All Chapters of สัปเหร่อที่รัก: Chapter 11 - Chapter 20

35 Chapters

บทที่ 11

อั่คคค! "คนสยามเช่นข้ามันเป็นกระไรสกปรกฉันใดข้าไปทำอะไรให้เจ้าถึงใช้วาจาทำร้ายย่ำยีเกียรติข้าเช่นนี้ ตนเองมิใช่หรือที่เข้ามาเป็นขโมยในคราบเจ้าขุนมูลนายกบฏเช่นเจ้ามีสิทธิ์เอ่ยว่าจาเช่นนี้กับข้าหรือ!'' ปฐพีกัดฟันกรอดร่างใหญ่โตในเงามืดช่างน่าสะพรึงกว่าเดิมนัก ข้อมือขาวแข็งแกร่งถูกกำจนรอบรั้งร่างใหญ่โตได้ชะงัก "ข้ากบฏแล้วใยมาเอาข้าในเมื่อเจ้าอยากได้ใครก็แค่ซื้อเอา เจ้ามันก็มีแค่ปากที่พูดไปเรื่อยไม่ว่าเอากับใครก็ว่าดีไปเสียหมด ปล่อยข้าพสุธา! ปล่อย!" ชายฝรั่งเศสสะบัดมือออกจากการเกาะกุมแต่ทำได้ยากยิ่ง ชาวสยามยามเลือขึ้นหน้านั้นยากรับมือ "ข้าไปเอากับใครเล่าเชรี ข้าก็มีแค่เจ้าเอากับเจ้าเเค่คนเดียวข้ามีเมียแค่คนเดียว เมียฝรั่งของข้า...ข้าไม่เคยเอาชาวสยามแม้แต่คนเดียวหญิงนั่นเหรอที่ทำเจ้าโกรธข้าเช่นนี้?" "ปล่อย!!" "เชรี..ข้าอาจจะเลวที่ฉุดเจ้าไปแต่ข้ามิได้ตั้งใจย่ำยีเจ้าข้าเพียงฉุดเจ้าไปเค้นถามเรื่องที่ได้ยินมาว่าจักเข้าหาข้าเพราะสิ่งอื่น เรื่องที่ทำลงไปล้วนเกิดจากความสิเหน่หาทั้งสิ้น พ่อข้ามิเคยสอนให้ข้าทำเลวถ้าสิ่งที่ข้ากระทำมันเลวร้ายก็เป็นที่ข้าเอง ข้าเผลอใจไปกับเจ้าเองตั้งแต่คราแรกที
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 12 🔥

คนหนึ่งตึงเครียดอีกคนรุกหนักถึงกับเอ่ยขอให้หนีตามกันความแตกต่างและภาระหน้าที่กำลังทำงานอย่างหนักระหว่างคนสองคน "เราหนีไปอยู่กันเพียงลำพังดีหรือไม่...เพียงเราสอง ที่ที่มีความรักของเราเท่านั้น" "ข้าทำไม่ได้..ข้าทิ้งท่านพ่อกับบ้านเมืองไม่ได้" "สิ่งที่เจ้ากำลังจะทำเป็นสิ่งไม่ดีเจ้าก็รู้นี่เชรีเมียรัก เชื่อผัวเถิดหนีมาอยู่สยามกับข้า อัญมณีที่ตัวครุฑนั่นมันไม่ใช่ของฝาหรั่งต่อให้เจ้าเอาไปมันก็จักกลับมาอยู่ในที่ของมันดังเดิม" "..." "สิ่งใดที่ไม่ควรครอบครองก็อย่าไปยุ่งเลยหนาเจ้ามีสิ่งที่ได้ครองแล้วทั้งตัวและใจของข้าข้าจักรักเทิดทูนเพียงเจ้ามิให้ผู้ใดมาทำอันตรายได้" "ข้า...ข้าปวดหัวเหลือเกิน" "ข้าเองก็..ทรมานเช่นกันอยากหยุดเวลาไว้กงนี้เวลาที่เราอยู่กันเพียงแค่สองคน" "ถ้าเจ้าดีแต่ปากบอกรักข้าแต่ทำข้าเสียใจข้าจักฟันท่อนซุงของเจ้าให้ขาดวิ่น!" "โอ้~กลัวแล้วพ่อคุณ ตระกูลข้ามิมีใครเจ้าชู้ดอกหนาเมียรัก ใยปรักปรำข้าเล่าพ่อฝาหรั่งเมียข้า" สายตาโอ้โลมเสียงกระเส่ากระซิบชิดซอกคอขาวแม้ถูกผลักรั้งเพียงแต่เรี่ยวแรงเหลือน้อยเต็มทน "จริงหรือ?" "แน่นอน" พรึ่บบบ..มานอนกงนี้เถิดที่รัก~" "เจ้า เป็นบ้
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 13

จากวันเป็นเดือนเคลื่อนผ่าน คำสัญญาระหว่างคนสองคนผูกกันรัดแน่นฝังลึกตรึงตราตรึงใจยากที่ใครจักเข้าใจในความรักครั้งนี้ได้ในหัวใจมีเพียงคนคนหนึ่งเต็มดวงแต่มิสามารถเปิดเผยความสัมพันธ์ได้ ทุกคืนวันนัดแนะลักลอบพรอดรักมิต่างจากโจรขโมยภายใต้ความสุขสมในใจของเชรียังนึกถึงบิดาที่เจ็บป่วยเสมอรับรู้ได้ถึงความคาดหวังของชาวฝรั่งเศสที่ต้องการนำบางอย่างของสยามกลับไปถิ่นฐานให้จงได้แต่เชรีกลับใช้ข้ออ้างตีสนิทชาวสยามข้ามฟากมาฝั่งวัดเพื่อจะได้เจอกับคนรักเช่นพสุธาทุกวันอัญมณีโกเมนในตัวครุฑสีดำของมีค่าที่ฝังอยู่ภายในเมรุใหญ่โตกำลังก่อสร้างเพื่อใช้เผาศพแทนการฝังทั้งที่รู้ดีว่าฝังอยู่ส่วนไหนของเมรุ ต้องเข้าไปเอาอย่างไร รู้ทุกอย่างเพียงแค่เดินไปเอายามลับตาคนก็ย่อมได้ เพราะดินเป็นคนบอกเล่าออกมาทั้งหมดด้วยความเชื่อใจเมียฝาหรั่งว่าจักไม่มีวันทำผิดมิทำให้คนรักต้องเดือดร้อนด้วยการขโมยมันออกไปดั่งที่สารภาพในคราแรกคนรักที่บูชาความรักเชื่อมั่นในความรักว่าช่างงดงามบริสุทธิ์เหนือสิ่งอื่นใดหลังขลุกอยู่กับคนรักทางฝั่งวัดในกระท่อมเรือนน้อยกลางป่าช้าเพียงลำพังทางพสุธาเองก็มิออกไปกับใคร ต่างอยู่กันเพียงลำพังที่นั่นขนมุ้
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 14

รัก..ความรัก..คนที่รัก..ครอบครัว..ความรับผิดชอบ..สังคม..เมื่อเติบโตขึ้นราวกับต้องรับรู้ว่าสิ่งทั้งหลายทั้งปวงบนโลกใบนี้คือส่วนประกอบและตัวแปรของความรักทั้งหมดไม่ว่าจะรักกันมากเพียงใดถ้ามีสิ่งใดสิ่งหนึ่งลุกล้ำเข้ามาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ความรักที่ว่ามากมายก็อาจจะยังไม่มากพอ..กลางดึกในคืนนั้นมีเงาตะคุ่มของคนกลุ่มหนึ่งลัดเลาะมาตามบริเวณวัดพสุธาคงคารามท่าทางชำนิชำนาญเส้นทางภายในเป็นอย่างดีร่างใหญ่โตสามร่างตรงดิ่งไปยังเมรุที่กำลังสร้างซึ่งจักใช้สิ่งนี้เผาศพแทนการฝังในป่าช้ากว้างในภายภาคหน้าแกร่กประตูด้านหลังที่มีเพียงคนภายในเท่านั้นที่จักรู้ว่ามีประตูทางออกติดป่ากับช้าทางเข้าที่สามารถเข้าไปในเมรุเพื่อนำอัญมณีสีแดงในตัวครุฑได้พรึ่บ!แสงสว่างจากเทียนเล่มเล็กถูกจุดในความมืดมิดภายในสถานที่ปิดตายโอ่โถ่งภายในมีประติมากรรมงดงามของสยามมากมายประดับตกแต่งผนังและฝ้าเพดานระยิบระยับตระการตาแม้จะเร่งรีบเพียงใดร่างใหญ่โตทั้งสามที่ไม่เคยพบเจอศิลปะกรรมอ่อนช้อยงดงามเช่นนี้มาก่อนยังตกตะลึงในสิ่งที่ได้พบเจอชาวสยามสร้างสิ่งงดงามเพื่อทำพิธีเผาศพมันเป็นความใส่ใจในจิตวิญญาณที่ล่วงลับอย่างหาสิ่งใดเปรียบ
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 15

แฮ่กกก"เจ็บ..เจ็บมากจักต้องกลับไปรักษาจะมาอยู่ตรงนี้มิได้แต่..กระผมเจ็บราวมีสิ่งแหวกว่ายอยู่ภายใน สิ่งนั้นแหวกในท้องแหวกว่ายในท้องกระผม""...ไม่จริง!"เจ้าอาวาสอุทานขึ้นน้ำเสียงร้อนรนผิดวิสัยผู้ทรงศีลจับมือขาวทั้งสองข้างของผู้บุกรุกดิ้นพล่านปานจะขาดใจบนพื้นออกจากหน้าท้องแบนราบทันทีที่ไร้สิ่งปกปิดหน้าท้องของชายตัวโตกลับปูดโปนเคลื่อนย้ายไปทางนั้นทีทางนี้ทีสิ่งนั้นดุนดันเนื้อบางพุ่งสูงราวกลับคลื่นน้ำเพียงสัมผัสสิ่งนั้นมันกลับวิ่งพล่านราวกับแตกตื่นหลีกหนีมือผู้ทรงศีล เจ้าอาวาสนั่งลงบริกรรมคาทาทันทีพร้อมทั้งแตะมือที่ท้องขาวตลอดเวลามีดหมอลงอาคมเล่มเล็กถูกนำมาลนไฟในขณะที่ร่างขาวนอนดิ้นพล่านปานจะขาดใจตรงหน้าพญาครุฑหน้าประตูเมรุและเจ้าอาวาสบิดาของคนรักเสียงบริกรรมคาถาดังก้องละเพียงครู่หนึ่งจึงเอ่ยปากสั่ง"ใช้ผ้าสีดำยัดปากเจ้าเสียข้าจักต้องนำบางสิ่งออกจากท้องเจ้าบัดเดี๋ยวนี้ไม่เช่นนั้นเจ้าจักต้องตาย"อึ่กก!มือขาวทำตามอย่าว่าง่ายยัดผ้าสีดำเข้าปากกัดแน่นยกมือทั้งสองขึ้นยึดเสาต้นที่มีพญาครุฑไว้มั่นหน้าท้องแกร่งสีขาวบัดนี้มีบางสิ่งนูนขึ้นลงราวกับมีหนูกับแมววิ่งไล่จับกันไปมากึ่ดดด!!ปลายมีดแหลม
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 16

..วัดพสุธาและมหาวิทยาลัยเชรียูนิเวอซิตี้สองสถานที่นี้มีเรื่องเล่า...'มึงรู้ไหมทำไมกูมาเรียนโรงเรียนฝรั่งเศสตรงข้ามวัดพสุธา?''ทำไมวะ?''เพราะประวัติของสองสถานที่นี้ยังไงล่ะ~''ประวัติอะไรวะ?''ประวัติของความรักสุดโรแมนติกของเจ้าอาวาสวัดกับคุณครูไง~''ว่าไงนะ? กูก็มาเพราะตำนานความรักของทหารไทยกับทหารฝรั่งเศสนะเว้ยทำไมไม่เหมือนกัน''กูมาเพราะตำนานผีไทยกับผีฝรั่งเศสว่ะ''อ้าว?''เขาว่ากันว่ามันผ่านมาสามช่วงอายุคนไง'ชายผิวคล้ำหน้านิ่งเดินผ่านกลุ่มนักเรียนปีหนึ่งด้วยสีหน้าถมึงทึง สีหน้าเรียบนิ่งดุดันคล้ายคนโมโหตลอดเวลาก้าวผ่านคนกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าที่มักจะพูดถึงตำนานลึกลับสเน่ห์ดึงดูดให้ผู้คนอยากรู้อยากเห็นเข้ามารียนมหาวิทยาลัยอินเตอร์ที่มีผู้ก่ตั้งเป็นชาวฝรั่งเศส"มหาลัยเราคัดคนที่หน้าตาเหรอวะกูเห็นเด็กปีหนึ่งแต่ละคนรูปร่างหน้าตาดีทั้งนั้น"นักศึกษาปีสามสาขาภาพยนต์ร่วมสมัยถืออุปกรณ์กล้องรุ่นใหม่ราคาแพงถ่ายบรรยากาศรอบมหาวิทยาลัยเพื่อเก็บไว้เป็นชิ้นงานในภายภาคหน้าคนทั้งสามยืนชะเง้อชะแง้ดูเด็กใหม่ด้วยความตื่นตาตื่นใจ เด็กบ้านรวยโดดเด่นหล่อเท่ใช้ของแบรนด์เนมถ้วนหน้าราวกับของชิ้นละไม่กี่บาท
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 17

คิ้วเข้มขมวดมุ่นมองหลังร่างเล็กเขม็งราวกับไม่พอใจใครมาก่อนหน้า ร่างสูงใหญ่ยืนเด่นตระหง่านตัวตรงแม้จะหิ้วร่างคนทั้งคนไว้ด้วยหน้าตาคมเข้มมึนตึงไม่เสื่อมคลายแต่ก็วางร่างเล็กลงบนพื้นแต่โดยดี"อะ..เอ่อ..''ไม่ใช่เสียงรุ่นน้องแต่เป็นรุ่นพี่ที่ยืนแหงนมองร่างสูงเทียบเท่าขอบบนประตู ร่างใหญ่ราวกับนักกีฬาก้มมองลงมายังคนตรงหนา"หึ่" คนในชุดนักศึกษาปีหนึ่งเปล่งเสียงในลำคอสั้นๆ คิ้วขมวดปมคลายลงสีหน้ายังคงเรียบเฉยไร้อารมณ์ ดวงตาสะท้อนแสงสีฟ้ายามเงามืดทาบทับบดบังแสงสว่างแต่กลับมาเป็นสีดำเข้มเมื่อออกมากลางที่โล่งแจ้งน่าอัศจรรย์ยิ่งนักสายตาเย็นชาคู่นั้นมองจ้องชายหนุ่มตัวเล็กเขม็งจากการสบตากันโดยบังเอิญ แต่คนตัวเล็กในชุดนักศึกษาปีที่สามกลับตะลึงในความหล่อแปลกตากว่านักเรียนอินเตอร์ตัวขาวคนใดที่เคยพบเจอบรรยากาศรอบตัวชายหนุ่มชวนอึดอัดราวกับอากาศรอบกายหายไปเหมือนสถานที่ปิดตายกลางป่าลึกไร้ผู้คน สายตาเชือดเฉือนก่อนที่ร่างนั้นจะเดินเฉียดไหล่บางไปยังตัวอาคารด้านในฟึ่บบบ ตึก ตึก ตึก"พวกมึง!!"คนสะดุดไม่ทันได้เอ่ยอะไรเพื่อนอีกคนเป็นหนุ่มผมหยักสีทองปล่อยชายเสื้อหลุดลุ่ยสวมเครื่องประดับจากการเจาะตามส่วนต่างๆ บ
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่18

เบ้กก้าลูกครึ่งจีนผู้ชอบหาความจริงเพื่อนจึงเรียกว่านักข่าวประจำกลุ่มมีหน้าที่หาข่าวและใส่สีตีไข่ให้น่าสนใจขึ้นโซลลูกครึ่งเกาหลีหนุ่มรื่นเริงผู้ชอบเสียงทุกชนิดมีงานอดิเรกเป็นดีเจทำหน้าที่ทำเสียงประกอบหนังเจมส์ลูกครึ่งเยอรมันตากล้องค่อนข้างพูดน้อยมักจะยกกล้องขึ้นถ่ายทุกอย่างนิ่งๆเอสเม่ลูกครึ่งฝรั่งเศสหนุ่มร่างเพรียวมีความมั่นใจชอบแต่งกายเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าพูดมากเป็นตัวเปิดเพื่อนในกลุ่มจึงให้นำทัพเสมอแม้ตัวจะเล็กสุดก็ตามมีหน้าที่รวบรวมเรียบเรียงเนื้อเรื่องภาพเสียงของหนังที่ทำทุกคนหันมองวัดพสุธาแล้วเกิดความคิดเช่นเดียวกันอย่างน่าประหลาด กลุ่มเด็กลูกครึ่งมีความคิดอิสระชัดเจนไม่เคยมีงานกลุ่มครั้งไหนที่เห็นชอบไปในทางเดียวกันได้เช่นครั้งนี้มาก่อนทั้งหมดกลับสนใจเรื่องราวความรักระหว่างคนสองฝั่งคลองในอดีตและตั้งใจทำหนังก่อนเรียนจบเสียอย่างนั้นทั้งสี่ชอบความตื่นเต้น ลึกลับซับซ้อนชวนค้นหา ไม่กลัวสิ่งใด ทุกคนชอบความท้าท้ายอยากพิสูจน์ความเป็นเหตุเป็นผล ดูเหมือนการโตที่เมืองนอกยิ่งส่งเสริมความใจกล้ามากขึ้นและที่เมืองไทยก็ขึ้นชื่อความลี้ลับตำนานมากมายรอการถูกค้นพบอยู่โดยเฉพาะ..เอสเม่ไม่เคย
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 19

ตั้งแต่เข้าไปทักทายเด็กปฐพีบ่อยครั้งที่ในหัวนึกถึงแต่หน้าเด็กคนนั้น บทสนทนาชวนขนหัวลุกปนความสะพรึงของสัปเหร่อหนุ่มทำเอารู้สึกเสียววาบขนลุกซู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ความน่าสนใจในความสะพรึง ดวงตาประกายสองสีมีสเน่ห์และสยดสยองอย่างที่ไม่เคยเจอสัปเหร่อหนุ่มภายนอกดูดีหล่อเหลาแต่คำพูดคำจาลึกล้ำเกินกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจได้คนคนนั้นทำราวกับว่าสัมผัสบางอย่างที่คนอื่นสัมผัสไม่ได้ ดวงตาคู่ดำสนิทมักจะมองที่ตาแล้วค่อยๆ มองเคลื่อนไปด้านข้างหูด้วยดวงตาสีฟ้าเขาเปลี่ยนสีตาตามใจตัวเองได้หรือเปลี่ยนไปเพราะสิ่งใดกันแน่?...เมื่อมีใครสักคนเสียชีวิตจึงต้องมีการทำพิธีทางศาสนา สัปเหร่อคืออีกคนสำคัญที่ต้องมีไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปมากเพียงใดอาชีพนี้ก็ยังจำเป็นอยู่เสมอไม่ใช่อาชีพที่น่าอภิรมณ์สำหรับคนทั่วไปแต่มีความสำคัญรองจากพระสงองค์เจ้าก็ว่าได้ คนที่คลุกคลีกับร่างไร้วิญญาณไม่น่าอภิรมณ์ไม่สวยงาม ชินชากับความเน่าเหม็น สังขารผุพังเน่าเปื่อยไปตามกาลเวลาอยู่กับเศษซากแห่งความทรงจำทุกอย่างย่อมมีที่มาที่ไป..และมันถูกกำหนดมาตั้งแต่แรกว่าใครจะต้องเข้ามาทำหน้าที่นี้ดูแลร่างคนตายง่ายกว่าดูแลคนเ
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more

บทที่ 20

ตั้งแต่เข้าไปทักทายเด็กปฐพีบ่อยครั้งที่ในหัวนึกถึงแต่หน้าเด็กคนนั้น บทสนทนาชวนขนหัวลุกปนความสะพรึงของสัปเหร่อหนุ่มทำเอารู้สึกเสียววาบขนลุกซู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ความน่าสนใจในความสะพรึง ดวงตาประกายสองสีมีสเน่ห์และสยดสยองอย่างที่ไม่เคยเจอสัปเหร่อหนุ่มภายนอกดูดีหล่อเหลาแต่คำพูดคำจาลึกล้ำเกินกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจได้คนคนนั้นทำราวกับว่าสัมผัสบางอย่างที่คนอื่นสัมผัสไม่ได้ ดวงตาคู่ดำสนิทมักจะมองที่ตาแล้วค่อยๆ มองเคลื่อนไปด้านข้างหูด้วยดวงตาสีฟ้าเขาเปลี่ยนสีตาตามใจตัวเองได้หรือเปลี่ยนไปเพราะสิ่งใดกันแน่?...เมื่อมีใครสักคนเสียชีวิตจึงต้องมีการทำพิธีทางศาสนา สัปเหร่อคืออีกคนสำคัญที่ต้องมีไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปมากเพียงใดอาชีพนี้ก็ยังจำเป็นอยู่เสมอไม่ใช่อาชีพที่น่าอภิรมณ์สำหรับคนทั่วไปแต่มีความสำคัญรองจากพระสงองค์เจ้าก็ว่าได้ คนที่คลุกคลีกับร่างไร้วิญญาณไม่น่าอภิรมณ์ไม่สวยงาม ชินชากับความเน่าเหม็น สังขารผุพังเน่าเปื่อยไปตามกาลเวลาอยู่กับเศษซากแห่งความทรงจำทุกอย่างย่อมมีที่มาที่ไป..และมันถูกกำหนดมาตั้งแต่แรกว่าใครจะต้องเข้ามาทำหน้าที่นี้ดูแลร่างคนตายง่ายกว่าดูแลคนเ
last updateLast Updated : 2026-05-30
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status