Todos los capítulos de Falling for the Billionaire Daddy: Capítulo 71 - Capítulo 80

Chapter 71"Son..." Mahina ngunit puno ng pananabik na tawag ni Mommy. "What if I visit my grandson tomorrow?"Napangiti ako. Halatang hindi pa rin siya makapaniwalang may apo na pala siya.Kanina pa siya hindi mapakali. Parang gusto na niyang makita agad muli si Caleb. Napailing ako habang nakangiti."Mom..." wika ko, "He has classes tomorrow. Baka maistorbo natin siya."Bahagyang nalungkot ang kanyang mukha."Oh..." tugon nito, "Then... I'll go there too."Natatawa niyang sabi."I'll wait until his classes are over."Napatawa ako."Mom... You're too excited.""Of course!"Masaya niyang sagot."I waited five years to meet my grandson. Now that I finally found him... I don't want to waste another day."Napangiti ako.Naupo ako sa tabi niya sa sala. "Let's not rush things. Althea just started trusting us again. I don't want her to feel pressured."Tahimik siyang tumango."I understand.""I don't want to make her uncomfortable either."Huminga siya nang malalim bago muling ngumiti."The

Chapter 73Kaya gagawin ko ang lahat. Para muling sagutin ako ni Althea. At maging akin siyang muli. Hindi na ako magmamadali. Hindi ko siya pipilitin.Alam kong ang tiwalang nasira ay hindi naibabalik sa isang araw lamang.Kailangan ko itong paghirapan..Patunayan sa kanya. Na nagbago na ako. Na hindi na ako ang lalaking madaling magpadala sa kasinungalingan. Na kaya ko nang ipaglaban ang babaeng mahal ko.At higit sa lahat ay ang aming anak. Napangiti ako habang nakatanaw sa bintana ng sasakyan. Naalala ko ang sinabi ni Caleb kagabi."Dad, you need to win Mommy's heart first."Napatawa ako nang mahina."Tama ka, buddy."Mahina kong bulong."Hindi lang basta panliligaw ang gagawin ko.""I'll make her fall in love with me all over again."Makalipas ang ilang minuto ay huminto ang sasakyan sa harap ng Del Monte Company.Pagkababa ko ay agad akong sinalubong ng aking secretary."Good morning, Mr. Del Monte.""Good morning."Maikli kong bati."Sir, your nine o'clock meeting has been moved

Chapter 75Habang naglalakad ako patungo sa exit ng Del Monte Company ay marami sa mga empleyado ang magalang na bumabati sa akin."Good afternoon, Mr. Del Monte.""Good afternoon, sir.""Have a great day, sir!"Karaniwan ay humihinto pa ako upang kausapin sila.Ngunit ngayon...Iba ang laman ng isip ko.Kaya tango lamang ang isinagot ko sa bawat pagbati nila.Paglabas ko ng lobby ay bumungad agad sa akin ang aking itim na luxury sedan na nakaparada sa tapat ng entrance.Napangiti ako.Mukhang naabisuhan na ng secretary ko si Mang Tomas na pababa na ako.Agad niya akong binuksan ng pinto."Good afternoon, Señorito.""Good afternoon."Sagot ko habang sumasakay.Nang makaupo na ako ay marahan niyang isinara ang pinto bago siya pumuwesto sa driver's seat."Señorito, saan po tayo?"Tanong niya habang sinisindihan ang makina."Sa Ortigas Mall, Mang Tomas."Maikli kong tugon."Opo, Señorito."Marahang umandar ang sasakyan at tuluyang lumabas sa parking area ng kumpanya.Habang binabaybay na

Chapter 77Althea'l POVMasaya akong nakatingin sa aking anak.Lalo na nang marinig ko siyang masiglang nagsabi,"I like big family!"Napangiti ako.Napakasimple lang ng pangarap ni Caleb.Isang masayang pamilya.Isang tahanang puno ng pagmamahalan.At habang pinagmamasdan ko siya, hindi ko maiwasang maalala ang sarili ko noong bata pa ako.Pangarap ko rin noon ang magkaroon ng isang malaking pamilya.Isang pamilyang sabay-sabay kumakain.Sabay na nagtatawanan.At nagmamahalan.Ngunit hindi iyon nangyari.Maaga kong nawala si Mommy.At ang mas masakit...Hindi aksidente ang lahat.Naniniwala akong ang pagkamatay niya ay bunga ng kasakiman at kasalanan ng aking ama.Kung hindi dahil sa kanyang pagtataksil...Kung hindi niya ipinakilala sa buhay namin ang babae na yun.Marahil ay buhay pa rin hanggang ngayon ang pinakamamahal kong ina.Humigpit ang pagkakahawak ko sa shopping bag.Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala ko ang mga gabing umiiyak ako sa pagkawala niya.Ang mga panahon

Chapter 79Hindi ko akalaing gagawin niya ito.Hindi ko akalaing hanggang ngayon...Iningatan pa rin niya ang pangarap na minsan naming pinagsaluhan.Noong kami pa...Lagi kong sinasabi sa kanya habang nangangarap kami tungkol sa kinabukasan."Someday, we'll build our own restaurant...""We'll call it CY-THEA Restaurant."Natawa pa siya noon at sinabing,"Deal. And when that day comes, you'll be the one to taste every new dish first."Akala ko...Isa lang iyong pangarap ng dalawang kabataang puno ng pag-ibig.Akala ko...Nakalimutan na niya iyon.Ngunit heto ako ngayon.Nakatayo sa harap ng restaurant na may pangalang minsan lamang naming binuo sa aming mga pangarap.Unti-unting namuo ang luha sa aking mga mata.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako...O masasaktan.Dahil habang tinitingnan ko ang pangalang iyon...Lalong bumabalik ang lahat ng alaalang pilit kong ibinaon sa limot.Dahan-dahan akong napalingon kay Cyrus.Nakatingin lang siya sa akin.Tahimik.Parang hinihintay ang sasabi