Lahat ng Kabanata ng How Can I Unlove You? The Lost Heiress: Kabanata 11 - Kabanata 20

Chapter 11Leonardo’s POVHabang nakaupo ako sa aking executive chair, hindi ko magawang magtrabaho nang maayos.Nakaharap ako sa napakaraming dokumento, kontrata, at ulat na kailangang pirmahan, ngunit ni isa ay hindi ko mabigyan ng sapat na pansin. Sa halip, paulit-ulit na bumabalik sa akin ang mga alaala ni Shane.Parang isang pelikulang ayaw tumigil sa pagtakbo sa isip ko.Naalala ko kung paano niya ako hinihintay gabi-gabi pagkatapos ng trabaho.Kahit pagod na pagod na siya, nakaupo pa rin siya sa sofa sa opisina ko. Minsan ay nagbabasa siya ng libro. Minsan naman ay tahimik lamang na nakatingin sa akin habang nagtatrabaho ako.At madalas, kapag sumosobra ang kanyang pagod, nakakatulog siya.Napapangiti pa rin ako kapag naaalala ko iyon.Nakayakap sa isang throw pillow habang mahimbing na natutulog sa sofa.Kapag nakikita ko siya noon, pakiramdam ko ay kumpleto ang buhay ko.Pakiramdam ko ay mayroon akong tahanan kahit nasa opisina pa ako.Napakaraming magagandang katangian ni Sh

Chapter 13Shane’s POVPagdating ko sa opisina kinabukasan, hindi pa rin mawala sa isip ko ang magiging pagkikita namin ni Ms. Alice Oro. Isa siya sa pinakamalalaking kliyente ko sa CDI. Ilang buwan na rin kaming nagkakausap sa telepono at video calls, pero hindi pa kami kailanman nagkita ng personal.Masaya ako habang kausap siya sa telepono.“Shane, I'll be going to Manila the next day for my seminar. I hope to see you.”Napangiti ako.“Sure, Ms. Oro. Do you have a place to stay here in Manila?”“Yeah, I'll be staying with my in-laws in QC.”“Alright then. May I ask you to send me the address? Pupuntahan ko po kayo.”“That’s nice of you, Shane. I'm so excited to see you. Please bring the catalogs.”“Of course po.”“I was thinking of a gift for my mother and mother-in-law kasi. Also for my two daughters and of course for myself.”Natawa pa siya sa huling sinabi.“Wala pong problema. Dadalhin ko lahat ng latest collection namin.”“Perfect!”Pagkababa ng tawag ay napangiti ako.Si Ms.

Chapter 14Leonardo Carusso's POVNapansin kong nagbubulungan ang mga tao sa hotel. Habang naglalakad ako sa hallway, kapansin-pansin ang mga palihim na tingin nila sa isa't isa. Kapag dumaraan ako, bigla silang tumatahimik, ngunit pagkalagpas ko, muli silang nag-uusap.Mukhang may kumakalat na naman na tsismis o kung anong balita sa loob ng hotel.Lalong kumunot ang noo ko."Mr. Castro, pumunta ka sa opisina ko."Agad siyang sumunod.Pagpasok niya pa lamang ay napansin ko na ang kanyang pagiging balisa. Hindi niya ako matingnan nang diretso. Paulit-ulit niyang pinupunasan ang pawis sa kanyang noo.May kung anong hindi siya masabi."Say it. Anong nangyayari sa labas?"Nagkatinginan pa sila ni Markus bago siya nagsalita."Ah, Sir... ah...""Tell me now."Hindi ko na napigilan ang sarili kong taasan ang boses.Napayuko siya."Si... si Ms. Shane nasa lobby po."Parang huminto ang mundo ko.Shane.Ilang linggo na rin mula nang sabihin niyang tapos na ang lahat sa amin.Ilang linggo na rin

Chapter 16Shane’s POVPagkababa ko ng taxi matapos ang trabaho, agad kong nakita ang pamilyar na itim na sasakyan na nakaparada sa tapat ng café na pinag-usapan naming pagkikitaan ni Mike.Napasulyap ako sa oras.Maaga siya.Katulad ng dati.Kapag tungkol sa akin, lagi siyang nauuna.Napangiti ako nang bahagya habang papalapit.At nang makita niya ako mula sa loob ng sasakyan, agad siyang bumaba.“Shane!”“Mike!”Hindi na kami naghintay pa.Agad niya akong niyakap nang mahigpit.Yung yakap na matagal kong hinanap.Yung yakap na nagsasabing hindi ako nag-iisa.“Sis...” mahina niyang sabi.“Bro...”“I missed you.”“Me too.”Hindi ko na napigilan ang pagluha.Sa dami ng pinagdaanan ko nitong mga nakaraang linggo, ngayon ko lang naramdaman na may pamilya pa rin akong kakampi.Hindi lahat ng Concepcion ay tumalikod sa akin.May isang tao pa ring handang maniwala.At iyon ay ang kuya ko.Humiwalay siya ng bahagya at pinagmasdan ako.“Ano ba ‘yan?” kunot-noo niyang sabi.“Ano?”“Pumayat ka.

Chapter 18Shane’s POVUnti-unti nang bumabalik sa normal ang takbo ng buhay ko sa City Diamond Inc. Matapos ang mga linggong puno ng tensyon, bulungan, at mga kuwentong wala namang katotohanan, tila nagkaroon na rin ng direksyon ang lahat.Naglabas ang Human Resources ng isang opisyal na memo tungkol sa pagpapakalat ng mga tsismis sa loob ng kumpanya. Hindi man pinangalanan kung sino ang mga sangkot, malinaw ang mensahe ng management.“Anyone involved in such an act will be reprimanded.”Maikli lamang ang memo ngunit sapat para maintindihan ng lahat ang ibig sabihin nito.Nang mabasa ko iyon ay para akong nabunutan ng tinik sa dibdib. Sa wakas ay may ginawa rin ang kumpanya upang pigilan ang mga walang basehang kuwento na matagal nang nakakasira ng kapaligiran sa trabaho.Naalala ko tuloy ang sinabi ni Mrs. Dela Vega noong kausapin niya ako."Leave it to me, Shane. I will fix it."At gaya ng kanyang ipinangako, ginawa nga niya.Hindi man niya direktang sinabi kung ano ang mga hakbang