All Chapters of Wild nights with my Professor: Chapter 11 - Chapter 20

Dahan dahang lumapit si Honey sa soccer field, huminto lamang ito nang may sapat ng distansya sa kinaroroonan ng mga estudyanteng nagpa-practice."Bakit ko ba 'to ginagawa?" Mahinang reklamo niya habang itinataas ang cellphone para pasikretong kunan ng litrato si Zion. Kaysa mag-picture kasama ito, magsi-send nalang siya ng picture ng lalaki sa bestfriend niya.Habang abala sa pagkuha ng larawan, pilyong napangisi si Honey nang may maisip na kalokohan. Pinipili niya ang mga awkward na pose ni Zion at yun ang kinukuhanan, walang matino at sigurado siyang ikatutuwa rin ng kaibigan niya yun.Sinuri niya muna ang mga nakuhang picture ni Zion na papasa nang memes, saka muling bumalik sa pwesto. Ngunit muntik na niyang mabitiwan ang cellphone nang ang kukuhanan niyang tao ay nasa harap na niya pala, at nakasilip sa camera. Mabuti nalang mabilis iyong nasalo ni Zion."Anong ginagawa mo, ate? Bakit mo ako kinukuhaan ng stolen shot?" Tanong ni Zion, akmang titingnan ang mga kinuhang litrato ni

Natigilan si Honey nang may marinig na malamig na boses, tila professional singer ang kumakanta, nagkataon pang paborito niyang kanta ang kinakanta nito.Hinanap ng mata niya kung saan nagmumula ang kanta, at pareho silang nagulat ni Zion nang magtama ang mga mata nila. May hawak itong mikropono habang kumakanta sa harap ng ibang estudyanteng aliw na aliw sa boses nito.“That’s Zion, I think ngayon ang welcoming event ng mga freshmen students na in-organize ng mga higher yea. Maganda pala ang boses ni Zion, ano?” Kumento ni Professor Gianna na panandaliang nakalimutan ni Honey na kasama nito ang babae.“Yes, maganda ang boses niya, but not enought to dumbstruck me.” Pag-iwas ni Honey, bumalot ang pagtataka sa mukha ni Professor Gianna. Iba kasi ang nakita niyang reaksyon kay Honey kumpara sa mga salitang lumabas sa bibig nito.“May lihim ka bang galit kay Zion, Professor Honey?” Usisa ni Professor Gianna kay Honey. “May nagawa ba itong kasalanan sa ‘yo? Gusto mo bang tulungan kitang m

Pagkatapos ng unang klase ni Honey ay siya ang pinaka-huling lumabas, paglabas niya ay agad na nagtama ang tingin nila ni Zion. Dinudumog ito ng mga kababaihan at kinukuha ang social media accounts niya.“Instead of flirting with other girls, focus on your studies para nakakasagot ka sa recitation.” Malamig na wika ni Honey, natigilan naman ang mga babaeng nagkakagulo kay Zion at bahagyang nagbigay distansya.Nagsalubong ang kilay ni Zion, ngunit nanatili itong tahimik. Nilagpasan lang ni Honey ang mga ito at nagpatuloy na sa pag-alis.“Honey!”Nanigas sa kinatatayuan si Honey nang marinig ang pagsigaw ni Zion, natitigilang nilingon niya ito, papalapit ito sa direksyon niya.“Don’t you dare call me by that name,” mariing saad ni Honey nang tuluyang makalapit si Zion. Napasuri pa siya sa paligid dahil sa takot na baka may ibang nakarinig kay Zion.Ngumisi naman si Zion.“Huwag kang mag-alala, wala namang halos ibang tao na dumadaan dito. Sobrang dalang lang, pero hindi ba’t yun naman an

Nagising si Zion sa malakas na pag-yugyog ni Earl sa kanya.“Ano ba?” Inaantok pang angil niya.“Gising! Anong oras na? Si Professor Honey ang first subject natin ngayong araw, hindi tayo pwedeng ma-late.”Natigilan si Zion sa narinig. Ngunit nanatili itong nakapikit at nagpapanggap na inaantok pa rin.“Hindi ako makakapasok, pakisabi nalang masama ang pakiramdam ko.” Pagdadahilan niya.Kumunot ang noo ni Earl. Kinapa pa ang noo at leeg ni Zion, nagtatakang tiningnan nito ang lalaki nang wala naman itong maramdamang kakaiba sa katawan niya.“Ano bang nararamdaman mo?” Tanong pa nito.“Basta sabihin niyo masama ang pakiramdam ko,” angil niya.Nagkatinginan ang tatlong lalaki at nagkibit-balikat na lamang. Naiwang mag-isa si Zion at nang tuluyang maramdaman ang pagtahimik ng paligid ay saka lang siya nagdilat ng mata.…“Serenity Acosta?”“Here, ma’am.”Matamang nakatingin si Honey sa mga estudyanteng nasa klase niya, isa-isa niyang tinatawag ang pangalan ng mga ito para malaman niya ku

Ilang minuto na ang nakakalipas ngunit ang tanging nagagawa palang ni Zion ay makipagtitigan sa papel na nasa harap niya, paminsan minsan ay napapatingin siya sa gawi ni Honey na tila walang pakialam sa kanya. Dalawa silang nasa loob ng opisina nito pero parang nasa magkaibang mundo sila.“Wala ka bang klase ngayon, Professor Honey?” Hindi na makatiss na tanong ni Zion, bigla siyang nabuhayan ng pag-asa nang tingnan ni Honey ang schedule board nito.“I still have five minutes, kumusta ang ginagawa mo?” Baling ni Honey sa ginagawa ni Zion, alam niyang wala pang nagagawa ang lalaki dahil pa-sikreto niyang pinapanood ito. Ngunit gusto niyang subukan kung magsasabi ito ng totoo.“Patapos na ako, baka nga hindi pa umabot ng alas dose.” Mayabang na saad nito, hindi tuloy maiwasan ni Honey na mapangisi.“Hindi ko alam na gano’n ka pala ka-dedicated sumulat ng tula. Pwede ko bang i-check na ang mga nagawa mo?”Natigilan si Zion. Bigla siyang nakaramdam ng panlalamig at kakaibang kaba sa mapan