Todos os capítulos de "ตัวประกอบทะลุมิติขอพลิกกระดาน": Capítulo 21 - Capítulo 30

บทที่ 21: วิกฤตสร้างโอกาส สิบห้าวันนับตั้งแต่การซื้อตึก ในที่สุด ‘หอความงามซิงจวิน’ ก็ได้ฤกษ์เปิดตัวอย่างเป็นทางการยามเฉิน (07.00 - 08.59 น.) เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งถนนตลาดตะวันออก ฝุ่นสีแดงของกระดาษประทับปลิวว่อน ป้ายไม้สลักตัวอักษรสีทองอร่ามถูกเปิดคลุมออก ท่ามกลางสายตาของชาวเมืองที่มารอมุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นชั้นล่างของหอถูกตกแต่งด้วยไม้เนื้อสว่างและผ้าโปร่งสีขาว ดูสะอาดตาและหรูหราผิดกับร้านรวงทั่วไปในตลาด ชั้นวางสินค้าเต็มไปด้วยตลับกระเบื้องเคลือบสีสันสบายตา บรรจุครีมบำรุงและเครื่องประทินโฉมหลากชนิดที่แบ่งเกรดตามราคา ตั้งแต่หลักสิบอีแปะไปจนถึงหลักตำลึงเงินเด็กสาวพนักงานทั้งสี่ในชุดสีชมพูอ่อน ยืนแจกแจงสรรพคุณสินค้าและแนะนำ ‘ระบบสะสมแต้ม’ ให้กับลูกค้าอย่างฉะฉาน เพียงไม่ถึงชั่วยาม เหล่าสตรีชาวบ้าน คหบดีนี และคุณหนูตระกูลรองต่างก็พากันหลั่งไหลเข้ามาจับจ่ายใช้สอยกันอย่างเนืองแน่น เพราะทุกคนต่างก็อยากได้แต้มสะสมเพื่อแลกของฟรี!เวินซิงจื่อในชุดเถ้าแก่เนี้ยสีฟ้าอ่อน ยืนมองผลงานของตนเองจากระเบียงชั้นสองด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ‘กระแสตอบรับดีเยี่ยม... การขายของแบบให้ลูกค้ารู

บทที่ 23: การตลาดหน้าบาง และท่านหญิงผู้สูงศักดิ์หนึ่งเดือนต่อมา ณ หอความงามซิงจวินยามซื่อ (09.00 - 10.59 น.) บรรยากาศหน้าหอความงามคึกคักจนแทบจะเรียกได้ว่าเกิดจลาจลย่อมๆ รถม้าหรูหราประดับตราประจำตระกูลต่างๆ จอดเรียงรายยาวไปจนสุดถนนตลาดตะวันออก เหล่าสาวใช้และผู้คุ้มกันต่างพากันเบียดเสียดอยู่หน้าประตูกระจกใส (ที่ซิงจื่อสั่งทำพิเศษด้วยราคาแพงลิ่ว) เพื่อรอคอยการเปิดตัว ‘ระบบสมาชิกบัตรหยก’กิตติศัพท์ของครีมไข่มุกหิมะคืนเหมันต์ และเจลว่านหางจระเข้สกัดเย็น ทำให้สตรีทั่วเมืองหลวงแทบจะคลุ้มคลั่ง แต่สิ่งที่ทำให้พวกนางยอมตื่นแต่เช้าตรู่มายืนรอหน้าร้าน ไม่ใช่แค่การซื้อครีม... แต่เป็นการแย่งชิง ‘สถานะ’"ประกาศ! ประกาศจากหอความงามซิงจวินเจ้าค่ะ!"เสี่ยวลี่ พนักงานต้อนรับหมายเลขหนึ่งก้าวออกมาหน้าร้าน พร้อมกับชูป้ายประกาศไม้สลักลวดลายงดงาม น้ำเสียงของนางฉะฉานและได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี"วันนี้ หอมาตารดาเปิดรับสมัครสมาชิกรายปี เพื่อรับสิทธิพิเศษเหนือระดับเจ้าค่ะ! บัตรหยกขาว ค่าสมาชิก 100 ตำลึงเงินต่อปี (รับสิทธิ์ซื้อสินค้าล่วงหน้า) บัตรหยกเขียว ค่าสมาชิก 500 ตำลึงเงินต่อปี (รับสิทธิ์ใช้ห้องสปาส่วนตัวช

บทที่ 25: หนี้สวาทที่ไร้ข้อต่อรอง ยามห้าย (21.00 - 22.59 น.) แสงเทียนในห้องพักส่วนตัวชั้นสามของหอความงามซิงจวินสั่นไหวตามแรงลมที่พัดผ่านช่องหน้าต่างเวินซิงจื่อถูกต้อนให้ถอยร่นจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับบานประตูไม้สลักลาย ม่อจวินเยวียนใช้แขนทั้งสองข้างยันบานประตูไว้ กักขังนางไว้ในอาณาเขตของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาอาบไล้ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันลึกล้ำ"ดะ... เดี๋ยวสิเจ้าคะ อาเยวียน..." ซิงจื่อเผลอหลุดเรียกชื่อเล่นของเขาตามที่เคยได้ยินคนสนิทเรียก หัวใจของนางเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สัญชาตญาณนักเจรจาที่เคยเฉียบขาด บัดนี้กลับถูกละลายหายไปกับกลิ่นหอมของอำพันทะเล "เรื่องการค้าเราเพิ่งจะตั้งไข่ ท่านจะมารีบร้อนเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ส่วนตัวตอนนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ ข้า... ข้ายังต้องเตรียมสูตรยาให้พระสนมพรุ่งนี้เช้าอีก"ข้ออ้างของนางฟังดูอ่อนปวกเปียกเหลือเกินในสถานการณ์เช่นนี้ม่อจวินเยวียนแค่นยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับราวกับหมาป่าที่กำลังต้อนแม่กระต่ายน้อยเข้ามุม "เวลาเจรจาการค้า เจ้ามักจะอ้างเรื่อง 'สัจจะ' และ 'ข้อตกลง' เสมอมิใช่หรือ? ในเมื่อข้าลงแรงปกป้องเจ้าสาร

บทที่ 27: ล่องใต้สยบมังกร สายลมวสันต์พัดเอื่อย กระแสน้ำในแม่น้ำสายหลักมุ่งลงใต้ส่องประกายระยิบระยับล้อแสงแดดเรือสำเภาขนาดใหญ่สามชั้นที่สลักลวดลายพยัคฆ์ทมิฬแล่นฉิวฝ่าเกลียวคลื่น นี่ไม่ใช่เรือสินค้าธรรมดา แต่เป็น ‘เรือรบส่วนตัว’ ของเจ้าพ่อตลาดมืดที่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นคฤหาสน์ลอยน้ำสุดหรูหรา ภายในห้องโดยสารชั้นบนสุดปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่ม กลิ่นกำยานชั้นเลิศลอยอบอวลเวินซิงจื่อนั่งกึ่งนอนอยู่บนตั่งไม้บุนวม มือหนึ่งถือพู่กันขีดเขียนคำนวณตัวเลขกำไรขาดทุนบนม้วนไม้ไผ่ ส่วนอีกมือ... กำลังถูกม่อจวินเยวียนจับไปนวดคลึงอย่างเอาใจบุรุษผู้สวมหน้ากากความเหี้ยมโหดต่อหน้าคนทั้งแคว้น บัดนี้กลับนั่งปอกผลไม้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะป้อนองุ่นไร้เมล็ดเข้าปากว่าที่ภรรยาอย่างรู้หน้าที่"อาเยวียน... หากท่านยังขุนข้าด้วยของกินชั้นเลิศทุกๆ ครึ่งชั่วยามเช่นนี้ พอถึงเจียงโจว ข้าคงกลิ้งลงจากเรือแทนการเดินเป็นแน่" ซิงจื่อเคี้ยวองุ่นแก้มตุ่ย บ่นอุบอิบแต่ก็ยอมอ้าปากรับผลไม้ชิ้นต่อไปแต่โดยดี"ภรรยาข้าทำงานหนัก หาเงินเข้าคลังจนตัวผอมบางปานนี้ หากข้าไม่ขุนเจ้าให้อวบอิ่มขึ้นมาบ้าง ผู้คนจะนินทาได้ว่าเจ้าพ่อตลาดมืดไร้น้ำยา เ

บทที่ 29: สงครามราคา และคุณค่าแห่งทองคำการเดินทางกลับจากเจียงโจวสู่เมืองหลวงใช้เวลาเพียงห้าวันด้วยม้าเร็วและเรือด่วนพิเศษของตลาดมืดยามอู่ (11.00 - 12.59 น.) รถม้าของเวินซิงจื่อและม่อจวินเยวียนแล่นเข้าสู่ถนนตลาดตะวันออก ทว่าภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้คิ้วเรียวของนางต้องขมวดเข้าหากันหน้าร้าน ‘หอความงามซิงจวิน’ ที่เคยเนืองแน่นไปด้วยผู้คน บัดนี้กลับบางตาลงอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ฝั่งตรงข้าม เยื้องไปเพียงครึ่งช่วงตึก มีร้านค้าเปิดใหม่ที่ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยผ้าแพรสีเหลืองทอง ป้ายหน้าร้านสลักคำว่า ‘สมาคมมังกรทอง’ อย่างโอ่อ่าสตรีชาวบ้านและสาวใช้จากจวนต่างๆ กำลังต่อแถวยาวเหยียดเพื่อแย่งกันซื้อตลับยาของร้านนั้น โดยมีคนตะโกนร้องเรียกเชิญชวนเสียงดังลั่น"เร่เข้ามา! ‘ครีมหิมะมังกร’ จากสมาคมผู้ค้าหลวงส่วนพระองค์! สรรพคุณเหมือนยาวิเศษของปรมาจารย์ชื่อดังทุกประการ แต่ราคาถูกกว่าถึงครึ่งหนึ่ง! ตลับละห้าสิบอีแปะเท่านั้น!"เมื่อซิงจื่อก้าวลงจากรถม้าและเดินเข้าไปในร้าน เสี่ยวลี่และเสี่