Semua Bab ดอกแก้วในเขื่อนธารา (ยัยหนูดอกแก้วของยัยหนูจอมเถื่อน): Bab 1 - Bab 10

ดอกแก้วในเขื่อนธารา (ยัยหนูดอกแก้วของนายหัวจอมเถื่อน)ร่างสูงกำยำผิวสีแทน ท่อนบนเปลือยเปล่าไปด้วยมัดกล้ามแน่น ๆ ของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าดิบเถื่อน พ่วงด้วยตำแหน่งผู้นำหมู่บ้านอันแสนไกลโพ้น แห่งเกาะลานตาสี กำลังหยิบยกปืนขึ้นมา ด้วยความแค้นเคืองที่มีในหัวใจต่อใครบางคน แค่เพียงรอคอยวันเวลาที่เหมาะสมจะเอาคืนเท่านั้นกระบอกปืนถูกเล็งไปที่กลางเป้าซ้อมยิงปืนภายในสนาม นายหัวเขื่อน ธารา นอกจากจะชอบซ้อมยิงปืนเป็นชีวิตจิตใจแล้ว ยังชอบใช้แรงงานอาบเหงื่อต่างน้ำ ไม่มีเวลาแม้กระทั่งดูแลตนเอง จนผิวพรรณดำด้านคล้ำแดด หนวดเคราปกคลุมรกรุงรัง ผมเผ้าก็ยังกระเซอะกระเซิงเหมือนดั่งรังนกไม่ปาน“นายหัวครับ นายหัว” สินสมุทรลูกน้องคนสนิท รีบวิ่งตรงมาที่เขายืนอยู่ พลางมองซ้ายแลขวา ด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน เหมือนกับกลัวใครจะมาเห็นเข้า“มีอะไร”“เอ่อ...นะ นายหัวกำลังซ้อมยิงปืนอยู่เหรอครับ” สินสมุทรรู้สึกตกใจ เมื่อเห็นว่าเขาเดินมาพร้อมกับปืนคู่ใจ“ก็ใช่น่ะสิ...แต่ถ้าแกไม่รีบบอกตอนนี้ ฉันอาจจะเปลี่ยนจากเป้า มาเป็น...แทนก็ได้” สายตาดุยังคงจ้องเขม็งคนตรงหน้าอย่างไม่วางตา“เอ่อ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคร

“ตามที่พ่อได้ตกลงกับท่านเจ้าสัวเอาไว้ ว่าจะยกลูกพุทธให้แต่งงานกับคุณเขื่อน แล้วพ่อเอง ก็เซ็นสัญญาตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรกับท่านไว้แล้วด้วย”พุทธดายืนอึ้ง เมื่อได้ยินคำที่ออกมาจากปากของผู้เป็นพ่อ ทั้งเจ็บใจ ทั้งแค้นเคืองไปพร้อม ๆ กัน นี่พ่อจะให้ลูกสาวแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ได้อย่างไร หน้าตาอย่างกับโจรป่า แล้วอีกอย่างพุทธดาก็มีคนรักรออยู่แล้ว ถ้าไม่ติดตรงที่ว่า พ่อให้กลับมาทำงานที่บริษัทนี้ ป่านนี้พุทธดาคงจะได้ใช้ชีวิตอยู่กินกับแฟนฝรั่ง ฉันสามีภรรยาไปตั้งแต่ที่เรียนจบแล้ว“ไม่ค่ะ ยังไงพุทธก็ไม่แต่ง ไม่แต่งกับไอ้โจรป่าห้าร้อยนี้เด็ดขาด”พุทธดาเร่งฝีเท้าเดินออกจากห้องประชุม ทำให้แทนคุณต้องรีบเดินตามหลัง เพื่อที่จะอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้น ให้ลูกสาวคนรองได้เข้าใจ“เดี๋ยวก่อนสิลูกพุทธ อย่ามาทำนิสัยไม่ดีแบบนี้นะ พ่อไม่ชอบ”“พุทธไม่สนค่ะ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง พุทธก็เป็นของพุทธแบบนี้ คุณพ่อไม่ชอบก็แล้วแต่คุณพ่อเลยค่ะ พุทธไม่สน พุทธไม่สน ได้ยินไหมคะ”“ลูกพุทธ” แทนคุณก็ยังคงเดินตามหลังลูกสาวไปจนถึงในลิฟท์ แล้วก็ยังมิวายทะเละกัน ให้คนที่อยู่ในลิฟท์ฟังดอกแก้วมองดูภาพเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความเบื่

การจัดงานแต่งงานของนายหัวเขื่อนกับดอกแก้ว ที่จะเกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ ไม่ได้ถูกใจแทนคุณมากนัก ไม่ได้จัดภายในโรงแรมใหญ่โตหรูหรา แล้วเชิญแขกมากหน้าหลายตา มีหน้ามีตาทางสังคมมาร่วมงานด้วยแต่กลับมาจัดในพื้นที่เล็ก ๆ อย่างเช่นเกาะลานตาสีแห่งนี้ ซึ่งมีแต่พวกชาวบ้านและพวกคนงานป่าเถื่อนทั้งนั้น แถมกว่าจะมาถึงเกาะลึกลับแห่งนี้ได้ ก็ต้องข้ามน้ำข้ามทะเลค่อนวัน ต่อด้วยขึ้นเรือมาอีกหลายชั่วโมง กว่าจะมาถึงที่หมายได้ ทำเอาถึงกับเหน็ดเหนื่อยกันเลยทีเดียว“จะให้ลูกสาวของผมใส่ชุดนี้จริง ๆ เหรอครับคุณเขื่อน”แทนคุณมองดูชุดที่แม่ของสินสมุทรนำมาให้ ในสายตาของแทนคุณ ชุดนี้ดูเหมือนทำขึ้นมาจากเศษผ้าธรรมดา ๆ ไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลย“ทำไมถึงจะใส่ชุดนี้ไม่ได้ ชุดนี้มันทำไมเหรอครับ” เขื่อน ธารา มองหน้าแม่สาย สลับกับมองหน้าแทนคุณอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะเขาไม่ชอบคนที่ดูถูกผู้อื่นอยู่แล้ว พอแทนคุณยิ่งทำนิสัยแบบนี้ เขายิ่งรู้สึกไม่ถูกชะตามากขึ้นกว่าเดิมอีก“ก็ชุดนี้มันดูไม่เหมาะกับลูกสาวผมเลยนี่ครับ ดูธรรมดาเกินไป ลูกสาวของผมจะแต่งงานทั้งที ผมก็ต้องการให้เธอได้รับสิ่งที่ดีที่สุด ไม่ใช่...”เธอมองไปเห็นจักรเย็บผ้า และร่อ

ใครกันที่เป็นคนบอกว่าจะไม่มาง้อ แต่ทำไมถึงได้มายืนอยู่ที่หน้าห้องของตนเอง จะเคาะเรียกให้คนที่อยู่ด้านในมาเปิดประตูให้ ก็ไม่กล้าเคาะ ทำได้เพียงแค่ เดินเซวนไปวนมาอยู่หน้าห้องประมาณสิบรอบ จนกระทั่ง...“จะเข้ามาก็เข้ามาดี ๆ ค่ะ” ดอกแก้วเปิดประตูให้ พร้อมทั้งยืนพิงอยู่หน้าประตูห้อง โดยไม่มองหน้าเขา“นี่มันห้องของฉัน ฉันจะเข้ามาตอนไหน ยังไงก็ได้ ไม่เห็นต้องรอให้เธออนุญาติ”“เหรอคะ แต่ในเมื่อดอกแก้วกับคุณ เราแต่งงานกันแล้ว ดอกแก้วมีสิทธิ์ในห้องนี้ครึ่งหนึ่งเหมือนกัน ดังนั้นดอกแก้วมีสิทธิ์ที่จะอนุญาต คนที่สามารถเข้าออกห้องนี้ได้เหมือนกันค่ะ”“เธออยากจะทำอะไรก็ทำ”“ทำอยู่แล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ถ้างั้น ฉันก็จะทำเหมือนกัน” เจ้าของห้องเดินเข้ามา แล้วถอดชุดสูท เหลือเพียงแต่กางเกงบล็อกเซอร์ลายสก็อตสีดำบาง ๆ ตัวเดียวเท่านั้น ที่เห็นทะลุไปถึงด้านใน“คุณลืมหรือเปล่าคะ ว่าดอกแก้วก็อยู่ในห้องนี้ด้วย”“ไม่ได้ลืม แต่ตั้งใจเลยล่ะ เธอจะได้ทำใจไว้ให้ชิน เพราะต่อจากนี้ไป จะได้เห็นของฉันจนชินตา”“ดอกแก้วไม่ได้อยากเห็นอะไรของคุณสักหน่อย”“แต่เธอเห็นไปแล้วนี่ ทำไงได้”พอเธอเผลอแป๊บเดียว มือหนาของเขา ได้รวบกอด

ดอกแก้วกลับมาจากแพปลา มาทำงานบ้านตามที่นายหัวได้สั่งงานเอาไว้ต่อทันที เธอทำความสะอาดบ้าน จนบ้านไร้ฝุ่นละออง หลังจากนั้นตั้งใจทำกับข้าวให้เขาสองสามอย่าง วางไว้รออยู่บนโต๊ะอาหาร แล้วนำฝาชีหวายมาครอบอาหาร เพื่อป้องกันแมลง“ป่านนี้นายหัวคงใกล้ถึงบ้านแล้ว”แล้วก็เป็นจริงดั่งคำกล่าวไว้ เขาเดินขึ้นบันไดมายังชั้นบน มานั่งพักกายที่ตรงระเบียงหน้าบ้าน ด้วยหน้าตาท่าทาง เหมือนกับคิดอะไรสักอย่าง“เธอทำกับข้าวเองเหรอ”“ค่ะ”“จะทานได้ไหม”“ทานได้ไม่ได้ พูดแบบนี้ก็ไม่ต้องทานค่ะ คนอุตส่าห์ตั้งใจทำไว้ให้” ดอกแก้วกำลังจะยกชามแกงพวกนี้ออกไป แต่ทว่าดันถูกคนมือไว คว้ากลับอย่างรวดเร็ว“จะเอาไปไหน”“ไปกินคนเดียว ไม่แบ่งคุณค่ะ”“อย่าเอาไปไหนเลย ฉันหิว มานั่งทานข้าวด้วยกันก่อนสิ”“_” เธอยอมนั่งลงไปด้วยใบหน้าบึ้งตึง“ฉันก็นึกว่าเธอจะเอาไปทิ้ง”“ทิ้งทำไมคะ คนอุตส่าห์ตั้งใจทำทั้งที เสียดายวัตถุดิบค่ะ สู้ให้หายลงไปในท้อง ยังมีประโยชน์ซะมากกว่า”นายหัวเขื่อนยิ้มบาง ๆ ให้กับคนที่นั่งตรงข้ามกัน และเธอกำลังจะตักข้าวให้กับเขา“คืนนี้อยู่คนเดียวได้หรือเปล่า ถ้าไม่ได้ ฉันจะได้ให้สิตามานอนเป็นเพื่อน พร้อมกับคนงานที่ไว้ใจได