Lahat ng Kabanata ng Ruthless CEO and Her Fake Husband: Kabanata 51 - Kabanata 60

Pinunasan ni Garry ang dugo sa kanyang bibig. Hindi niya inaasahan na ganoon kalakas si Anton—mahigit doble pa sa lakas ng kanyang instructor sa militar.Kailan pa nagkaroon ng ganoong kalakas na tao sa buong Santa Catalina?“Huwag mong isipin na makakatakas ka sa akin. Ang tanging paraan mo para mabuhay ay ang sumunod. Sino ang nag-utos sa iyo na lasunin ang hotel?”“Sa tingin mo sasabihin ko?” Puno ng bangis ang ngiti ni Garry habang pinupunasan ang kanyang bibig.Binuhat siya ni Anton at ilang beses na sinuntok hanggang sa mapasuka siya ng dugo bago muling nagtanong. “Si Daniel ba?”“Manghula ka.”“Manghula ang kapatid mo!”Sinipa siya ni Anton nang ilang ulit. Pagkatapos noon, gaano man siya tanungin ni Anton, hindi pa rin nagsalita si Garry. Kahit ilang beses siyang hiwain ng patalim ni Anton, hindi pa rin niya inilabas ang katotohanan.Sa totoo lang, bahagyang humanga si Anton sa kanya, matibay talaga ang kanyang bibig.Dahil wala nang ibang magawa, inilabas niya ang kanyang tel

“Bayaw, hindi ko sinasadya, pasensya na,” kawawang sabi ni Abigaile.“Ayos lang.” Kumuha si Anton ng ilang tissue, pinunasan ang mukha niya, at maluwag sa loob na sinabi, “Aakyat muna ako para maligo, tapos bababa ulit ako para magpatuloy sa pag-inom.”Lintik, napakalaking lugi nito.Umakyat si Anton nang bagsak ang balikat. Mabilis siyang naligo at nagpalit ng damit, saka bumaba muli makalipas ang sampung minuto.Pagkakita niya sa mesa, natigilan siya.Puro walang laman na tusok ng barbecue ang natira. Grabe naman ang dalawang babaeng ito kumain!Sa napakaikling oras, naubos nila ang dose-dosenang barbecue.'Hindi ba kayo marunong magbahagi? Hindi ba kayo marunong mahiya? Mahigit sampung kilometro ang binyahe ko para bilhin iyon!'Matalas ang mata ni Anton at nakita niyang may natitira pang isang malaking pakpak ng manok sa harap ni Marionne, kaya agad siyang sumugod dito.Ngunit bago pa siya makalapit, isinubo na ni Marionne ang huling pakpak ng manok, kinagat ito, at nasiyahang ngu

“Pakawalan mo ako! Tatawag ako ng pulis!” sigaw ni Danica.Bigla niyang naramdaman ang malamig na talim na nakadikit sa kanyang mukha. Mapanakot na sabi ng siga, “Subukan mong sumigaw ulit at hihiwain ko ang mukha mo. Tingnan natin kung paano ka pa magiging pokpok at kung may pipili pa sa’yo.”Sa sobrang takot, hindi na nangahas gumalaw si Danica at hinayaan na lamang ang lalaki na kaladkarin siya papunta sa madilim na bahagi ng eskinita.Ilang sandali lang, narinig ang tunog ng napupunit na damit.Isang luha ang pumatak sa kanyang pisngi. Pakiramdam ni Danica ay gumuho ang kanyang buong mundo.Bagama’t gumamit siya noon ng iba’t ibang paraan upang umangat sa buhay at nakasama na ang ilang lalaki, pawang may katayuan at maayos ang mga iyon. Ngunit ang lalaking nasa ibabaw niya ngayon ay amoy alak at napakadumi, dahilan upang masuka siya sa pandidiri.Ang higit niyang ikinababahala ay kung may sakit ba ang lalaking ito. Isang bagay na ikinatakot niya, pero kung mahawaan pa siya ng isan

“Paumanhin, paumanhin, hindi ko sinasadya.” Pinunasan ni Anton ang laway sa gilid ng kanyang bibig at nagpanggap na kinakabahan. “Natuwa lang talaga ako nang marinig kong darating si Mr. Clarkson kaya hindi ako nakatulog buong gabi. Baka nagka-sipon ako. Heto, punasan mo agad, baka mahawa ka pa.”Naglabas si Clarkson ng tissue at may pagkadiring pinunasan ang laway sa kanyang mukha. Gusto na sana niyang sumabog sa galit, ngunit nang maisip ang milyun-milyong deposito na maaari niyang makuha sa panloloko, pinigilan niya ang sarili.“Magmadali na tayo,” kunwaring naiinip na sabi ni Clarkson kay Marionne. “May flight pa kami mamayang gabi, at bukas kailangan naming magsiyasat sa isa pang kumpanya. Wala kaming gaanong oras.”Masamang tingin ang ibinigay ni Marionne kay Anton at galit na sinabi, “Bilisan mo at magmaneho.”Ngumiti si Anton at pumunta sa driver’s seat. Matapos ang kanyang “pagbahing test” kanina, lalo siyang nakasiguro na si Clarkson ay isang malaking manlolokong negosyante.

"Anton, ayos lang ba talaga na mang-chiks tayo?"Nakaupo si Danilo sa sasakyan, halatang hindi mapakali. Panay ang lingon niya sa paligid na para bang natatakot siyang may makakita sa kanila.Hindi sumagot si Anton. Sa halip, kumuha siya ng dokumento mula sa ibabaw ng dashboard at inihagis ito kay Danilo.Tinanggap iyon ni Danilo at mabilis na sinilip. Makalipas ang ilang sandali, biglang lumiwanag ang kanyang mukha sa tuwa.Ang hawak niya ay isang kontrata ng nabiling bahay—isang apat na palapag na villa sa New Haven na pag-aari ni Marionne, na nagkakahalaga ng mahigit isang milyon.Ang higit na ikinagulat ni Danilo ay ang pangalan ng mamimili sa kontrata.Pangalan niya iyon. Kasama pa ang kanyang ID number.Naalala niya kung paano hiningi ni Anton ang kanyang ID number ilang oras lamang ang nakalipas, at agad niyang naunawaan ang lahat. Napuno ng emosyon ang kanyang puso at namuo ang luha sa kanyang mga mata."Anton, paano mo nagawa ito?""Nangako ako sa mama mo na aalagaan kita at