All Chapters of Ang Ex kong XXL (SSPG R-18+): Chapter 31 - Chapter 40

Ngunit walang sagot na lumabas sa kaniyang bibig, bumaba ang kaniyang halik mula sa leeg ko patungo sa tyan pababa sa aking clit. Dinilaan niya ito na tila ba nakikipag ispadahan ito sa aking dila. Marahan niya itong sinipsip at hindi ko mapigilang hindi mapaliyad sa sarap na kaniyang pinaparanas sakin.Napahawak ako sa kaniyang buhok at mas lalo siyang idiniin sa aking pagkababae. Malapit ng lumabas ang bagay na kanina pa namumuo sa aking puson. Mas lalong binilisan ni Kendiel ang pag finger sakin at mas pinag-igihan pa niya ang pagkain sa aking kaselanan hanggang sa..."I'm cuming" imporma ko at halos mabaliw ako sa kaniyang ginagawa. "Kendiel!" I moan loudly ng sa wakas ay labasan na ako. Napatingin ako kay Kendiel na ngayon ay nasa pagitan pa ng aking dalawang hita at sinisimot ang katas na nailabas ko. "You really clean me" wika ko at hinawakan ang kaniyang pisnge.Damn! I miss this man so damn much.Hindi ito sumagot bagkos gumapang ito papatong muli sa taas ko, naramdaman ko

HHindi na ako umangal pa nang basta na lamang itong umalis. Nais ko mang sumama sa kaniya, ngunit masakit ang aking katawan, lalo na ang aking kipay. Pakiramdam ko ay bawat galaw ko ay may kaakibat na kirot na nagpapaalala sa akin ng mga nangyari kagabi—mga pangyayaring pilit kong sinusubukang alalahanin ngunit tila ayaw namang bumalik sa aking isipan.“Fuck… naka-ilan ba kami kagabi?” I asked myself.Napahawak ako sa aking noo habang pilit na binubuo sa isip ko ang mga pangyayari. Ang malinaw lamang sa akin ay dinala ko siya rito kagabi. Pagkatapos no’n, wala na. Parang may malaking bahagi ng gabi ang tuluyang nabura sa aking alaala.Hindi ba’t dapat ako ang hindi makaalala ng nangyari kagabi?Siguro ay lasing na rin ako. Pinipigilan ko lang ang sarili kong malasing nang husto dahil kasama ko si Kendiel kagabi. Ayokong tuluyang mawalan ng malay habang kasama siya, ngunit mukhang hindi ko rin napigilan ang sarili ko.Muli akong napatingin sa pintuan ng kuwarto at napabuntong-hininga.

Pagkatapos niyang sabihin iyon, iniwan na niya ako at lumabas muna ng consultation room.“He’s worried.” Napatingin ako kay Doc Aziel nang bigla siyang magsalita.“You sure?” hindi makapaniwalang tanong ko.Tumango siya habang may maliit na ngiti sa labi.“I can tell. The way he was waiting outside, halatang kinakabahan siya.” wika nito dahilan para manahimik ako. I pressed my lips together.I just couldn't believe it.Si Kendiel?Nag-aalala sa akin?Parang hindi tugma sa taong kilala ko. Sa taong laging may mapang-asar na ngiti at tila walang pakialam sa kahit ano.Pero ngayong araw, iba siya.I decided to keep my mouth shut.Sinundan ko si Doc Aziel papunta sa maliit na examination room at marahan akong humiga sa examination bed.“Is he your husband?” tanong niya habang inaayos ang mga kailangang gamit.Para akong nabingi sa kaniyang sinabi at agad na uminit ang aking pisngi.“H-Huh?”“Your husband. The man outside.” paguulit niyaNapatingin ako sa kisame.Gusto kong sabihin na hind

Makalipas ang isang linggo, masasabi kong tuluyan nang gumaling ang katawan ko. Hindi na sumasakit ang ibabang bahagi ng katawan ko sa tuwing gumagalaw ako, at tuluyan na ring nawala ang pamamaga.Sa buong isang linggo, halos iisa lang ang naging routine ko—humiga, kumain, manood, at magpahinga. Kapag nagugutom ako, pagkain ang umaabot sa akin dahil halos wala akong ganang lumabas ng bahay.But eventually, I started feeling like myself again.Nang mapansin kong kaya ko nang gumalaw nang walang iniindang sakit, unti-unti na rin akong bumalik sa dati kong routine. Nakapagluto na ako ng sarili kong pagkain, nakapaglinis ng bahay, at nakakapaglakad na nang maayos nang hindi kinakailangang mabagal sa bawat hakbang.Tungkol naman kay Kendiel…Wala.As in wala talaga.Hindi siya nagpakita. Hindi rin siya nag-message. Ni isang tawag ay wala akong natanggap mula sa kaniya simula noong araw na nagpaalam siya sa clinic.At sa totoo lang…Hindi ko alam kung maiinis ba ako o matutuwa.Siguro hinay

From confusion—to disbelief—then anger.His grip around my phone tightened.“What exactly did she find?” matalim na wika niya, na para bang pati ako ay kaniyang kaaway.“I don't know yet. She said she has more information.” I answered firmly. Mahirap na pag nagsabi salita ako ng iba baka bigla niya akong masakal.“Call her.” He commanded na siyang kinakunot ng noo ko.“Now?” I asked. “Yes.” Kinuha ko agad ang cellphone ko mula sa kaniyang kamay at tinawagan si Jen.Ilang ring lamang bago niya ito sinagot.“Jen?” Bungad ko“Ma’m Desiree?”“I'm with Kendiel. Tell us what you found.” I commanded at inilagay sa loud speak ang aking cellphone at inilagay sa mesa upang marinig niya ang kung ano mang sasabihin ni Jen.Tahimik sa kabilang linya.Then Jen spoke. Nag iba ang kaniyang tuno sa kaniyang pananalita, halatang ibang Jen ang kausap ko, seryuso ito at hindi nagbibiro.“Okay. But you need to promise me you're both somewhere private.”Napatingin ako kay Kendiel.He didn't say anythin