Humakbang pasulong si Samantha at marahang niyakap ang babae.Amoy pa rin ng kaniyang tiyahin ang pamilyar na bango na iyon, pinaghalong banayad na mantika sa pagluluto at laundry detergent. Ibinaon niya ang kaniyang mukha sa balikat nito, paos ang kaniyang boses. "Tita, matagal na panahon na rin po.""Mabuti at nakabalik ka na, mabuti at nakabalik ka na..." Pinunasan ni Tita Min ang kaniyang mga mata, hinawakan nang mahigpit ang kaniyang kamay, at tinitigan siya nang mabuti mula ulo hanggang paa, puno ng pag-aalala ang kaniyang mga mata. "Pumayat ka, at nagdalaga ka na talaga."Maliit lang ang bahay, isang simpleng apartment na may dalawang kwarto, simple ang mg
Read more