Trapped with Mr. Billionaire의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

Malalakas na patak ng ulan ang halos bumubulag kay Lorraine habang naglalakad siya sa gilid ng madilim na kalsada. Sinamahan pa ng malamig na hangin kaya wala siyang nagawa kundi yakapin na lang ang sarili at pasimpleng nagsisisi kung bakit pa niya tinuloy ngayon ang plano niya.Mahigpit niyang hawak ang payong ngunit halos mawalan na iyon ng silbi dahil sa napakalakas na hangin. Kahit gaano pa kalakas ang kapit niya ay mas malakas pa ang bugso ng hangin. Basa na ang mahaba niyang buhok, maging ang simpleng red dress na suot niya ay dumikit na sa kaniyang balat dahil sa ulan.Napabuntong-hininga siya habang pilit na pinoprotektahan ang folder na hawak niya.“Grabe naman kasi ang ulan na ‘to, kahit kailan panira talaga, eh,” mahina niyang bulong sa sarili. “Sana pala hindi ko na lang tinuloy ngayon. Pwede naman kasing ipagpabukas na lang.”Pero kanina rin naman kasi no’ng lumabas siya ng boarding house niya ay hindi pa ganito kalakas ang ulan. Sayang trip lang siguro siya ng ulan. Sinu

Nagising si Lorraine dahil sa sikat ng araw na tumatama sa makapal na kurtina ng silid na parang dumadapo rin iyon diretso sa mukha niya. Ayaw pa niya sanang bumangon dahil hinihila siya ng kaniyang ulo na sobrang sakit ngayon at mabigat pa. Maliban pa don, sobrang bigat din ng katawan niya.Pero kahit anong nararamdaman pa niya, kailangan niyang bumangon at baka ma-late pa siya sa trabaho niya.Dahan-dahan siyang napakurap habang nakatitig sa kisame. Ilang segundo pa siyang nanatiling walang galaw, tila pilit inuunawa kung nasaan siya. Wala siya sa kwarto niya dahil hindi ganito kaganda ang kwarto niya. Ni one-fourth nga yata ay hindi niya matumbasan ang ganda ng kwarto kung nasaan siya ngayon.Mas lalo yatang sumakit ang ulo niya.Sh!t, nasaan ako? Bulong niya sa sarili.Hanggang sa may naamoy siya na mamamahaling pabango. Pabango na hindi masakit sa ilong. Pero kahit anong amoy niya ay hindi niya matandaan kung kaninong pabango iyon. Bumangon na lang siya at pinalibot ang mga mata

Tahimik ang buong sala pagkatapos ng matigas na pagtanggi ni Lorraine. Ni sa panaginip niya ay hindi niya inaasahan na may makikipag-deal sa kaniya ng ganito. Alam naman niyang maganda talaga siya at hindi maikakaila iyon, pero ayaw naman niyang magkaroon ng first boyfriend sa ganitong paraan.Nakaupo pa rin si Tyron sa kabilang sofa habang nakakrus ang isang paa na para bang nakadagdag iyon sa kagwapohan nito. Nakapatong pa ang isang braso nito sa sandalan at hawak ang tablet na kanina pa pinagmumulan ng sakit ng ulo niya.At sa totoo lang ay naiinis na si Lorraine. Gusto niya itong sapukin sa panga pero hindi niya magawa. Hindi naman siya mapupunta sa ganitong sitwasyon kung hindi dahil sa damuho na ‘to. Pero ang lalaking damuho na ‘to ay parang chill lang na nakaupo, nakadekwatro pa!Mas lalo tuloy umakyat sa ulo niya ang inis niya. Pakiramdam niya kasi ay hindi siya nakikipag-usap sa isang lalaking sangkot sa iskandalo.Parang CEO pa ito na nasa boardroom lang nito at nagpe-presen

Mabigat ang pakiramdam ni Lorraine habang naglalakad palabas ng opisina ng principal. Hindi niya inakalang sabay-sabay na darating ang problema niya, di man lang na-traffic. Eksaktong-eksakto talaga ang pagdagsa na para bang pumayag siya.Bawat hakbang niya ay mabibigat, pakiramdam niya ay mas mabigat pa ang bawat hakbang niya ngayon kumpara noong papasok siya kanina sa paaralan.Hindi niya inaasahang ganoon kalaki ang problema ng school nila. Patawa-tawa pa nga lang lahat last week tapos malaki na pala ang problema nila.Tatlong buwan. Isipin mo tatlong buwan na lang.Tatlong buwan na lang ang itatagal ng paaralan kung walang magbabago. Dios ko naman.Tatlong buwan.Paulit-ulit na umuukit sa isip niya ang mga salitang iyon. Saan na lang siya pupulutin after ng three months? Hindi niya alam kasi wala naman siyang back-up plans. Oo, may mga oras na gusto niyang umalis sa trabaho niya pero hindi naman niya inakala na mismong ang trabaho niya ang magpapaalis sa kaniya.Napahigpit ang haw

Hindi mawala-wala sa isip ni Lorraine ang sinabi ng guard habang bumibiyahe sila papunta sa Zaragoza Mansion. Tahimik siyang nakaupo sa loob ng van habang nakatanaw sa bintana. Mabilis na lumilipas ang mga gusali at sasakyan pero hindi roon nakatuon ang atention niya.Abala kasi ang isip niya sa isang bagay o sa isang tao, mukhang mas tama siguro iyon. Walang iba kung hindi si Tyron Zaragoza.Napabuntong-hininga siya at napaisdmid. Bakit niya ba kasi iniisip ang mokong na ‘yon? Ang dami niyang dapat isipin eh. Dinadagdagan pa ng Tyron na ‘to.Hindi niya maintindihan kung bakit bigla siyang naging curious sa ex-girlfriend nito. Hindi naman niya iyon dapat iniisip. Wala naman siyang pakialam. Hindi naman sila totoong magkasintahan. At isa pa, hindi pa nga sila nagkakasundo pero bakit parang naiinis siya?