สามวันต่อมา ฉันจึงได้สติฟื้นขึ้นมาสิ่งแรกที่แว่วเข้าหูคือเสียงรายงานของแพทย์ประจำตระกูล "มาเฟียโมเรตติ ทำแบบนี้มันเสี่ยงเกินไปครับ การบังคับทำแท้งตอนอายุครรภ์แปดเดือนพร้อมกับตัดมดลูกออกไปด้วย... เราเกือบต้องสูญเสียนายหญิงไปแล้วนะครับ"น้ำเสียงของวินเซนโซยังคงเรียบเฉยไร้ความรู้สึก "ฉันสัญญากับจูเลียน่าไว้แล้วว่าชาตินี้ฉันจะมีลูกแค่คนเดียว และต้องเป็นลูกของเธอเท่านั้น วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือการตัดมดลูกของเอเลน่าออกซะ จะได้ไม่มีลูกอีก และไม่มีความเสี่ยงเพิ่ม"สายตาของเขาตวัดมาสบประสานกับตาของฉันวินเซนโซไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขาเอื้อมมือมาช่วยห่มผ้าห่มให้ฉันอย่างแนบเนียน "ได้ยินแล้วใช่ไหม? ฉันไม่มีทางเลือก จูเลียน่าบอกว่าวิธีเดียวที่เธอจะยอมยกลูกให้เป็นบุตรบุญธรรม คือเธอต้องไม่มีลูกอีก ฉันก็เลยคิดว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ให้หมอตัดมดลูกออกไปพร้อมกันเลย จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวผ่าตัดหลายรอบ"เมื่อเห็นหยาดน้ำตาที่เอ่อคลอในตาของฉัน เขาจึงเอื้อมมือมาเช็ดออกให้อย่างเบามือ "ฉันไม่คิดว่าการผ่าตัดมดลูกออกระหว่างตั้งครรภ์จะทำให้ตกเลือดมากขนาดนี้ แต่ถือเป็นโชคดีของเธอนะที่หมอส่วนตัวท
Read more