Todos los capítulos de Trapped with Mr. Billionaire: Capítulo 221 - Capítulo 230

Nang makarating sina Regine at Jason sa beachfront kung saan nakaset-up ang malaking bonfire, halos hindi na magkarinigan ang mga tao sa lakas ng tawanan at kanta mula sa bitbit na bluetooth speaker ni Sir Mark. Pinalibutan ng mga guro at ilang resort staff ang naglalagablab na apoy, may mga hawak na inihaw na hotdog, marshmallows, at mga baso ng malamig na beer o juice.Sa sandaling lumitaw ang dalawa, agad na umalingawngaw ang pambubuska ng buong English at Math department."Ayan na ang mga nag-shooting ng teleserye sa dilim!" pang-aasar ni Sir Gary, sabay taas ng kanyang baso ng beer. "Akala namin nilamon na kayo ng alon, eh! Sir Jason, nasaan na ang ipinangako mong drinks? Natuyo na ang lalamunan ko kakahintay sa inyo!"Mabilis na bumitaw si Jason sa pagkakahawak sa kamay ni Regine. Inayos nito ang pagkakabutones ng kanyang white shirt, pumamewang, at buong-giting na tinaasan ng kilay ang mga kasamahan."Excuse me, Sir Gary! Wala pong nilamon ng alon, baka gusto mong ako ang lumam

Nabusog nang husto si Jason sa inihandang hapunan ni Aling Susan. Matapos ang masaganang kainan na puno ng kwentuhan tungkol sa nangyari sa resort at panunukso ni Kapitan Nestor tungkol sa "amoy palengke" na pasalubong, nagpaalam muna ang matatanda para manood ng balita sa sala.Dahil medyo pagod na rin sa byahe at busog na busog, inalok ni Regine si Jason na umakyat muna sa kanyang kwarto sa ikalawang palapag para makapagpahinga kahit sandali bago ito mag-drive pauwi sa kanilang subdivision.Pagpasok nila sa kwarto, agad na umikot ang mga mata ni Jason na parang isang interior designer at beauty guru na pinagsanib. Kulay pastel pink at puti ang tema ng kwarto ni Regine, maayos at malinis, pero siyempre, hindi pinalagpas ni Jason ang pagkakataong mag-inspeksyon.Dumiretso ang binata sa maliit na vanity mirror ni Regine. Pinagmasdan nito ang iilang bote ng lotion at baby powder na nakapatong doon, at saka napabuntong-hininga nang malalim."Jusko, Regine. Isa lang ang serum mo? At... te

Sabado ng umaga. Isang linggo na ang lumipas simula nang ibagsak ni Jason Hernandez ang pinakamalaking pasabog sa buhay ni Regine, ang Deed of Sale ng isang lote sa Cabadbaran na nakapangalan sa kanilang dalawa.Sa loob ng isang linggong iyon, parang lumulutang sa alapaap si Regine. Tuwing nagtuturo siya, bigla na lang siyang napapangiti kapag naaalala niya ang asul na folder. Tuwing nagche-check siya ng test papers, nai-imagine niya ang magiging disenyo ng kusina nila."Huy, Donya Regine. Baka naman matunaw 'yang kape mo kakatitig mo."Nabalik sa reyalidad si Regine nang pitikin ni Lorraine ang hangin sa mismong tapat ng mukha niya. Nasa sala sila ng bahay nina Regine. Nakasuot lang si Regine ng simpleng maong pants at puting t-shirt, habang si Lorraine ay walang-awang nilalantakan ang natirang dried pusit na pasalubong pa ni Jason mula sa resort."Hindi pa rin kasi ako makapaniwala, besh," nakangiting buntong-hininga ni Regine, napasandal sa sofa. "Lote, Lorraine. Lupa. Ang mahal-ma

Walang tigil ang paghampas ng ulan sa malalaking salamin ng bintana, tila nakikipagsabayan sa mabilis at mabigat na pagtambol ng puso ni Regine. Sa loob ng madilim na kwarto, ang tanging nagbibigay ng liwanag ay ang mahinang ilaw mula sa lampshade at ang paminsan-minsang kidlat na nagpapalinaw sa perpektong hugis ng mukha ng lalaking nasa ibabaw niya.Wala na ang maarteng Jason. Wala na ang lalaking nagrereklamo sa dry skin at humidity. Ang nakatitig ngayon kay Regine ay isang lalaking nag-aapoy sa pagnanasa, ang mga mata ay madilim at uhaw, nag-uumapaw sa panlalaking awtoridad na pilit nitong itinatago sa araw-araw."Jason," nanginginig ngunit nananabik na usal ni Regine. Ang sarili niyang boses ay tila isang estranghero sa kanyang pandinig, paos at punong-puno ng pangangailangan.Binitawan ni Jason ang pagkakadiin sa mga pulso ni Regine. Dahan-dahan, inilipat nito ang kanyang maiinit at malalaking palad sa gilid ng baywang ng dalaga, hinahagod ang kurba ng katawan nito mula sa labas

Lumipas ang ilang oras mula noong puno ng tawanan nilang almusal, ngunit tila walang balak sina Regine at Jason na lisanin ang malamig at mabangong apat na sulok ng condo unit. Sa labas, unti-unti nang humupa ang ambon, nag-iiwan ng isang tamad at maaliwalas na Linggo ng hapon.Sa loob ng kwarto, abalang-abala si Jason sa tapat ng kanyang malawak na walk-in closet. Nakasuot lamang ito ng kulay abong sweatpants na mababa ang pagkakapwesto sa kanyang baywang. Wala itong pang-itaas. Bawat pag-abot nito ng mga hanger ay nagpapamalas ng matitigas na kalamnan sa likod, balikat, at braso, isang perpektong pigura na kailanman ay hindi aakalaing pagmamay-ari ng isang lalaking mas maarte pa sa skincare kaysa sa karamihan ng mga babae."Babe, tignan mo 'to," seryosong litanya ni Jason habang may hawak na dalawang silk polo. Hindi man lang ito lumilingon. "Should I color-coordinate my wardrobe by shade or by brand? Kasi kapag by shade, medyo magulo tingnan 'yung mga lapel, pero kapag by brand nam