Todos los capítulos de Ang Ex kong XXL : Capítulo 141 - Capítulo 146

“Hoy,” putol niya, sabay turo sa akin ng bolpen. “Bawal ‘yang ‘karapat-dapat ba ako’. Tapos na tayo diyan.”Natawa ako. “Opo, ma’am.”“Ngayon,” patuloy niya, mabilis nang nagsusulat, “saan mo gustong gawin? Anong klase ng proposal? Simple? Engrande? Surprise?”Saglit akong nag-isip. “Hindi siya mahilig sa engrandeng bagay. Ayaw niya ng maraming tao, ayaw niya ng palabas. Pero gusto ko, may kahulugan.”“Ooh,” kuminang ang mga mata ni Sexily. “Alam ko na! Sa bahay mismo. Dito, kasama si Drivelian. Isipin mo: uuwi si Desiree galing trabaho, pagod, tapos madadatnan niya kayong dalawa ng anak ninyo sa sala.”Natigilan ako.“Hindi ba’t iyon naman ang dahilan kung bakit kayo nagsimula ulit?” dagdag niya, mas malumanay na. “Hindi dahil sa magarbong lugar, kundi dahil sa pamilyang gusto ninyong buuin.”May kung anong humaplos sa dibdib ko. Tama siya. Wala nang mas tamang lugar kundi ang tahanang binuo naming tatlo.“Pero may twist,” ngiti niya, habang may kinukuhang papel sa notebook. “Kailang

Lumipas ang gabi sa kantahan, kuwentuhan, at pagtatalo kung sino ang may pinakamagandang kasuotan sa darating na kasal. Pasado alas-onse na nang magsimulang magsiuwian ang mga kaibigan namin, isa-isang nagpaalam, may mga yakap at biro pa rin hanggang sa pinto.“Congrats ulit, pare,” sabi ni Rhamesis, sabay yakap nang mahigpit. “Kapag umiyak ka sa altar, hindi ko ito ipagkakalat. Pero kukunan kita ng video.”“Walanghiya ka,” natatawa kong sagot.Si Jariel ay tumango lang at nakipagkamay, pero may malambot na ngiti. Si Ymilio naman ay niyakap ako nang mabilis at mahigpit, walang salita, pero sapat na.Nang sumara ang pinto at tuluyan nang naging tahimik ang bahay, naiwan kaming tatlo sa sala. Si Drivelian ay nakatulog na sa kandungan ni Desiree, hawak pa rin ang isang talulot ng rosas sa kanyang maliit na kamay.Maingat kong binuhat ang aming anak at inihiga sa kanyang kuna. Kinumutan ko siya, hinalikan sa noo, at pinagmasdan ang kanyang mahimbing na mukha.“Salamat, prinsesa,” bulong k

Pagdating namin sa reception, napahinto si Desiree sa may pasukan.“Kendiel…” bulong niya, nakatakip ang isang kamay sa kanyang bibig.Parang pumasok kami sa isang panaginip.Sa gitna ng bulwagan, isang mahabang pasilyo ang nakalatag, nakapalibot ang daan ng mga talulot ng puti at cream na rosas, at sa magkabilang gilid ay mga kandilang kumukutitap sa loob ng mga babasaging lalagyan. Mula sa kisame ay nakasabit ang mga bulaklak at telang malalambot, nagkukurbang parang arko na pumapalibot sa dulo ng pasilyo. At sa dulo, kumikislap ang mga ilaw na parang libu-libong bituin, nakasabit sa mga kurtinang kulay garing.“Ito ‘yung sinabi ko lang sa ‘yo minsan,” bulong niya, nanginginig ang boses. “Hindi ko akalaing naaalala mo.”“Lahat ng sinasabi mo, naaalala ko,” sagot ko, sabay halik sa kanyang kamay. “Lalo na ang mga pangarap mo.”Humarap siya sa akin, kumikinang ang mga mata sa liwanag ng mga kandila. “Ang dami mong sikreto.”“Si Ms. Czarina lang ang kasabwat ko,” ngiti ko.Habang nagla