyang pabango na hanggang ngayon ay nagpapabilis pa rin ng tibok ng puso ko. Pilit akong umiwas ng tingin at tumuon sa screen
Nicholas POVKinabukasan, maaga akong nagising. Mas maaga pa sa alarm ko. Siguro dahil sa naganap kagabi—ang hapunan namin ni Celine na nauwi sa hindi-maipaliwanag na tensyon at kaba.Habang nagtitimpla ako ng kape sa aking penthouse, tumunog ang phone ko. Isang video call mula kay Axel."Mr. King! Good morning!" bungad ng bata. Nakasuot siya ng pajama na may prints ng mga dinosaur."Good morning, Axel. Bakit napatawag ka nang maaga?" tanong ko, sinubukang itago ang excitement sa boses ko."Mommy is still sleeping. Pero Mr. King, Sasabihin ko na next step na gagawin mo po!" bulong niya na parang may malaking krimen na magaganap."Next Step?"" I-kidnap mo na si Mommy mamaya! Dalhin mo siya sa ice cream shop!"Natawa ako nang malakas, halos maibuga ko ang kape ko. "Kidnap? Axel, labag sa batas 'yun. Baka makulong ako, hindi na kita makikita.""Hindi 'yan!" sabi ni Axel habang humahagikgik. "Sabihin mo lang, 'Emergency! May kailangan akong ipakita sa'yo!' Tapos 'pag nasa loob na
Celine's POVNakaharap ako sa salamin, pabalik-balik ang tingin sa dalawang damit na nakalatag sa kama ko. Isang simpleng floral dress o ‘yung black blouse na mas formal? Celine, ano bang ginagawa mo? pagalit ko sa sarili ko. Sabi ko sa kanya, pag-iisipan ko. Pero heto ako, nagdedesisyon kung ano ang isusuot para sa hapunan na hindi ko naman dapat tinanggap.Bakit ba kasi hindi ako nakatanggi nang maayos?"Mommy, ang ganda mo!"Napalingon ako kay Axel na nakatayo sa may pintuan, may hawak na libro. "Sa tingin mo, anak? Hindi ba masyadong... pilit?""Hindi po! Bagay kayo ni Mr. King. Para kayong nasa pelikula," nakangiting sabi niya.Napabuntong-hininga ako. Kahit ang anak ko ay kampi sa kanya. Sa huli, pinili ko ang floral dress. Gusto ko lang maging komportable, at ayokong isipin ni Nicholas na pinaghandaan ko siya nang sobra. Kahit ang totoo, tatlong beses akong nag-retouch ng lipstick.Sakto sa alas-siyete, tumunog ang doorbell. Ang bawat kalansing nito ay parang batingaw sa
Axel’s POV10/10 para sa tsokolate, pero 5/10 para sa buttercream frosting dahil masyadong matamis.Nakaupo ako sa ilalim ng mahabang lamesa habang kinakain ang pang-apat kong cupcake mula sa dessert table. Tahimik dito sa ilalim. Walang Tita Mariz na paulit-ulit akong pinapabalik sa VIP room. Ka
Celine's POV “Celine, siguraduhin mong walang palpak. This is King Enterprise we’re talking about. Ang pinakamalaking kliyente natin ngayong taon!” Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko habang inaayos ko ang aking black gown sa harap ng salamin sa VIP room na nasa backstage. Isang maling galaw
Celine’s POV Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko nang tumatama ang sinag ng araw sa mukha ko. Magulo ang maikli kong dark brown na buhok habang nakakalat iyon sa unan. Napangiwi pa ako nang maramdaman ang pananakit ng aking pagkababae. Bigla akong napamulat at mabilis na napalingon sa tab
Celine’s POVMalakas ang buhos ng ulan nang alas otso ng gabi nang tuluyang bumigay ang makina ng lumang kotseng minana ko pa kay Papa. Nasa gitna ako ng isang madilim na kalsada; walang ibang sasakyang dumadaan, at ang cellphone ko ay walang signal. Naiiyak na ako sa inis at frustration habang pa












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.