ANMELDENPlano nitong manatili pa ng dalawang linggo bago bumalik sa Kyoto, dahil ang edukasyon ng bata ang kaniyang pangunahing priyoridad.
Pumili siya ng isang top international kindergarten sa Kyoto, kung saan ang taunang matrikula ay katumbas na ng ilang taong kita ng isang ordinaryong tao.
Alam niya na matatag ang loob ni Samantha at baka mag-alala ito sa bayarin sa ma
Ang assistant naman, na may napakatapat na ekspresyon, ay nagsabi ng totoo."Kayo po, Young Master. Nag-utos po kayo na may mahahalagang aasikasuhin ngayong gabi, at dapat po ang pinakamapansing kotse ang ihanda."Huminga nang malalim si Adam, pakiramdam niya ay mababaliw na siya sa sobrang tapat at prangkang assistant na ito.Sino ba ang kumuha sa napakatalinong assistant na ito noon?Wala man lang itong pakiramdam sa sitwasyon. Nagbigay na siya ng napakaraming hudyat, ngunit hindi pa rin nito napansin.Hindi pa rin naglakas-loob ang assistant na magtago ng kahit ano, habang itinutuwid ang kaniyang likod."Ka
Ang lalaking tinawag sa pangalan ay naugong sa isang mahabang tawa.Bahagya niyang ibinaba ang kaniyang ulo, at ang kaniyang sunglasses ay bumaba sa kaniyang ilong, kaya naman sa wakas ay lumitaw ang kaniyang mga mata—napakahusay at napakagandang mga mata na may medyo nakataas na gilid at may malalim na kulay."Ate, narito ako. Napakaganda pa rin ng boses mo," bulong ni Adam.Naalala niya ang mga gabi kung saan ang pigil na paghinga at hindi mapigilang pag-iyak ng babae ay muntik nang magpatino sa kaniya.Nag-igting ang katawan ni Adam sa isang sandali at napatingin sa ibaba. Shet, talagang may nagawa siya sa kaniya.Ang kaniyang kanang kamay ay natural n
Inikot naman ni Hannah ang kaniyang mga mata nang walang pag-aalinlangan at bumulong sa kaniyang tabi, "Napakadrama naman."Bahagyang itinagilig ni Samantha ang kaniyang ulo, nanliit ang kaniyang mga mata, at tinitigan si Azeneth bago dahan-dahang ibinuka ang kaniyang mapupulang labi."Oh, dahil sa huli, hindi kailanman nagkaroon ng pakialam si Lucien sa kahit anong walang kwentang kasunduan sa kasal."Whoosh—Ang buong opisina ay biglang naging tahimik, at ang tanging maririnig na lang ay ang marahang paghinga ng mga tao.Lahat ng empleyado ay napalaki ang mga mata, hindi makapaniwala sa kanilang naririnig.Matagal-tagal na rin nilang nakakasama s
Tinitigan ni Samantha ang mensahe sa kaniyang cellphone, at ang kaniyang mapuputing pisngi ay biglang nagbago patungong matingkad na pula.Saktong pagkatapos niyon, tahimik na itinulak ni Hannah ang pinto ng opisina nang may kaunting uwang. Isinungaw niya ang kaniyang ulo habang may misteryosong mukha."Sami! jusko! Ang karibal mo sa pag-ibig kay Lucien, pumunta rito sa kumpanya!" bulong ni Hannah. Bilang kaniyang numero unong tagahanga, kailangan niya itong ipaalam agad.Ipinid ni Samantha ang screen ng kaniyang cellphone at nag-angat ng tingin,"Anong karibal sa pag-ibig ni Lucien?""Si Azeneth!" pumasok na nang tuluyan si Hannah habang mas ibinababa ang boses."Yung
Mabilis at maayos na pumasok ang mga bodyguard tulad ng ipinag-utos sa kanila.Maingat nilang ipinatong ang mga bitbit na gift box sa bakanteng espasyo sa may entrada, na mabilis na naging parang isang munting bundok.Nang makita ni Tita Min ang tila mayayamang regalo na nakatambak doon, lumaki nang bahagya ang kaniyang mga mata.Kumunot ang kaniyang noo at napakagat-labi habang paulit-ulit na ikinakaway ang kaniyang mga kamay sa labis na pagka-ilang."Lucien, ano ka ba... hindi ito maaari! Masyadong mahalaga ang mga ito, paano ko tatanggapin ang ganito karaming bagay mula sa 'yo? Hindi, hindi, kailangang ibalik 'yan ng mga bata sa kotse..."Humarap sa kaniya si Lucien na may mas seryosong ekspresyon kaysa sa mga
Sabagay, gustong-gusto niya ang malamig at hindi madaang ugali ng kaniyang baby. Mas may hamon, mas masarap habulin.Ang minamahal niya sa babae ay ang kakayahan nitong iakyat siya sa ulap sa isang sandali, at pagkatapos ay agad siyang ihuhulog sa malalim na kabiguan. Bukod sa kaniya, wala nang iba pa.Itinaas niya ang kamay na binalot sa baywang ni Samantha kanina, inilapit ang kaniyang mga daliri sa ilong, at huminga nang malalim."Amoy na amoy pa rin ang kaniyang pabango sa mga daliri ko. Napakabango."Isang munting ngiti ang muling lumitaw sa kaniyang mga mata, at ang kaniyang maitim na balintataw ay naging malalim at misteryoso, parang dagat sa gitna ng gabi."Sayang, nawalan ako ng pagkakataon na hilah
"Tuloy."Binuksan ni Assistant Chen ang pinto at pumasok, tsaka huminto sa harap ng kaniyang lamesa. Magalang nitong sinabi,"Director Samantha, pinapatawag po kayo ni
Hindi pa rin natitinag si Lucien, "Wala akong pakialam. Mas magiging cute pa ang magiging mga anak namin ng asawa ko sa hinaharap."At siguradong magiging kamukha niya ang lahat ng iyon, sa isip pa lang niya ay napakacu
"Tatandaan ko ito ngayon. Pag-uusapan natin at reresolbahin natin ito nang maayos kapag pwede ka na."Natulala si Samantha. Hindi sya nakakilos agad.Sa huli, umalis din si
"Wife, hindi lang naman kamay ang kaya kong gamitin... kaya ko ring gamitin ang bibig ko," pabulong na sabi ni Lucien, mababa at paos ang boses, puno ng pambubuyo."...Sasapakin talaga kita!" Ang posisyon na ito ay nagp







