جميع فصول : الفصل -الفصل 9

"จ้านจิ้ง ซูรุ่ยจะไม่ไหวแล้ว เขา...""อาจารย์อย่าเล่ารายละเอียดเลยค่ะ ฉันฟังแล้วปวดใจ"จ้านจิ้งรีบพูดแทรกขึ้นมาด้วยความร้อนรน น้ำเสียงเจ็บปวด"เอาล่ะ ขั้นต่อไปก็ทำให้ซูรุ่ยสูญเสียความเป็นชายไปซะ""อะไรนะ?!"อาจารย์ที่ปรึกษาร้องลั่น "เธอไม่อยากมีลูกแล้วเหรอ? เธอชอบเด็กที่สุดไม่ใช่หรือไง?""ต่อให้ซูรุ่ยจะไม่มีลูก ฉันก็ยังรักเขาค่ะ ถึงแม้จะต้องใช้ชีวิตคู่แบบไร้เซ็กส์ก็ตาม""ต้องทำให้เหมือนเป๊ะๆ ไม่อย่างนั้นเนื้อเรื่องในหนังสือจะซ้ำรอยเดิมกับเจิ้นถิง"น้ำเสียงของจ้านจิ้งไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเข้าหูผม มันกลับฟังดูราวกับเสียงของปีศาจไม่นาน ก็มีคนเอาคีมขนาดใหญ่ที่ขึ้นสนิมเขรอะเข้ามาแม้ว่าผมจะสิ้นหวังไปแล้ว แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะถอยกรูดด้วยความหวาดกลัวผมไม่อยากสูญเสียความเป็นลูกผู้ชายไป สำหรับผมแล้วมันช่างโหดร้ายเหลือเกินจ้านจิ้งเรียกร้องจากผมทั้งวันทั้งคืนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเธอเคยบอกว่าอยากมีลูกกับผมมาตลอด เฝ้าฝันถึงอนาคตที่ครอบครัวเราสามคนพ่อแม่ลูกจะมีความสุขเดิมทีผมตั้งใจไว้ว่าพอจบภารกิจนี้ จะบำรุงร่างกายกับเธอดีๆ เพื่อเตรียมตัวมีลูกที่น่ารักด้วยกันสักคน

ทุกคนรีบเข็นผมพากันมุ่งหน้าไปที่สนามบินที่สนามบิน พวกเราบังเอิญเจอจ้านจิ้งกับเจิ้นถิงที่กำลังจะไปพอดีเฉินซูพุ่งเข้าไปคว้าแขนของจ้านจิ้งไว้แน่น ร้องตะโกนด้วยความร้อนใจ"เร็วเข้า! ให้ซูรุ่ยขึ้นเครื่องไปก่อน อาการเขาแย่มากแล้ว ถ้าไม่รีบกลับประเทศต้องตายแน่ๆ!"แต่จ้านจิ้งกลับปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะคิด"ไม่ได้ เฮลิคอปเตอร์นั่งได้แค่สองคน ฉันต้องไปส่งเสี่ยวถิงกลับเดี๋ยวนี้ ที่นี่มันไม่ปลอดภัยเกินไป"น้ำเสียงของเธอหนักแน่น ไม่มีแววลังเลเลยแม้แต่น้อยเฉินซูตวาดลั่น "ซูรุ่ยกำลังจะตายนะ! เขาเป็นสามีเธอนะ หรือว่ายังสำคัญสู้การไปส่งเจิ้นถิงไม่ได้อีกเหรอ?"เจิ้นถิงกลับแสร้งทำท่าทางอ่อนแอ พูดด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ"พี่จิ้ง ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่ซูรุ่ยคงจะหึงน่ะ พี่พาเขากลับประเทศเถอะ ผมอยู่ที่นี่คนเดียวได้ ไม่เป็นไรครับ"เดิมทีจ้านจิ้งยังลังเลอยู่บ้าง แต่พอได้ยินคำพูดของเจิ้นถิง ใจเธอก็กลับมาเด็ดเดี่ยวอีกครั้ง"ซูรุ่ยไม่เป็นอะไรหรอก เมื่อกี้อาการบาดเจ็บของเขาก็คงที่แล้วนี่ พวกเธออย่าคิดจะมาช่วยเขาหลอกฉันเลย""ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเอาแต่ใจนะ!"พูดจบ เธอก็ลากเจิ้นถิงเตรียมจะขึ้นเครื่องเฉินซ

เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เจิ้นถิงที่เธอเชื่อใจมาตลอด จะเป็นผู้ชายที่โหดเหี้ยมอำมหิตถึงเพียงนี้เธอพูดไม่ออกบอกไม่ถูก เธอไม่ได้สั่งให้เจิ้นถิงฉีดยาให้ผมเลยสักนิดเฉินซูล้วงเอาแหวนวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วโยนมันลงตรงหน้าเธอ"นี่คือสิ่งที่พี่ซูรุ่ยฝากมาให้เธอ"จ้านจิ้งมือสั่นเทาขณะหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมา มันคือแหวนแต่งงานของเราแววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและแทบไม่อยากเชื่อ"สามีไม่ต้องการฉันแล้วเหรอ?"แสงสะท้อนจากแหวนแต่งงานสาดส่องจนแสบตาภารกิจในครั้งนั้นเธอเอาตัวเข้าบังสะเก็ดระเบิดแทนผม ซี่โครงถูกเศษกระดูกทิ่มแทง แต่เธอกลับบอกให้ผมไปแต่งงานใหม่ผมไม่ยอมตกลง และเอาลูกปืนปลอกนั้นมาทำเป็นแหวนแต่งงานตอนแต่งงานผมก็บอกกับเธอไว้ว่า ถ้ามีวันไหนที่ผมไม่ต้องการเธอแล้ว ผมจะถอดแหวนวงนี้ออกและในวันนี้ ผมก็ถอดมันออกแล้วส่งคืนให้เธอจริงๆเฉินซูแค่นยิ้มหยัน "ใช่ เขามองเห็นกับตาว่าเธอพาเจิ้นถิงขึ้นเครื่องบินไป ทนดูภรรยาของตัวเองตัดหนทางรอดชีวิตของตัวเอง เขายังจะกล้าต้องการเธออยู่อีกเหรอ"จู่ๆ เสียงถอนหายใจของอาจารย์ที่ปรึกษาก็ดังขึ้นในหัวของจ้านจิ้ง"เมื่อกี้ฉันลองตรวจสอบอุปกรณ์สื่อส

ผมตกตะลึงจนพูดไม่ออก จ้านจิ้งถึงกับทำร้ายคนบริสุทธิ์เพื่อผมงั้นเหรอ?"นายไปเกลี้ยกล่อมเธอหน่อยเถอะ"ชายชราถอนหายใจ "อย่าปล่อยให้เธอสร้างเวรกรรมไปมากกว่านี้เลย พวกเราเข้าไปในมิติเล็กไม่ได้หรอกนะ""มิติเล็กๆ แต่ละแห่ง อนุญาตให้นักเดินทางข้ามมิติเข้าไปได้แค่คนเดียวเท่านั้น"ผมพยักหน้ารับ ถึงแม้จะไม่อยากเจอหน้าจ้านจิ้งอีกแล้ว แต่ผมก็ไม่อยากให้เธอต้องมาเข่นฆ่าคนบริสุทธิ์เพื่อผมผมเดินตามชายชรามาจนถึงหน้าตึกเก่าซอมซ่อแห่งหนึ่งด้านนอกตึกมีตำรวจปิดล้อมไว้เต็มไปหมด เสียงประกาศเกลี้ยกล่อมให้มอบตัวดังมาจากโทรโข่งอย่างต่อเนื่อง"จ้านจิ้ง คุณถูกล้อมไว้หมดแล้ว! วางอาวุธแล้วออกมามอบตัวซะ! โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา!"ชายชราพาผมเดินทะลุผ่านแนวกั้นของตำรวจ ตรงเข้าไปในตึกทันทีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปะทะเข้าหน้า จนผมแทบจะอาเจียนออกมาในที่สุดผมก็เจอจ้านจิ้งเธอยืนอยู่กลางห้องที่เต็มไปด้วยคราบเลือด แผ่นหลังของเธอดูอ้างว้างเดียวดาย ราวกับรูปปั้นที่ไร้ชีวิตภายในห้อง เจิ้นถิงนอนรวยรินอยู่บนพื้น ร่างกายอาบชุ่มไปด้วยเลือดจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมและยังมีผู้ชายอีกหลายคนนอนจมกองเลือดอยู่ในสภาพครึ่งเป็น