All Chapters of Mrs. Sterling, I Don't Want a Divorce!: Chapter 21 - Chapter 30

Quinn“Why is your phone off?”Napatingin ako kay Denzel nang marinig ang boses niya mula sa likuran ko.Prente akong nakaupo sa veranda ng Queen’s Estate, hawak ang tasa ng kape habang nakasandal sa komportableng upuan. Tahimik ang paligid at mahangin ang umagang iyon, pero hindi ibig sabihin na tahimik din ang utak ko.Sa totoo lang, dalawang araw na akong nandito at halos wala pa rin akong nagagawa kundi matulog, kumain, magkape, at mag-isip ng kung anu-anong bagay na hindi ko naman dapat pinag-iisipan.Lalo na ang tungkol kay Frances.Bahagya kong ibinaba ang tasa bago tumingin kay Denzel na kasalukuyang papalapit sa akin.Two days na mula nang umuwi ako rito sa Queen’s Estate mula ng dalhin ko si Heidi kay Pooky matapos namin siyang makuha sa Alpine County, at hindi pa rin ako bumabalik sa bahay namin ni Gavri.And yes, naka-off pa rin ang cellphone ko.Hindi ko iyon binuksan kahit isang beses.Kung hindi pa ako pinuntahan ni Denzel mismo, wala siyang kahit anong idea kung paano n

Gavri“I am Quinn,” tugon niya.Diretso ang tingin niya sa akin, walang kahit anong pag-aalinlangan sa mga mata niya habang magkahinang ang aming mga tingin.Nanatili akong tahimik at pinagmasdan siya nang mabuti, pilit hinahanap sa mukha niya ang kahit pinakamaliit na senyales na nagsisinungaling siya. Isang pag-iwas ng tingin, bahagyang pagkibot ng labi, paggalaw ng kilay, o kahit anong reaksyon na maaaring magtaksil sa tunay niyang iniisip.Pero wala akong makita.Her face was calm, almost frustratingly calm.Ibig bang sabihin, talagang siya si Quinn?Ang Quinn na kilala ko?Ang Quinn na asawa ko?Nanigas ang panga ko habang patuloy ko siyang pinag-aaralan. Sa papel, wala akong dahilan para pagdudahan siya. Sa harap ko, mukha siyang Quinn. Maging ang boses niya ay pamilyar sa akin. Pero may kung anong hindi ko maipaliwanag na nagsasabing hindi ko pa rin nakikita ang buong picture.“You said nawala ang iyong alaala. Ibig bang sabihin, totoo ang lahat ng mga dokumentong meron ka?” tan

Quinn“Quinn, what are you talking about?” Galit na tanong ni Alejandra, bahagyang tumataas ang boses niya habang matalim niya akong tinitigan. Namumula ang kanyang mukha, at kitang-kita sa pagkakakunot ng noo niya kung gaano siya nainis sa sinabi ko.Hindi ko naman siya pinatulan agad. Sa halip, bahagya kong iniangat ang baba ko at sinalubong ang kanyang tingin. Kung dati marahil ay iiwas ako dahil ayaw kong magkaroon ng gulo, ngayon ay wala na akong nakikitang dahilan para manahimik pa.“Sinasabi ko lang naman ang totoo,” kalmado kong sagot, kahit may bahid na ng pang-iinis ang tono ko. “Bakit mo ako hinahanapan ng silbi sa pamilyang ito gayong alam mo naman na nasa bahay lang ako? Ulila ako at wala akong trabaho. May dahilan naman para itanong ko kung ano ang naging ambag mo rito, lalo na’t galing ka sa magandang pamilya, right?”Nanlaki ang mga mata ni Alejandra na para bang hindi niya inaasahang maririnig mula sa akin ang ganoong klaseng sagot. Saglit siyang natigilan bago siya m

Quinn“You’re not working, right?” tanong ni Samantha.Mabilis akong napalingon sa kanya. Naningkit ang mga mata ko habang sinusuri ang mukha niyang kanina lamang ay napaka-sweet at polite sa harap ni Lola. Ngayon ay parang may kung anong concern sa boses niya, pero alam kong hindi iyon totoo.Ano naman ngayon?Hindi ko agad sinagot ang tanong niya. Hinintay ko muna kung saan niya gustong dalhin ang conversation. Dahil sa karanasan ko sa kanya, alam kong kapag masyadong maayos ang pagkakabalot ng tanong niya, kadalasan ay may kasamang patama sa dulo.“As a woman, and being Gavri’s wife, dapat ay maging support ka niya,” patuloy niya, nakangiti pa rin habang mahinang inilalagay ang kanyang kamay sa ibabaw ng mesa. “Mahalaga na may alam ka sa kumpanya para nandiyan ka whenever he needs someone. Hindi naman puwedeng asawa ka lang pero wala kang idea sa ginagawa niya.”Napataas ang kilay ko.Asawa ka lang?Interesting.Hindi ko alam kung sinadya ba niyang bigyang-diin ang mga salitang iyo

Third Person“Roger.”Bahagyang tumango si Gavri habang tinatawag ang butler na nakatayo ilang hakbang mula sa dining table.“Yes, Sir.” Agad na lumapit si Roger at bahagyang yumuko sa harap ng lalaki. Nakatayo ito nang tuwid at magalang, naghihintay sa susunod na utos ng amo.Sandaling tahimik na tinitigan ni Gavri ang lahat bago muling ibinaling ang tingin kay Roger. Walang emosyon ang mukha nito, ngunit sapat na ang malamig na aura na nakapalibot sa kanya para maramdaman ng lahat na hindi maganda ang susunod niyang sasabihin.“Please show Samantha the way out.”Parang biglang nawala ang hangin sa buong dining area.Napasinghap ang ilang tao sa hapag. May isang napahawak pa sa dibdib, habang ang iba naman ay mabilis na nagkatinginan na para bang hindi sila sigurado kung tama ba ang narinig nila.Maging si Quinn ay napatingin kay Gavri nang may bahagyang pagtaas ng kilay.Hindi niya iyon inaasahan.Sa totoo lang, akala niya ay sasawayin lamang ni Gavri si Samantha o sasabihin nitong