Running Away With His Child의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 34

Walang nagsalita matapos maputol ang tawag. Parang huminto ang oras. Parang tumigil ang mundo. At sa gitna ng katahimikang iyon, iisa lamang ang iniisip nina Xavian at Astrid. Si Ashton.Hindi na mahalaga ang mga lihim. Hindi na mahalaga ang nakaraan. Hindi na mahalaga kung sino ang nagsinungaling o kung sino ang nagtaksil. Ang mahalaga ay maiuwi nila ang anak nila nang ligtas. At sa pagkakataong iyon, tila iyon lang ang bagay na may halaga sa buong mundo.Makalipas ang ilang minuto. Muling nagsalita si Ethan. Ngunit ibang Ethan na ito. Hindi na ang lalaking puno ng galit. Hindi na ang lalaking hinahayaang kontrolin ng paghihiganti ang buhay niya. Pagod na siya. Sobrang pagod."May alam akong lugar."Napatingin ang lahat sa kanya. Tahimik siyang tumango."May lumang rest house ang pamilya namin sa baybayin ng San Isidro."Kumunot ang noo ni Helena. At bigla itong nanlaki ang mga mata."Rafael's Cove."Tumango si Ethan."Doon kami madalas dalhin noong bata pa ako."Napahigpit ang kamao

May mga sugat na tinatahi. May mga sugat na ginagamot. At may mga sugat na hindi kailanman tuluyang nawawala. Natutunan iyon ni Xavian sa bawat araw na lumilipas. Dahil kahit tapos na ang lahat...Kahit wala nang mga kaaway. Kahit wala nang mga lihim. May isang bagay na kailangan pa rin niyang harapin. Ang nakaraan. At ang sakit na siya mismo ang dahilan.Isang linggo matapos ang pag-uusap nila ni Astrid sa veranda. Mas naging maingat si Xavian. Hindi dahil gusto niyang magpanggap. Kundi dahil ngayon lang niya tunay na naiintindihan ang ibig sabihin ng respeto. Dati, kapag may gusto siya...Kinukuha niya. Kapag may gusto siyang mangyari...Pinipilit niya. At kapag natatakot siyang mawalan...Lalong humihigpit ang hawak niya. Ngunit si Astrid...Hindi kailanman naging bagay na dapat hawakan nang mahigpit. Siya ay taong dapat mahalin. At matagal bago niya iyon natutunan."Mama!"Masayang sigaw ni Ashton habang tumatakbo palabas ng school. Agad nitong niyakap si Astrid. Kasunod naman ay lumap