“I just wanted to say thank you sa inyong lahat, especially sa pag-design at pagtulong sa development ng ating new product,” wika ni Kendiel habang nakatayo sa harap ng lahat.Madilim at blangko ang kaniyang aura.His voice was cold and steady, almost emotionless. Walang bakas ng excitement o kahit kaunting ngiti sa kaniyang mukha. Para bang hindi nag-e-exist sa vocabulary niya ang salitang emotion.Marami pa siyang sinabi pagkatapos noon—about the new product, their hard work, the company, and the people behind its success—but I eventually stopped listening.Hindi naman para sa akin ang speech niya.Para iyon sa kaniyang mga empleyado.Kaya hinayaan ko na lamang ang sarili kong pagmasdan ang paligid habang paminsan-minsan ay humihigop ng alak.After his speech, the atmosphere completely changed.Nawala ang seryosong mood ng buong lugar at napalitan iyon ng tawanan, kwentuhan, at sunod-sunod na pagtaas ng mga baso. Music started playing in the background, and before I knew it, some of
Read more