All Chapters of My Fake Mechanic Is My Son's Billionaire Dad: Chapter 1 - Chapter 10

​Celine’s POVMalakas ang buhos ng ulan nang alas otso ng gabi nang tuluyang bumigay ang makina ng lumang kotseng minana ko pa kay Papa. Nasa gitna ako ng isang madilim na kalsada; walang ibang sasakyang dumadaan, at ang cellphone ko ay walang signal. Naiiyak na ako sa inis at frustration habang paulit-ulit na sinusubukang paandarin ang sasakyan, ngunit tanging tunog lang ng makina ang naririnig ko. ​"Great, Celine. Perfect timing talaga," inis kong bulong sa sarili habang ang ulan ay humahampas nang malakas sa aking windshield.Sa kabilang kalsada, napansin ko ang isang kupas na signboard: QUICK-FIX AUTO SHOP. Wala na akong ibang choice. Kinuha ko ang aking bag at kumaripas ng takbo papunta don. Pagdating ko sa talyer, kinalampag ko ang pinto. ​"Hello?! May tao ba rito?!" sigaw ko.Ilang sandali pa, bumukas ang pinto at bumungad sa akin ang isang lalaking hubad ang itaas na bahagi ng katawan. Puro grasa ang kanyang braso, dibdib, at maging ang bahagi ng kanyang mukha."Anong oras n

Celine's POV ​“Celine, siguraduhin mong walang palpak. This is King Enterprise we’re talking about. Ang pinakamalaking kliyente natin ngayong taon!” ​Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko habang inaayos ko ang aking black gown sa harap ng salamin sa VIP room na nasa backstage. Isang maling galaw lang, malaking damage sa reputation ng Event Planning Company ko.“Mommy, bakit parang ka po kinakabahan? You’re overthinking again.” isang pamilyar at matalinong boses ang bumasag sa aking konsentrasyon.Napalingon ako, kung saan abala sa pag-aayos ng bow tie ang anim na taong gulang kong anak na si Axel. Nakasuot siya ng mini tuxedo na siya mismo ang pumili sa online store. Kamukha ko siya—ang ilong, at ang mga dimples na laging nagpapalambot sa puso ko. Pero ang utak niya? Minsan nakakatakot.“Axel, anak. Huwag mo akong i-analyze, please,” sagot ko habang inaayos ang buhok ko sa salamin.“By the way,” sabi niya habang inaayos ang bow tie niya sa harap ng salamin, “8/10 yung program desig

​Nicholas’ POVNapailing na lang ako habang nagpupunas ng orange juice sa suit ko gamit ang tissue. Halos dumikit na ang matamis na likido sa puting polo ko sa loob. Kung ibang bata siguro ang gumawa nito, baka nairita ako. Pero kay Axel? Hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang magalit. Siguro dahil sa sobrang kulit niya. O siguro dahil kakaiba talaga ang batang iyon.Huminga ako nang malalim bago muling tumingin sa harapan ko. Pero agad akong natigilan. Wala na si Axel. Kanina lang nasa tabi ko siya. Ngayon, parang bula siyang naglaho. Napailing ako habang sinusuri ng tingin ang buong ballroom. Halo-halong boses, tunog ng wine glasses, at tawanan ng mga bisita ang bumungad sa akin, pero hindi ko makita ang bata.“Masyadong mabilis…” bulong ko.Pero kahit wala na siya sa harapan ko, hindi pa rin maalis sa isip ko ang bata. Ang talino niya. Ang kulit niya. At ang paraan ng pagtitig niya sa akin na parang matagal na niya akong kilala. Hindi ko maintindihan kung bakit parang may pamil

​Nicholas’ POVKatatapos lang ng mahabang meeting ko sa mga investor, pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang batang si Axel. Tahimik akong nakaupo sa loob ng opisina ko sa pinakamataas na floor ng King Enterprise. Mula sa malaking glass window, tanaw ko ang mga ilaw ng lungsod ng Makati, pero ang atensyon ko ay nakapako sa silver keychain na nakapatong sa ibabaw ng aking mahogany desk—ang keychain na nahulog ni Axel sa ballroom kahapon. ​N.K.Parehong-pareho ito ng keychain na iniwan ko kay Celine pitong taon na ang nakalipas. Pinulot ko ito at mahigpit na hinawakan. Ang malamig na bakal ay tila nagbabalik ng mainit na alaala. Sa loob ng mahabang panahon, pilit kong kinalimutan ang lahat: ang maliit na talyer sa labas ng siyudad, ang amoy ng grasa sa aking balat, at ang babaeng unang nagpatibok nang totoo sa puso ko.Pero ngayong nakita ko ulit si Celine… parang biglang bumagsak ang lahat ng pader na itinayo ko. Ang pagpapanggap ko noon bilang isang simpleng mek

Nicholas POV​Alas-diyes na ng gabi pero dilat na dilat pa rin ang mga mata ko. Nakaupo ako sa swivel chair sa loob ng condo unit ko, hawak ang isang baso ng whiskey, habang nakatingin sa mga ilaw ng Makati mula sa malawak na glass window. Pitong taon na ang nakalipas mula nung huli kaming nagkita ni Celine Dela Cruz, pero heto ako, hindi ko pa rin siya maalis sa sistema ko.Mas lalo akong hindi makapaniwala na ang babaeng iniwan ko noon—o ang babaeng iniwanan ko nang walang maayos na paliwanag—ay isa na ngayong matagumpay na CEO. At higit sa lahat, ang katotohanang may anak na siya sa ibang lalaki. Si Axel. Hindi ko maipaliwanag ang koneksyong nararamdaman ko sa batang iyon. Sobrang komportable siya sa akin, at ang kulit niya ay nakakainis pero aminin ko man o hindi, gusto ko siyang kasama.Vibrate. Biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng mesa. Unknown Number Calling.Napangiti ako nang kusa. Alam ko na kung sino ito. “Secret agent,” bulong ko bago sinagot ang tawag.“Mission h