All Chapters of Mrs. Sterling, I Don't Want a Divorce!: Chapter 41 - Chapter 50

Gavri“Sir,” sabi ni Ranier habang maingat kong pinupunasan ang kamay ko gamit ang malinis na basang towel. Kanina lamang ay tigmak iyon ng dugo, at kahit ilang beses na niya itong pinunasan, tila nananatili pa rin sa balat ko ang pakiramdam ng init nito.Hindi ko siya pinansin. Nakatitig lang ako sa bahaging kinaroroonan kanina ni Norman, habang mahigpit ang pagkakadiin ng panga ko.Galit ako.Hindi iyong ordinaryong inis na lilipas pagkatapos ng ilang minuto.I was fucking furious.At higit sa lahat, I felt useless.Kagaya ng unang insidente, wala na naman kaming nakuha kay Norman. Wala kaming pangalan. Wala kaming mukha. Wala kaming kahit isang konkretong lead na maaari kong sundan.Ni hindi ko magawang malaman kung sino ang nasa likod ng mga tangkang pananakit sa sarili kong asawa.Napakabihira kong maramdaman na wala akong kontrol sa isang sitwasyon. Sanay akong may sagot sa bawat problema, may taong maaari kong utusan, may resources akong puwedeng gamitin, at may paraan akong ma

Quinn“Please…”Nahigit ko ang aking paghinga sa narinig kong pakiusap niya.Natigilan ako at ilang segundo ring hindi nakagalaw. Para bang kailangan ko munang siguraduhin na tama ang narinig ko.Si Gavri Sterling—ang lalaking sanay makuha ang lahat ng gusto niya, ang lalaking bihirang magpaliwanag at lalong hindi sanay humingi ng tawad—ay nakatayo ngayon sa harapan ko at nagmamakaawa.He’s Gavri Sterling.Bakit siya nagmamakaawa sa akin?I stared at him, trying to read the expression on his face. Wala roon ang usual na arrogance na madalas kong nakikita sa kanya. Instead, there was something unfamiliar in his eyes. Something almost vulnerable.“I know I've been such a jerk,” sabi niya, mababa ang boses habang diretso ang tingin niya sa akin. “I only approached and tolerated Daphne dahil may bagay pa akong kailangan alamin.”Bahagya akong napasimangot.“Ano naman ang kinalaman ko sa bagay na gusto mong alamin?”“There was a time na nagkaroon ng tangka sa buhay ko.” Sandali siyang tumi

Third PersonSa mga sumunod na araw, tuluyan nang nilamon ng abala ang mundo ni Quinn. Halos wala na siyang ibang ginawa kundi magbasa ng mga dokumento, magsuri ng mga financial report, makipag-usap sa mga taong kailangan niyang makausap, at isa-isang ayusin sa isip niya ang mga plano para sa negosyong bigla ay gusto niyang simulan.Bago ang lahat, buong-tapang niyang ipinaalam kay Gavri ang tungkol sa negosyong nais niyang pasukin. Hindi niya alam kung ano ang magiging reaksyon nito, kaya hindi niya maiwasang bahagyang pigilan ang kanyang hininga habang hinihintay ang sagot ng lalaki.Hindi nga siya nabigo sa inaasahan niyang gulat.Mabilis na tumaas ang isang kilay ni Gavri, kasunod ng bahagyang paglalaki ng mga mata nito. Ilang segundo itong nakatitig sa kanya na para bang sinusubukang alamin kung seryoso ba talaga siya o bigla lamang nagising isang umaga at naisipang maglaro ng businesswoman.“Anong klaseng negosyo?” tanong nito sa wakas, halatang nagulat pa rin. “And when did you

Third PersonHalos umusok ang ilong ni Aldrin sa tindi ng galit habang matalim na nakatitig kay Alexis. Halos kumikibot ang isang gilid ng kanyang mukha sa pagpipigil ng emosyon, ngunit kahit anong pagtatangkang itago niya ang kahihiyan, wala itong silbi dahil kitang-kita iyon sa namumulang tainga at leeg niya.All his life, hindi pa niya naranasan ang ganoong klase ng humiliation.Never.Hindi sa loob ng kumpanyang matagal niyang itinuring na parang sariling playground. Hindi mula sa mga empleyadong sanay yumuko kapag dumadaan siya. At lalong hindi mula sa isang assistant na, sa paningin niya, ay wala namang sapat na posisyon para pagsalitaan siya nang ganoon.Isang hampaslupang assistant lamang.Iyon ang tingin niya kay Alexis.Ngunit ang mas masakit sa lahat ay hindi ang pagkapilipit ng kanyang wrist kanina. Ang tunay na kumukulo sa loob niya ay ang katotohanang nakita iyon ng kanyang mga empleyado.Lahat.Walang nakaligtas.Nararamdaman niya ang init na umaakyat mula sa kanyang le

Gavri“Sir, diretso na po ba tayo sa Peace Manor?”Napatingin ako kay Ranier nang marinig ang tanong niya mula sa driver’s seat. Bahagya siyang sumulyap sa rear-view mirror, naghihintay sa magiging sagot ko habang ang mga kamay ay nasa manibela at handa ng magbiyahe.Nakasandal ako sa backseat habang tinatanggal ko ang pagkaka-button ng aking suit jacket. Pagod pa rin ang katawan ko matapos ang sunod-sunod na meetings buong araw, pero hindi ko iyon gaanong iniinda. May isa pa akong gustong gawin bago matapos ang araw, at sa totoo lang, iyon ang dahilan kung bakit parang hindi ko maramdaman ang pagod ko.“Let’s go to Galaxy Entertainment.”Bahagyang umangat ang kilay ni Ranier sa rear-view mirror, ngunit hindi na siya nagtanong pa. “Copy, Sir.”Agad niyang inayos ang manibela at bahagyang inapakan ang accelerator upang dalhin kami sa aming destinasyon.Bago pa man matapos ang huling meeting ko kanina, naglakas-loob akong mag-text kay Quinn. Sinabi ko sa kanya na gusto ko siyang sunduin