All Chapters of Sold to My Billionaire’s Heartless Ex-Husband: Chapter 51 - Chapter 60

ELISA'S POV "Nandiyan na ang malandi." Pagpasok ko pa lang ng kusina ay iyon na agad ang aking narinig mula kay Kim. Hindi ko na lang naman sila pinansin at nagpatuloy na sa paglalakad. Kim continued spreading false rumors about me and Manong Rudy. The gossip spread like wildfire, and before long, every member of Rage's household was talking about it Umabot na nga din iyon kay Manong Rudy. Sobra nga akong nahihiya sa kanya dahil nadadamay siya sa galit sa akin ng kasambahay ni Rage. Personal pa nga akong humingi ng sorry sa kanya dahil sa kumakalat na balita sa mansion tungkol sa amin na dalawa. Sinabi naman ni Manong Rudy na huwag ko na daw intindihan ang mga ipinagkakalat na balita ni Kim sa loob ng mansion dahil alam naman daw namin na walang katotohanan iyon. At sinabi din niya sa akin na kakausapin daw niya si Kim. Ang alam ko ay kinausap niya si Kim at pinabulaanan ang mga pinagkakalat niya. But knowing Kim, kung ano ang pinaniniwalaan niya ay paninindigan niya. Dahil sa

ELISA'S POV Hindi ko napigilan ang pagbilis ng tibok ng aking puso nang makita ko si Rage na nasa labas ng pinto ng kwarto niya na para bang may hinihintay siya. At nang makita niyang parating na ako ay doon lang niya binuksan ang pinto ng kwarto niya at pumasok sa loob. Nagpakawala naman ako ng malalim na buntong-hininga bago ako nagpatuloy sa paglalakad para sundan siya. Hindi ko nga din mapigilan ang mapaisip? Paano kung paniwaalan ni Rage si Kim? Sa galit kasi niya sa akin ay hindi posibleng magalit siya. Pero mabilis ko namang ipinilig ang aking ulo para maalis iyon sa aking isipan. Alam naman siguro ni Rage kung sino ang may gawa ng kissmark ko sa leeg. Alam naman niya siguro na hindi iyon si Manong Rudy. Pumasok ako sa kwarto niya. "Close the door, Elisa," malamig ang boses na utos niya sa akin. Napansin ko ang panginginig ng aking kamay ng isara ko ang pinto. Hindi ako kinakabahan sa kung ano man ang sasabihin niya, sa galit niya. Kinakabahan ako sa kung ano

ELISA'S POV Pagkatapos kong i-mark ng X ang petsa sa aking kalendaryo ngayong araw ay ibinaba ko ang hawak na ballpen sa ibabaw ng bedside table. Kinuha ko din ang aking cellphone sa bulsa ng suot kung uniform at saka na ako lumabas ng kwarto para pumasok ng mansion dahil kailangan ko umpisahan ang aking trabaho ngayon araw. Sa likod ng mansion ako dumaan dahil deretso na iyon sa kusina. At nang makapasok ay lumapit ako sa fridge para tingnan kung ano ang nakasulat na note na lulutuin ko ngayong umaga. At mukhang gustong humigop ng mainit na sabaw si Sir Rage dahil nakita ko na sinigang na baboy ay gusto niyang kainin ngayong araw. Iyon kasi ang nakasulat na note na iniwan ni Manang Esther sa akin. At nang malaman ko ang iluluto ko ay binuksan ko na ang fridge at inilabas ko na ang lahat ng kailangan ko sa pagluluto. At sa sumunod na sandali ay naging abala na ako sa kusina. Hindi pa nga ako tapos sa pagluluto ng pumasok si Kim sa loob ng kusina. Hindi ko nga napigilan ang

ELISA'S POV "I...can't...breath...Sir Rage." Nang sabihin ko iyon kay Rage ay inakala ko na agad siyang kikilos para tulungan ako. Alam ko din kasi na bakas sa aking ekspresyon ng mukha na nahihirapan ako sa paghinga dahil nang magsalita ako ay paputol-putol ang aking boses. Pero marami pa lang namamatay sa maling akala dahil sa halip na kumilos siya para tulungan ako ay nanatili lang siyang nakatayo habang nakakatitig sa akin. Pinapanuod lang niya ako habang nahihirapan ako sa paghinga, nanunuod lang siya habang unti-unting nauubos ang aking hininga. Pero ano naman ang maasahan ko kay Rage? Malinaw sa akin ang dahil kung bakit ako naroon, kung bakit nag-bid siya ng malaking halaga para sa akin para pahirapan ako. Para gawing miserable ang aking buhay. Siguro natutuwa siya ngayon habang nakikita akong unti-unti malagutan ng hininga. At kasabay ng paghabol ko sa aking hininga ay ang pagtulo ng luha sa aking mga mata. Unti-unti din lumuwag ang aking pagkakahawak sa necktie niya.

ELISA'S POV Dalawang araw pa akong nanatili sa ospital hanggang sa bigyan na ako ng aking doctor ng abiso para ma-discharge. At sa dalawang araw na iyon ay nanatili si Rage sa aking tabi. Mukhang hindi siya umaalis sa aking tabi para siguraduhin na mabubuhay ako. Paano naman kasi niya magagawa ang plano niya kung patay na ako? Dinalhan na lang nila ako nina Manang Esther ng ilang damit na gagamitib ko habang nasa ospital pa ako. Sa dalawang araw ko ngang pananatili sa loob ng ospital ay ilang beses na tumawag ang aking mga anak. Sinasagot ko naman pero tipid lang ang aking sinasabi dahil sa presensiya ni Rage. Parang wala siyang pakialam pero minsan ay nahahagip ko siya ng tingin at napapansin ko ang pagsasalubong ng kanyang kilay. Kaya ang ginagawa ko kapag umaalis si Rage ng private room kung saan ako na-confine ay doon ko tinatawagan ang aking mga anak, kung wala si Rage ay doon ko lang sila nakakausap ng maayos dahil hindi ko iyon magagawa kapag nasa malapit lang ang prese