ความเงียบสงัดยามค่ำคืนในสำนักมักจะเป็นอุปสรรคต่อคนรักสนุกเสมอ แต่ไม่ใช่กับเฟิงหลิงฉี คุณชายน้อยจากตระกูลเฟิงผู้มีใบหน้าประหนึ่งสลักจากหยก แต่ดวงตากลับพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ ร่างโปร่งในชุดศิษย์สายนอกลอบเร้นกายผ่านเงาไม้ มุ่งหน้าสู่เรือนพักสันโดษของอาจารย์อวี้หาญ บุรุษหนุ่มผู้เคร่งครัดที่หลิงฉีแอบเล็งเอาไว้ทั้งในฐานะศิษย์และ อย่างอื่น"ข้าว่าข้าตาไม่ฝาดแน่ๆ วันก่อนเห็นท่านอาจารย์ยกไหดินเผาลายเมฆาเข้าไปในห้องตำรา กลิ่นหอมฟุ้งนั่นมันสุราลืมพันปีชัดๆ!"หลิงฉีพึมพำกับตัวเองขณะหย่อนเท้าลงบนระเบียงไม้เงียบกริบ เขาใช้ทักษะตัวเบามาใช้ขโมยของ แอบมุดเข้าทางหน้าต่างห้องตำรา และเพียงไม่นาน นิ้วเรียวก็คลำไปเจอไหเหล้าที่ถูกซ่อนไว้หลังชั้นหนังสือชั้นล่างสุด"เจอตัวแล้ว" หลิงฉีแย้มยิ้มคว้าไหสุราขึ้นมา ก่อนกอดไว้อย่างผู้ชนะ"ขโมยของพี่ชายข้านี่... โทษหนักถึงขั้นต้องโบยเชียวนะคุณชายน้อย"หลิงฉีสะดุ้งสุดตัวจนเกือบทำไหเหล้าหลุดมือ เขาหันขวับไปตามเสียงหวานใสที่เจือความขี้เล่น ร่างที่นั่งกอดอกพิงขอบประตูอยู่คือดรุณีในชุดสีฟ้าคราม ใบหน้าของนางมีความคล้ายคลึงกับอวี้หาญถึงเจ็ดส่วน หากแต่ดวงตาคู่นั้นดูซุกซนแ
Last Updated : 2026-06-07
LOGIN
