Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

..'ท่านเชรีงดงามอะไรเช่นนี้ทหารหนุ่มฝาหรั่งตาฟ้าผิวขาวจัดคนนั้นสง่างามราวกับรูปปั้นงามเสียจนคิดว่าเทวดามาโปรด''ได้ข่าวว่าทางฝรั่งเศสอยากให้นายทหารเชรีเกี่ยวดองกับชาวไทยหญิงใดจักโชคดีเป็นศรีภรรยากันหนออยากรู้เสียจริง'คำสรรเสริญเยินยอชายหน้าแปลกผิวพรรณแปลกสีผมสีตาแตกต่างไปเสียหมดแต่ชาวบ้านกลับมองสิ่งนั้นว่าดูดีเหนือธรรมชาติ เสียสติกันไปแล้วกระมังจะมีชายใดงามเท่าชายสยามอกสามศอกร่างกำยำผิวเข้มหน้าตาคมคายอีกเล่า"เห่อะ! ไอ้ฝาหรั่งเผือกนั่นมันมีดีกระไรถึงได้ชื่นชมมัน ข้าเห็นสีผิวของมันแล้วขนลุกขนพองดวงตาสีฟ้านั่นอีกช่างแปลกประหลาดราวกับภูตผีปีศาจ ไหนจะจมูกโด่งแหลมคมเหมือนผีพุ่งใต้ ชื่นชมกระไรกันรำคาญเสียจริง!"พสุธาอายุยี่สิบปีเด็กหนุ่มจอมเกเรมีศักดิ์เป็นหลานเจ้าพระยาคนโปรดของพระเจ้าแผ่นดินพ่อเป็นเจ้าอาวาสวัดมักจะทำศพให้คนไร้ญาติคนสามัญชนธรรมดาบนผืนดินพระราชทานตระกูลคนดีศรีสยามที่มีบุตรชายคนเดียวร่างกายใหญ่โตเหมือนยักษ์ปักหลั่นผิวพรรณดำแดงตามแบบฉบับชายไทยโบราณกายหนาสักยันต์อักระเต็มตัวด้วยฝีมือเจ้าคุณปู่บิดาเป็นเจ้าอาวาสวัดพสุธาคงคาวรารามแห่งนี้เพราะอยู่บ้านในรั้วเดียวกับเขตวัดเติบโตมา

เห็นพ่อที่เป็นเจ้าอาวาสเคร่งครัดเพียงให้อยู่ในศีลในธรรมไร้เงามารดามาสั่งสอนเลี้ยงดูเพราะท่านเสียหลังคลอดลูกชายคนเดียวพ่อรักแม่มากมิยอมหาเมียใหม่ทั้งที่คุณปู่มียศฐาบรรดาศักดิ์จักเลือกสาวงามเพียบพร้อมมาให้กี่คนก็ย่อมได้แต่บิดากลับเลือกหนทางละกิเลศปลงทางโลกแทนการหาแม่ใหม่มาเลี้ยงดูลูกชายปู่ก็ขัดมิได้เพราะมาทางสายธรรมจึงมอบผืนดินแห่งนี้ให้สร้างวัด พ่อกลายเป็นเจ้าอาวาสเลี้ยงลูกแบบเด็กวัดติดดิน ปู่ก็พาเข้าวังแนะนำตัวไว้เผื่อรับราชการรับใช้แผ่นดินลูกหลานเพียงคนเดียวจึงมีนิสัยเจ้ายศเจ้าอย่างและซุกซนเกเรในคนคนเดียว"เพราะไอ้ฝาหรั่งฌ็องนั่นคนเดียวทำข้าโดนทำโทษอีกแล้ว!"หนุ่มเลือดร้อนกระฟัดกระเฟียดเดินเข้าป่าพร้อมสหายที่เป็นทั้งเด็กวัดและเด็กวังไปยังกระท่อมกลางป่าที่ที่โดนลงโทษให้ท่องหนังสือตั้งแต่เด็กยามฟ้าสว่างไม่น่ากลัวเท่าใดนักแต่ยามค่ำวังเวงเสียจนขนลุกขนพอง"พี่ดินใยพวกข้าต้องมานั่งท่องคำอาราธนาศีลกับพี่ด้วยเนี่ยนี่มันป่าช้ายามค่ำหนามิใช่งานวัดจักชวนมาใยกันเล่า"เจ้าแดงลูกหลานบ้านติดวัดเอ่ยขึ้นพลางลูบขนแขนที่ลุกชันตลอดเวลาแม้บ้านจะติดรั้ววัดก็ยังตาขาวเดินเบียดเพื่อนเป็นกลุ่มก้อน"เอาน่

ลูกกระเดือกแหลมถูกปลายลิ้นหนาแตะชิมปาดลากเลียไล่ต้อนยามผิวขาวกลืนน้ำลายลงคอหยอกล้อเล่นจนลืมตัว กลางกายทาบทับช่วงล่างแนบสนิทอย่างลืมตัวฝรั่งแหงนหน้าเล็กน้อยให้หน้าคมฝังซุกได้ถนัดถนี่ ความรู้สึกของวัยกลัดมันกลั่นรวมกันไปยังจุดอ่อนไหวกลางกายเต่งตึงเเข็งคัดดุนดันกันใต้ร่มผ้า อืมมมม หอม กึ่ดดด แผล่บบบ "อ๊ะ! ยะ อย่า" "อย่ากระไร..อย่ากัดหรือ..อย่าหยุด?" "ปะ ปล่อยข้า" "ข้าหิว เนื้อตัวเจ้าช่าง..หอม มันจักกินได้หรือไม่" อื้ออออ งั่บบ แผล่บบบ ปากหยักอ้าออกงับลูกกระเดือกแหลมลิ้นร้อนดูดดุนโดยรอบจนพึงพอใจก่อนจะย้ายฝั่งกดฝังจมูกกับเนื้อขาวจนมิดซอกคออีกฝั่ง หน้าขาวหงายเริดหน้าท้องขาวหดเกร็งตามแรงอารมณ์หลังลอยแอ่นเมื่อถูกมือสากลูบไล้เนื้อเนียนใกล้ของสงวน หมั่บบ! "ตั้งชันแต่ไม่ยักจะแข็งแหะ?" คำห้าวพร่ำเพ้ออยากรู้อยากลองเมื่อของแข็งเบียดเขี่ยแท่งเนื้อหนา "ปะ ปล่อย ปล่อยนะ" เชรีเบิกตาโพลงเอ่ยห้ามเสียงขาดห้วงไม่คิดว่าพสุธาจักห่ามพิเรนเช่นนี้ "ไม่ปล่อย ข้านึกออกแล้วว่าจะง้างปากเจ้ากบฏเช่นไรดี" ดวงหน้าคมขยับใบหน้าออกจากซอกคอขึ้นมาเกลี่ยปลายจมูกโด่ง "ก กระ กระไร?" จุ๊บบบ! ปากหยักประกบเรีย

"..ปล่อยข้าเสียที"คนพูดไทยแปล่งเอื้อนเอ่ยเสียงแหบแห้งซอกคอขาวถูกคลอเคลียลมหายใจร้อนผะผ่าวรินรดชวนสยิว"...อยากมัดเจ้าไว้ที่นี่"ฝนหยุดลงร่างขาวแน่นเนื้อบนพื้นกระดานเย็นช่วยทำให้อบอุ่นผ่อนคลายมิอาจปล่อยไปอย่างที่เจ้าตัวเอ่ยขอ เสียงพร่ำเพ้อข้างซอกคอลูบไล้ร่างเปลือยทั่วทุกตารางเนื้อราวกับเสพฝิ่น"ข้าต้องกลับ..พาข้ากลับเถิด" เสียงแหบห้าวอ่อนลงอีกระดับแม้จะยื้อยุดไม่ให้ร่างหนากระทำการลวนลามแต่กลับห้ามมิได้เลย"เจ้าขอร้องข้าเจ้าเอ่ยเสียงหวานใส่ข้าหรือเชรี""ข้ามิได้เอ่ยกระไรเสียงข้าก็เป็นเช่นนี้แล""อยู่ข้างนอกเจ้าเสียงขรึมหน้าเคร่งราวกับพญาเหยี่ยวยามอยู่ใต้ร่างข้าเจ้าเหมือน..ลูกนกขมิ้น""เพ้อเจ้อ""เจ้าสารภาพกับข้ามาได้หรือไม่พวกเจ้ามาทำกงการใดในสยาม"แม้จะลุ่มหลงมัวเมาในกามารมณ์พสุธากลับไม่ลืมเรื่องที่ได้ยินมา นึกเสียดายศัตรูขึ้นมามิอยากให้ทำผิด"..." ไร้เสียงตอบรับจากคนใต้ร่างท่อนแขนแกร่งกระชับโอบเอวขึ้นกอดเงยหน้าขึ้นสบตาสีฟ้าใส"เจ้าเป็นเมียข้าหนาเชรีอยากจักฆ่าผัวตัวหรือ?""เจ้า...พูดบ้ากระไร ฉุดข้ามาทำพิรี้พิเรนแล้วทึกทักเสียเอง""หรือมิจริง..เจ้ากอดรัดข้ายามเราหลอมรวมกันเจ้าจูบตอบข้า

ร้านเหล้าร้านเหล้าในเมืองมีสาวสวยคอยบริการอย่างที่ร่ำลือกันชายวัยแตกหนุ่มกลุ่มหนึ่งตื่นตาตื่นใจนั่งร่ำสุราไปพร้อมกับมองบรรยากาศครึกครื้นรอบร้านแต่จะมีอยู่หนึ่งคนที่ไม่สนใจใครเอาแต่ยกของมึนเมาขึ้นดื่มไม่สนสายตาสาวสวยที่ส่งมาให้กลุ่มชายหนุ่มที่อายุน้อยและดูดีที่สุดในร้านถูกมองมาด้วยความสนใจร่างหนาผิวเข้มอาจจะเกเรไปบ้างแต่มีหน้ามีตามีฐานะเป็นที่รู้จักของผู้คนความดิบเถื่อนเด็ดขาดของชายชาวสยามเป็นที่หมายปองตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม"วันพรุ่งมีประชุมเหรอพี่ดิน?" แดงยกเหล้าขึ้นดื่มหน้าหยีในรสชาติบาดคอพร้อมหยิบกับแกล้มเข้าปาก"เออ""เรื่องอันใดฤาขอรับ?" เมฆเอ่ยถามแม้สายตาจะเหล่มองสาวสวยรอบร้านตามประสาคนเจ้าชู้"ฝรั่งเศสกำลังเเย่ เชรีมันน่าจะทำอะไรสักอย่าง" ดินดื่มสุราเร็วจนใบหน้าเริ่มแดงเรื่อ"แย่แล้วใยส่งลูกชายมาเมืองอื่น มันแปลกหนาใยไม่อยู่ดูแลบ้านเมือง""ได้ข่าวว่ามีลูกหลานแต่ไม่มีใครอยู่ที่ประเทศออกเดินสายสานสัมพันธ์ประเทศนี้ประเทศนั้นมิหยุดหย่อน""ได้ข่าวว่าส่งลูกสาวก็พึ่งแต่งงานกับเจ้าชายอังกฤษ ลูกชายที่อยู่เยอรมันก็มีข่าวหมั้นแล้วคุณชายเชรีนี่ล่ะส่งมาแต่งกับใครหรือว่ากำลังเล็งหาเหยื่ออยู่