Todos los capítulos de Trapped with Mr. Billionaire: Capítulo 241 - Capítulo 250

Biyernes ng gabi. Ang pamilyar na amoy ng piniritong tilapia, laing, at mainit na kanin ay pumuno sa maliit ngunit maaliwalas na dining room ng pamilya Tantoy. Mula sa kanyang inuupuan, tahimik na pinagmamasdan ni Regine ang lalaking kaharap niya sa hapag-kainan.Si Jason Hernandez, ang makisig at sikat na Math teacher ng San Isidro High School, ay kasalukuyang nakikipag-kamayan sa pagkain kasama ang kanyang amang si Kapitan Nestor. Ngunit bago ito sumubo, nakita ni Regine kung paano palihim na nag-pump si Jason ng tatlong patak ng mamahaling hand sanitizer, maingat na ipinahid iyon sa kanyang mga daliri, at hinintay matuyo bago humawak sa pritong isda.Hindi mapigilan ni Regine ang pag-usbong ng isang matamis na ngiti sa kanyang mga labi. Sa kabila ng pagiging maarte sa balat at sa kalinisan, walang-reklamong sumasabay si Jason sa simpleng buhay ng kanyang pamilya. Nakikipagtawanan ito kay Kapitan Nestor tungkol sa pagbuhos ng semento sa kanilang lote noong nakaraang linggo, habang p

Lunes ng umaga sa San Isidro High School, at para kay Regine, ang pagsisimula ng linggo ay nangangailangan ng dalawang tasa ng matapang na kape at isang napakahabang pasensya. Ngunit hindi ang mga maiingay na estudyante o ang patong-patong na lesson plans ang sumusubok sa kanyang katinuan ngayon.Ang dahilan ng kanyang malalim na pagbuntong-hininga ay ang lalaking nakatayo sa kabilang dulo ng faculty room.Mula sa kanyang desk, tahimik na pinagmamasdan ni Regine si Jason Hernandez. Nakasuot ang binata ng isang perpektong plantsadong lavender silk polo na mahigpit na nakasuksok sa itim nitong slacks, nagpapalitaw sa makitid nitong baywang at malalapad na balikat. Hawak ni Jason ang kanyang pink na portable fan sa isang kamay habang pilit na pinapaliwanagan si Sir Gary tungkol sa kalidad ng mga whiteboard markers na ibinigay ng eskwelahan."Sir Gary, look at this ink consistency. It's practically translucent!" matinis na reklamo ni Jason, pumipilantik ang mga daliri sa hangin. "Paano ma

Isang matamis at payapang Biyernes ng hapon ang sumalubong kay Regine paglabas niya ng school. Hawak niya sa isang kamay ang isang paper bag na naglalaman ng paboritong truffle pasta ni Jason mula sa isang sikat na resto, at sa kabilang kamay naman ay ang access card ng condo ng binata. Ngayong araw kasi ang ikalawang buwan ng kanilang opisyal na relasyon, at naisipan niyang surpresahin ang kanyang Griyegong Diyos na nagpaalam na uuna nang umuwi dahil may "matinding skincare emergency" daw itong kailangang asikasuhin.Habang nasa loob ng elevator paakyat sa floor ni Jason, hindi maalis ang malapad na ngiti sa mga labi ni Regine. Buong linggo siyang parang nakalutang sa ulap. Suportado sila ng mga magulang niya, at higit sa lahat, suportado rin sila ng Papa ni Jason na isang mabait at marangal na pulis. Sa paningin niya, perpekto na ang lahat. Wala na siyang mahihiling pa.Tumunog ang elevator at mabilis na naglakad si Regine patungo sa pinto ng unit. Itinapat niya ang card sa digital

Nanginginig ang mga kamay ni Regine habang mahigpit na nakahawak sa basong baso ng malamig na tubig na iniabot ni Lorraine. Rinig na rinig niya ang pagtama ng mga patak ng ulan sa bubong ng apartment, tila nakikisabay sa walang-tigil na pag-agos ng kanyang mga luha. Nakabalot siya sa isang makapal na kumot, ngunit pakiramdam niya ay nakababad pa rin siya sa yelo.Nasa harap niya si Lorraine, nakaluhod sa sahig at hawak ang kanyang nanginginig na mga tuhod. Ang mukha ng kanyang matalik na kaibigan ay pinaghalong gulat, pag-aalala, at unti-unting namumuong galit."Besh, huminga ka nang malalim," malumanay na utos ni Lorraine, pinupunasan ang mga luha sa pisngi ni Regine gamit ang sariling hinlalaki. "Ano bang nangyari? Anong asawa? Anong bilyonaryo? Imposible namang si Sir Jason ang tinutukoy mo. Yung lalaking nag-iiskandalo dahil sa alikabok sa electric fan?"Isang mapait at basag na hikbi ang kumawala sa mga labi ni Regine. Ibinaba niya ang baso sa maliit na center table dahil baka ma

Lunes ng umaga. Ang bawat hakbang ni Regine papasok sa tarangkahan ng San Isidro High School ay kasing-bigat ng tingga. Suot niya ang kanyang pamilyar na peach na uniporme, ngunit ngayon, pakiramdam niya ay isa itong uniporme ng bilanggo. Sa loob ng kanyang tote bag, maingat na nakatupi ang kulay pink na silk handkerchief ni Jason. Nilabhan niya iyon kahapon at pinlantsa, pilit na inaalis ang mga mantsa ng putik at ulan, tila ba sa paggawa nito ay malilinis din niya ang dumi ng mga kasinungalingang naiwan sa kanyang puso.Pagpasok niya sa faculty room, agad siyang sinalubong ng nakasanayang ingay. Tunog ng mga nag-uusap na guro, ang pag-print ng mga test papers, at ang amoy ng murang 3-in-1 na kape. Ngunit para kay Regine, ang lahat ng iyon ay nagmistulang blangkong ingay. Ang mga mata niya ay kusa at taksil na dumapo sa kabilang dulo ng silid.Walang tao sa desk ni Jason.Wala ang kanyang pink na portable fan. Wala ang mamahaling humidifier na nagbubuga ng amoy lavender. Wala ang mak