All Chapters of หย่าให้รักหวนคืน: Chapter 21 - Chapter 30

อนิรุจยืนมองตวงรักเดินจากไป ร่างสูงทรุดลงกับพื้น เมื่อคิดว่าคงไม่มีทางได้เธอกับลูกคืนมา เขาคงน่ารังเกียจมาก เธอถึงให้คนอื่นมารับกลับแบบนี้ พรุ่งนี้เขาตั้งใจว่าจะพาเธอกลับไปส่งที่บ้าน และคุยเรื่องลูกเพื่อช่วยกันเลี้ยงดู แค่คืนเดียวเขาขอเธอมากไปเหรอ “ตวงผมขอโทษ คุณไม่รักผมแล้วเหรอตวง” อนิรุจถามคำถามนี้ซ้ำ ๆ เขาผิดเองที่ทิ้งขว้างและมองข้ามความรักของเธอมาตลอด เพราะอารมณ์ชั่ววูบและความหลงแค่เพียงชั่วคราว เลยทำให้ครอบครัวถึงพังลง “ตวงรักผมรักคุณนะครับ” บอกรักเป็นครั้งที่ร้อย แต่ไม่มีใครรับฟัง ตวงรักไปแล้วต่อไปนี้เธอคงมีชีวิตใหม่ ชีวิตที่ไม่มีผู้ชายอย่างเขาเข้าไปเกี่ยวข้อง มือหนาปาดน้ำตาออกจากหน้า ลุกขึ้นจากพื้นเมื่อนึกได้ว่าเขาเองก็ต้องกลับไปจบปัญหาที่ค้างคาเช่นกัน “แน่ใจนะว่าเค้าไม่ได้ทำอะไรพี่” สีตะลาถามพี่สาวเมื่อนั่งกันมาในรถ ธนิกทำหน้าที่ขับรถ อดสงสารตวงรักไม่ได้ที่ต้องเจอเรื่องร้าย ๆ ไม่จบไม่สิ้น เรื่องนี้เขาจะไม่ยุ่งเพราะเป็นคนนอก ได้แต่รับฟังเงียบ ๆ มาตลอดทาง “พี่ไม่เป็นไร ต้องขอบคุณและขอโทษคุณนิกด้วยนะคะ ฉันทำให้ทุกคนเดือดร้อนไปหม

ตวงรักรู้สึกตัวในเวลาต่อมา มือบางลูบลงที่ท้อง เธอเจ็บท้องมาก ธนิกจึงพาเเวะโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด “ตวงรู้สึกตัวแล้วเหรอลูก” คำถามของแม่ทำให้น้ำตาไหลออกมา แม่และน้อง ๆ ยืนอยู่ข้างเตียง เธอทำให้แม่กับน้องเป็นห่วงอีกแล้วใช่ไหม “แม่ตวงเจ็บท้อง” “ปลอดภัยแล้วลูก ขวัญเอยขวัญมานะลูก” อมราลูบมือลงบนศีรษะแล้วปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของลูก “ลูกล่ะแม่ ลูกตวงอยู่ไหน” “หมอให้อยู่ในตู้อบก่อนพี่ตวง หลานคลอดก่อนกำหนด หมอขอดูอาการก่อน ไม่ต้องห่วงนะพี่ เตยไปดูมาแล้วจ้ำม่ำแข็งแรงมากเลยพี่” สีตะลาบอกกับพี่สาว “ผู้หญิงหรือผู้ชายเตย” “ผู้ชายพี่” “พี่อยากไปหาลูก พาพี่ไปหน่อยนะ” “ใจเย็น ๆ พี่ หมอบอกว่าถ้าไม่มีอะไรตอนบ่ายก็เอามาส่งแม่แล้ว ไม่ต้องห่วงนะพี่ หลานแข็งแรงดี” “แม่ว่าตวงพักผ่อนดีกว่านะลูก เก็บเเรงไว้รับมือกับลูก รู้ไหมเป็นแม่มันเหนื่อยมาก แต่ถึงจะเหนื่อยแต่ก็มีความสุข ไม่ต้องคิดมากนะลูก แม่อยู่ตรงนี้ แม่จะช่วยหนูดูแลลูกเอง” อมราบอกกับลูกสาว “เตยก็จะช่วยพี่เลี้ยงหล

เมื่อถึงกำหนดเดินทางอนิรุจอยากไปหาตวงรักอีกครั้ง แต่ก็ต้องข่มใจเอาไว้ ชายหนุ่มหยิบมือถือขึ้นมา พิมพ์ข้อความแล้วส่งอีเมลให้เธอ ที่เลือกส่งอีเมลเพราะไม่อยากให้ตวงรักเปิดอ่านตอนนี้ หวังว่าหลังจากนี้ชีวิตของตวงรักจะมีแต่ความสุข ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเขาจะอวยพรให้เธอเสมอ วีนัสยังตามเขาไม่เลิก เขาตัดสินใจตัดขาดจากเธอ อยากไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ที่นั่นคงทำให้เขาลืมตวงรักกับลูกได้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะไม่นอกใจ และจะรักเธอให้สมกับที่เธอรักเขา จากกันครั้งนี้ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะได้เจอกัน เขาจะเก็บเธอไว้ในใจตลอดไป ตวงรักออกจากโรงพยาบาลในช่วงสายของวัน ศรันภพทำหน้าที่เป็นคนขับรถ สีตะลาอาสากลับมาจัดเตรียมบ้านเพื่อต้อนรับหลาน ตั้งแต่เช้าอาการของพี่สาวก็แปลกไป เขาเห็นตวงรักเหม่อลอยและมองโทรศัพท์มือถือบ่อยครั้ง “มีอะไรหรือเปล่าพี่ตวง” ถามด้วยความห่วงใยเมื่อเห็นพี่นั่งเหม่อและมองแต่มือถือ “ไม่มีอะไรจ้ะ ไปเถอะพี่อยากกลับบ้านแล้ว” บอกกับน้อง เมื่อลืมตัวจนน้องจับสังเกตได้ “กลับบ้านเรานะลูก” บอกกับคนในอ้อมแขน เมื่อศรันภพเคลื่อนรถออกจากโรงพยาบาล น้ำตาไหลลงมาอีกครั้

ในที่สุดสีตะลาก็ใจอ่อนยอมตกลงแต่งงานกับธนิก ท่ามกลางความสุขและความยินดีของทุกคนในครอบครัว โดยเฉพาะศรันภพที่ดีใจจนออกนอกหน้า เพราะเชียร์คู่นี้มานานและไม่อยากให้พี่สาวปฏิเสธคนดี ๆ งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่บ้านเจ้าสาวและมีงานเลี้ยงฉลองที่โรงแรมของฝ่ายเจ้าบ่าว บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความสุข ตวงรักช่วยดูแลงานในครัวเป็นส่วนใหญ่ ไม่อยากเข้าไปในงานของน้องเพราะเป็นแม่หม้ายหย่าสามี ถึงจะไม่ถือสาแต่ก็เกร็งใจญาติฝ่ายเจ้าบ่าว แสนดีเล่นสนุกตามประสาเด็ก เด็กน้อยตื่นเต้นที่เห็นคนมาเต็มบ้าน ตวงรักต้องคอยปรามลูกเพราะกลัวลูกจะไปขวางแขกเหรื่อที่มาในงาน “พี่ตวงมาถ่ายรูปกัน” สีตะลาเข้ามาเรียกพี่สาว “ทำไมหน้ามันแบบนี้ล่ะพี่ ให้ช่างแต่งหน้าเติมแป้งหน่อยนะ ทำไมมาอยู่ในครัวล่ะ วันสำคัญของเตย เตยอยากให้พี่ตวงอยู่ข้าง ๆ เตยนะคะ” “พี่อยู่ในครัวดีแล้ว แสนดีหายไปไหนนะ” ตวงรักบอกกับน้อง ก่อนจะมองหาลูก “อยู่กับคุณนิกน่ะค่ะ เตยเห็นคุณนิกอุ้มอยู่” “ซนจริงแสนดี” “อย่าดุหลานเลยพี่หลานคงมีความสุข ที่เห็นเตยแต่งงาน ไปค่ะไปถ่ายรูปกัน แล้วไม่ต้อง

“เล่นน้ำกันไหมพ่อ” เมื่อต่อเลโก้ไปนาน ๆ แสนดีก็เริ่มเบื่อ เด็กน้อยชวนพ่อเล่นน้ำเพราะอากาศร้อนเลยนึกสนุก “พรุ่งนี้ได้ไหม วันนี้แขกเต็มบ้านเลย ไว้พรุ่งนี้นะลูก” อนิรุจบอกกับลูกเพราะเห็นว่าวันนี้คงไม่เหมาะถ้าจะเล่นน้ำกับลูก “แสนดีเตรียมตัวไปอาบน้ำได้แล้วลูก เดี๋ยวเราต้องไปโรงเเรมกันนะ” ตวงรักบอกกับลูก ก่อนจะหันมาหาคนเป็นพ่อ “คุณก็กลับได้แล้วค่ะ เดี๋ยวฉันต้องพาลูกไปงานเลี้ยงที่โรงแรม” “พรุ่งนี้ผมมาหาลูกได้ไหม” อนิรุจขออนุญาตคนเป็นแม่ “พรุ่งนี้คงไม่เหมาะ ไว้อาทิตย์หน้าก็แล้วกันค่ะ” เธอตัดบทเพราะไม่อยากให้เขามาที่นี่ อีกอย่างเธอรับปากน้องไว้แล้ว น้องคงไม่สบายใจถ้าเธอให้เขาเข้ามาวุ่นวายในบ้านบ่อย ๆ “พรุ่งนี้นะครับแสนดี พรุ่งนี้พ่อจะมาเล่นน้ำด้วยนะครับ” อนิรุจบอกกับลูก แล้วหอมศีรษะลูกฟอดใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปหาอดีตภรรยา ตาคู่คมจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของหญิงสาว ก่อนจะไล่เรื่อยไปตามเนื้อตัวของเธอ ตวงรักสวยขึ้นจากเดิมเป็น กอง เธอคงมีความสุขที่ไม่มีเขาอยู่ในชีวิต “เชิญค่ะ ออกประตูหลังนะคะ ฉันจะให้พี่แอ๋