All Chapters of Running Away With His Child: Chapter 21 - Chapter 30

Buong araw na hindi mapakali si Astrid. Mula nang tumawag si Attorney Herrera tungkol sa emergency custody evaluation, pakiramdam niya ay may bato na nakadagan sa dibdib niya.Kahit anong gawin niya. Kahit gaano niya piliting magpakatatag. Hindi mawala ang takot. Dahil alam niyang hindi simpleng tao ang kalaban nila. Si Victor Avanzado iyon. Isang lalaking sanay makuha ang gusto niya. At ngayon...Si Ashton ang gusto nito."Mama!"Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay.Agad siyang ngumiti."Yes, baby?""Tingnan mo!"Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna.Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid."Who's this?"Agad tumuro si Ashton."That's me."Tumuro ulit."You."At pagkatapos...Tumuro sa lalaking drawing."Daddy."Parang may kumurot sa puso niya. Hindi dahil masama.Kundi dahil sa kung gaano iyon naging natural para sa anak niya.Daddy. Hindi na Xa

Hindi si Ashton ang tunay na target. Paulit-ulit na binasa ni Victor Avanzado ang nakasulat sa maliit na card na kasama ng anonymous package. Tahimik ang buong opisina. Maging ang kanyang executive assistant ay hindi nangahas magsalita.Nakatitig lamang si Victor sa mga litrato na nakakalat sa ibabaw ng mesa. Mga litrato nina Astrid at Xavian. Magkasama. Magkatabi. May ilang kuha habang hawak ni Xavian ang kamay ni Astrid. May ilan namang kuha habang magkasama silang naglalakad kasama si Ashton. At bagama't walang anumang eskandalo sa mga larawang iyon...May kakaibang pakiramdam na bumalot kay Victor. Dahil hindi normal ang pagpapadala ng ganitong klase ng mensahe. Lalo na sa gitna ng custody case.Dahan-dahan niyang kinuha ang card. Muli. At binasa ang nakasulat. Hindi si Ashton ang tunay na target. Unti-unting kumunot ang noo niya. Dahil sa unang pagkakataon matapos ang maraming linggo...May pakiramdam siyang may mas malaking bagay na nangyayari. At hindi niya iyon gusto.Samantala.

Hindi na pinag-isipan pa ni Xavian ang desisyon. Matapos ang nangyari sa school ni Ashton...Matapos ang pagtatangkang lapitan ng tauhan ni Ethan Cervantes ang anak nila...Isa lang ang malinaw sa isip niya. Hindi na ligtas sina Astrid at Ashton sa bahay na tinitirhan nila ngayon. At wala siyang balak hintaying may mas masamang mangyari bago kumilos."No."Agad na tumanggi si Astrid nang marinig ang plano nito. Nakatayo silang dalawa sa sala habang abala si Ashton sa panonood ng cartoons. Hindi nito naririnig ang usapan. At mabuti na rin iyon. Dahil ayaw nilang maramdaman ng bata ang takot na unti-unting bumabalot sa kanilang lahat."Astrid—""No, Xavian."Napapikit siya. Dahil alam niyang matigas ang ulo ng babae. At alam din niyang hindi ito basta-basta magpapasunod. Katulad noon. Katulad pa rin ngayon.Ngunit sa pagkakataong ito...Hindi siya susuko."Someone approached our son."Mababa ang boses niya. Diretso. Walang paligoy-ligoy.Agad natahimik si Astrid. Dahil alam nitong tama siy

Tahimik ang buong bahay matapos ang tawag ni Helena. Ngunit hindi iyon ang tahimik na nagbibigay ng kapayapaan. Kundi iyong klase ng katahimikan na parang may paparating na bagyo.Nakatayo si Xavian sa terrace habang nakatitig sa madilim na kalangitan. Mahigpit ang hawak niya sa cellphone. Paulit-ulit na umiikot sa isip niya ang mga huling sinabi ni Helena."We've been looking at the wrong enemy."Sa loob ng maraming linggo, inakala nilang si Victor Avanzado ang sentro ng lahat. Ang dahilan ng galit ni Ethan. Ang dahilan ng paghihiganti. Ang dahilan ng panganib na bumabalot sa pamilya nila. Pero paano kung mali sila? Paano kung may mas malalim na ugat ang lahat? At paano kung mismong pamilya nila ang may kasalanan?"Xavian."Napalingon siya. Nakatayo si Astrid sa may pintuan ng terrace. Tahimik itong lumapit. Hindi na ito nagtatanong kung okay lang siya. Hindi na rin ito nagpapanggap na wala itong pakialam. Dahil sa puntong ito, pareho na nilang alam ang katotohanan. Kasama nila ang i

Hindi nakatulog sina Xavian at Astrid buong gabi. Paulit-ulit na umiikot sa isip nila ang banta na natanggap ni Xavian.Your son will pay the price.Sa tuwing naaalala iyon ni Astrid, parang may malamig na kamay na humihigpit sa kanyang dibdib.Tahimik siyang nakaupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan si Ashton na mahimbing na natutulog sa kabilang silid sa pamamagitan ng baby monitor. Hindi niya namalayang napalakas ang buntong-hininga niya.Agad siyang napalingon nang maramdaman ang presensya ni Xavian sa likuran niya."Nag-aalala ka."Hindi iyon tanong. Katotohanan iyon.Napakagat siya sa labi."Paano kung seryoso sila?"Mahina niyang tanong."Totoo namang seryoso."Diretsong sagot ni Xavian. Hindi siya nagsinungaling. Hindi siya nagbigay ng pekeng pag-asa. At iyon ang isa sa mga bagay na natutunan niyang pahalagahan dito.Palaging totoo. Kahit masakit.Lumapit ang lalaki at umupo sa tabi niya."Pero hindi ko hahayaang may mangyari kay Ashton."Matigas ang boses nito. Punong-pun