All Chapters of Running Away With His Child: Chapter 41 - Chapter 50

Ilang araw matapos ang kanilang tapat na pag-uusap tungkol sa pag-alis at pagtatago ni Astrid, tila mas gumaan ang lahat. Ngunit alam nilang ang paglalahad ng katotohanan ay hindi katapusan, ito ay simula pa lamang ng tunay na pagtanggap sa kung ano ang naging sila noon, at kung ano ang gusto nilang maging ngayon.Isang hapon, habang nagluluto sila ng hapunan nang sabay sa kusina, biglang nagsalita si Astrid.“Alam mo… minsan pa rin akong napapangiti kapag naaalala ko kung paano ko inilihim ang pagbubuntis ko. Noong una, akala ko pagtatakip lang iyon ng pagkakamali. Pero ngayon… naiintindihan ko na na iyon ang tanging paraan na alam ko noon para protektahan ang sarili ko at ang batang nasa sinapupunan ko.”Tumigil si Xavian sa paghihiwa ng gulay at tumingin sa kanya. “Hindi mo kailangang humingi ng paumanhin sa paggawa niyan. Kung ano man ang ginawa mo noon, galing ‘yan sa takot na dulot ko. At kung kailangan mong ulit-ulitin ‘yan hanggang sa mawala ang bigat sa dibdib mo, handa akong

Mula nang magpasya silang magpakasal, tila nagbago ang ihip ng hangin sa kanilang tahanan. Wala na ang bigat ng nakaraan, wala na ang takot na baka muling magkahiwalay. Sa bawat umagang gumigising sila, ang unang bumabati ay ang ngiti at ang katiyakan na sa pagkakataong ito, mananatili sila sa piling ng isa’t isa.Isang gabi, habang nakahiga sila sa tabi ng natutulog na si Ashton, mahigpit na hawak ni Xavian ang kamay ni Astrid kung saan nakasuot na ang singsing na ipinangako niya. Pinagmamasdan niya ito sa ilalim ng mahinang ilaw ng lampara.“Maganda,” bulong ni Xavian habang nakatitig sa kislap ng singsing. “Hindi lamang dahil sa ganda ng bato… kundi dahil sa kahulugan nito. Ito ang tanda na hindi ka na kita muling sasaktan. Na hindi ka na lalayo dahil sa takot. Na hindi na tayo maglalakad nang magkahiwalay.”Isinandal ni Astrid ang ulo sa balikat ng lalaki. “Ako rin, hindi ako makapaniwala. Noong una, akala ko sapat na ang pagsasama natin. Ngayong malapit na tayong ikasal… naiintin

Habang nagsisimula nang maglakad papasok ng entrance ang mga bridesmaid, si Astrid naman ay palingon-lingon sa paligid. Hindi siya mapakali. Iniisip niya kung sino ang nag-send ng message na iyon at kung ano ang ibig sabihin nito. Dahil sa mga nangyari nitong nakaraang buwan na nalagay sa panganib ang buhay nila especially si Ashton ay hindi niya maiwasang kabahan ngayon.Maya-maya napansin ni Fiona ang kakaibang ikinikilos ni Astrid kaya tinanong na siya nito.“Bestie, what's wrong? You look tense.”Ipinakita naman ni Astrid ‘yong message na natanggap niya from unknown number.“Then let them watch. This is your day. Don't let whoever sent that message steal even a second of it. Okay?”Tumango naman si Astrid at ngumiti. Pilit kinukumbinsi ang sarili na magiging okay ang lahat ngayon.‘Breath, Astrid. Baka naman spam message lang ‘yon kaya wala kang dapat na ikabahala.’ Pagkausap ni Astrid sa sarili.Nagsimula nang maglakad sa aisle si Fiona kaya huminga na nang malalim si Astrid dahi

Pagkatapos ng kasal ay dumiretso naman sila sa reception. Same hotel pa rin, pero ibang kwarto o venue na.Pagbukas pa lang ng pinto ng ballroom, napahinto si Astrid.Parang ibang mundo ang sumalubong sa kanya.Pastel yellow ang pangunahing motif ng buong venue, hinaluan ng ivory at white accents. Sa bawat mesa ay may eleganteng floral centerpiece na binubuo ng puting rosas at maliliit na dilaw na bulaklak. Nakapalibot naman sa malawak na dance floor ang maliliit na golden lights na nagbibigay ng warm at romantic na glow sa buong lugar.Sa harapan ay may malaking stage na napalilibutan ng flowers at sheer white curtains. Sa ibabaw nito ay nakasulat ang pangalan nilang dalawa, habang ang crystal chandeliers sa kisame ay lalong nagpapatingkad sa eleganteng ambiance ng ballroom.Napangiti si Astrid. Hindi niya napigilang mapatingin kay Xavian.“Did you do all this?”Ngumiti lamang ang lalaki at hinawakan ang kamay niya.“I wanted tonight to be perfect for you.”Biglang uminit ang dibdib

Kinabukasan, nagising si Astrid dahil sa mumunting halik sa pisngi niya. Pagmulat ng mata niya ay nakita niya si Xavian. Napangiti ito nang makitang gising na siya.“Good morning, Mrs. Avanzado.” Saka muling inilapat ang labi nito sa labi niya.Pagkatapos ng halik ay agad na tinakpan ni Astrid ang mukha niya. Bigla siyang nahiya nang mag-sink in sa isip niya kung ano ang itinatawag sa kanya ni Xavian.“Bakit? May problema ba?”“Stop flustering me.”“What did I do?”“You just called me Mrs. Avanzado.”Napatawa si Xavian dahil doon.“What's wrong with that? Eh Mrs. Avanzado ka naman na talaga ngayon ah?”“Kahit na.”Inalis naman ni Xavian ang kamay ni Astrid na nakatakip sa mukha niya at tinitigan siya.“Alam mo bang matagal ko nang gustong idugtong sa pangalan mo ang apelyido ko? Sobrang tagal ko nang gustong gawin ’yon. At sa wakas, nangyari na. Kung alam mo lang kung gaano ako kasaya ngayon na dala-dala mo na ang apelyido ko. Everyone will know that you are mine already.”Hinampas si