Todos os capítulos de Ang Ex kong XXL : Capítulo 131 - Capítulo 140

“At ang likod mo?”Tinaas naman niya ang kaniyang damit at pinakita sa akin ang kaniyang likod. Bakas pa rin sa kaniyang benda ang dugo. Na sa tingin ko ay dumugo kanina habang nakikipag harutan ito kay Drivelian. Hinawakan ko ito at napadaing siya dahilan para mapangiti ako. “Ah,” mahina niyang sabi.Muling humagikhik si Drivelian, kaya hindi ko na rin napigilan ang sarili kong mapailing at mapangiti.“Halika nga rito,” buntong-hininga ko, hinawakan ang kamay niya at tiningnan ang karayom, saka maingat na inayos ang tape. “Ang kulit mo.”“Para kay Drivelian naman,” bulong niya, hindi tumitingin sa akin.Lumambot ang dibdib ko.Hindi ko ma-gets kung paano ako magagalit sa taong ganito. Sa taong nagbigay ng bone marrow sa anak namin, tapos gigising nang maaga para lang ayusin ang kuwarto niya, para lang makita siyang ngumiti.“Alam ko,” sagot ko, mas malumanay na. “Pero hindi mo siya mababantayan kung ikaw naman ang magkakasakit.”Napatingin siya sa akin, at nakita kong bahagyang nam

Pagkalipas ng ilang buwan ay tuluyan na ngang naging magaling ang aking mag-ama. Si Drivelian ay nag-aaral na sa isang kilalang elementary School habang kami naman ni Kendiel ay nagtatrabaho.Madalas na pumunta si Kendiel sa bahay kung minsan ay doon pa ito natutulog, sa kuwarto ito ni Drivelian natutulog dahil gusto ng bata na makatabi ang kaniyang ama. Hindi ko naman ito pinigilan o pinagdamot sa bata dahil ang nais ko lang naman ay maging masaya si Drivelian.Malapit na maggabi at nasa opisina ako ngayon maraming papeles na binabasa dagdag pa na ang kaso ni Kendiel na kahit kailan ay hindi pa ito nasasagot kung sino ang may gawa. Ang sabi niya sa akin ay binababa na niya ang kaso kung kaya’t hindi ko mapigilan ang mapangiti habang nakatingin sa folder kung saan nakalagay ang kaniyang kaso.Napatingin ako sa pinto ng biglang bumukas ito at inuluwa si Kendiel. Nakasuot pa rin ito ng tuxedo, long sleeve na puti at nakabukas ang dalawang botones dahilan para maexpose ang kaniyang dibdi

“Suck me woman" He coldly said. Napatingin ako sa kaniya, naliligo ito ng pawis kahit na naka-aircon ang condo namin. Kung titignan mo siya ay parang galing ito sa running. Basang basa ang kaniyang buhok at bahagiyang magulo dahil sa kagagawan ko kanina. Imbis na mandiri ako ay taliwas doon ang nakikita ko, ang hot niya sa paningin ko para siyang model lalo nat biniyayaan siya ng malaking anaconda."Are you deaf?" tila naiinis na wika nitoI seductively lick his head, which makes him groan and hold my head and guide me to slide his cock inside my mouth. Kalahati pa lang ang nakapasok sa bibig ko ng bigla akong naduwal."I can't" I said habang hawak ko ang lalamiunan ko."I know you can, diba ito ang gusto mo before?" wika nito habang hawak hawak parin ang ulo ko kaya tinapik ko ang kaniyang kamay at tinignan siya ng masama"That was before Kendiel" inis na wika ko"Bakit ngayon ayaw mo na?" wika nito na tila ba nang-aasarHindi ko alam pero nachachallenge talaga ako sa sinabi niya and

Nang muling lumamlam ang silid, tuluyan ko nang iminulat ang aking mga mata.At agad akong natigilan.Nakatayo pa rin si Kendiel sa harap ng bintana, nakatalikod sa akin.Wala siyang suot na pang-itaas.Tanging kulay itim na slacks lamang ang nakabalot sa kanyang ibabang bahagi.Hindi ko namalayang napatulala ako.Mula sa malalapad niyang balikat, hanggang sa matitigas na kalamnan ng kanyang likod na malinaw na nakikita kahit nakatalikod siya.Bawat galaw niya ay tila nagpapakita kung gaano niya inaalagaan ang kanyang katawan.Hindi iyon iyong tipo ng katawan na basta na lamang nakuha sa swerte.Halatang pinaghirapan.Halatang maraming oras ang ginugol niya sa gym.At grabe.Hindi ko alam kung dahil bagong gising lang ako o sadyang nakakatulala lang talaga siya, pero pakiramdam ko'y biglang uminit ang buong mukha ko.Mabilis kong iniwas ang tingin.Tapos ilang segundo lang...Napatingin ulit ako.Diyos ko.Para akong walang natutunan.Napakagat ako sa aking ibabang labi habang lihim s

“Ano’ng iniisip mo?” tanong niya, tila nahuli ang pananahimik ko.Mahina akong natawa. “Iniisip ko lang kung gaano ako kaswerte.”Napakagat siya sa kanyang ibabang labi, pilit na itinatago ang ngiti. “Corny mo.”“Corny pero kinikilig ka.”“Hindi ah.”“Namumula ka,” panunukso ko.Humarap siya sa salamin at tiningnan ang sarili, saka mahina akong siniko. “Make up lang ‘yan.”Humalakhak ako, at ramdam ko ang pagyanig ng kanyang katawan sa tawa niya rin. Sa gitna ng maliit na silid na iyon, ng liwanag ng ilaw at ng amoy ng pabango, isa lang ang sigurado ako.Kung may isang sandaling gusto kong ulit-ulitin habambuhay, ito iyon.“Uuwi ako kay Drivelian ngayon,” sabi ko habang nakatingin sa repleksyon niya sa salamin. “Wala naman akong trabaho.”Saglit siyang natigilan, at kasunod noon ay ang mahinang tawa na hindi ko pagsasawaang pakinggan. Parang musikang bumabalot sa buong silid, magaan at totoo.Dahan-dahan siyang humarap sa akin. Iniangat niya ang kanyang kamay at marahang hinawakan ang